Niederdeutsche Sprichwörter der Fürstenthümer Göttingen und Grubenhagen, Band 2

Cover
Georg Schambach
Vandenhoeck und Ruprecht, 1863 - 190 Seiten
0 Rezensionen
 

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Inhalt

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Beliebte Passagen

Seite 122 - Donec eris felix, multos numerabis amicos; Tempora, si fuerint nubila, solus eris.
Seite 13 - De vrouw kan met den boezelaar meer uit het huis dragen , dan de man er met den hooiwagen kan inrijden. BOKZRM. Den dood in den boezem dragen. 13 Die een vreemd kind aan zijne borst neemt, vindt eene adder in zijnen boezem. (Zie ADDER.) Een geleerd man draagt zijn
Seite 146 - Troubarie à tondre sus un huou. (nprv.) Er würde ein Ei scheeren können. 318. Wo es schmerzt, da greift man hin. od. Wo der Schmerz ist, da greift man hin, wo es einem wehe Hint , da hat man seine Hand. (schwei.) pd. De wat Leeves hett, de geitr na; de wat Seres hett, de föhltr na. (ns. B.) Wer etwa» Liebe» hat, der geht darnach; wer etwa» Wunde» hat, der fühlt darnach. Wer wat Leiwes het, dei geit dernâe, un wer wat Weies het, de foilt deroae.
Seite 190 - Kinderen zijn een zegen des Heeren. maar zij houden de noppen van de kleeren...
Seite 89 - Het zaad is wel onder de sneeuw, als de oude man- onder den pels unb Een sneeuw -jaar, een goed jaar.
Seite 54 - God geeft ons wel de koe; Maar wij brengen er de koord niet toe; unb God geeft koeijen, maar niet bij de hoornen.
Seite 157 - De wind steit med den swînen up un geit med den swînen to bedde : SDer 2Binb fte^t mit ben ©ebwemen auf unb ge^t mit ben ©cbweinen ju 23ette.
Seite 98 - In dezelfde weide zoekt de os gras, de windhond een' haas, en de ooijevaar een
Seite 123 - Wenn men âle liie med der limpe behandelt, sau kümt et doch an den rechten smed: 28enn man alte Seute mit ©anft^eit be^anbelt, fo ïommt es bod) an ben reф ten iSd)mieb.
Seite 129 - Die de schade heeft, heeft den spot toe (of: behoeft voor den spot niet te zorgen). Harreb. II. p. 240. 518. Wer den sunndag wil glad hergân Mot den sunnâbend bî der wesche stân : 2Ser ben ©onntag wtïï „glatt" (fd)mud, geïmfet) em^erge^en 129 ben ©onnabenb bet bir 2Säfd)e fte^en.

Bibliografische Informationen