Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Pretérea, ut jam notavi supra, Hieronymus Comment. in Proph. editionis Vulgatæ nomine, non aliud aliquoties significare videtur præter Græcam Verfionem LXX. Interpretum : exempli gratia , in Amos 5. 6. 7. & feqq. præmiffo duplici contextu Latino, & fécundùm Hebraicum, & fecundùm edit. LXX. subneétit ifta, col. 1410. f. Multùm in hoc loco ab Hebraïca veritare editio Vulgata discordat ; & poft pauca , quid intelligat per editionem Vulgatam, ita explicat : Itaque, inquit , exponamus primùm juxta Hebræos, & poftea quid nobis videatur in translatione LXX. Non negaverim tamen usurpatam ab Hieronymo in hisce Commentariis Verfionem Latinam è Græco LXX. primigeniam illam fuisse interpretationem Latinam, que publicè legebatur tunc temporis in Ecclefia, fi non perpetuò & in omnibus, faltem plerumque & majori ex parte. Quinimo á istud afferitur à nobis infra, variisque ac idoneis argumentis confirmari posse creditur Admonit

. prævia in Prophetas , ad quam remittimus : sed imprasentiarum non agitur de ipsa Verfione Latina è Græco proximè derivata, sed de vocabulo ipso, seu nomine , quo appellabatur alterutra , vel Græca vel Latina, ab Hieronymo. At verò inficias nemo ierit, Gracam LXX. interpretationem fæpenumero Vulgatam editionem ab ipso in Commentariis vocitatam fuiffe ; eo videlicet sensu, quo fupra in epift. ad Sunniam & Fretelam : bu qui pervicaciter e obstinatè de hoc refragari vellet, vel ex eo altero Commentariorum loco convinci posset, nimirum in Ofe, cap. 7. ¥. 13. ubi Hieronymus col. 1284. a. ad hoc Vulgatæ verbum , vastabuntur, ita differit : Pro eo quod nos diximus, vaftabuntur , & in Hebræo scriptum est, sod laem, id est, vaftatio eis, Symmachus interitum , Theodotio miseriam, interpretati sunt. Porro in editione Vulgata dupliciter legimus : quidam enim codices habent dao dio, hoc est, manifesti sunt, alii d'estało cior, hoc eft, meticulofi, live miseri sunt.

Sed de his, inquies, quid certò potest colligi quantùm ad illa que ab Hieronymo inserta sunt capiti io. & aliis fubfequentibus libri Esther? Ad fummum vera conjectura, argutè fortasse à vobis excogitata ; sed si penitiùs infpiciatur , mera suspicio, imo incerta obscura divinatio eft : quominus enim ipsi affentiatur non parum obstant atque officiunt qua Hieronymus addit infra fub finem capitis 12. Quæ fequuntur , in eo loco posita erant, ubi fcriptum est in volumine : & diripuerunt bona, vel substantias eorum ; quæ in sola Vulgata editione reperimus ; deinde fić : Epistolæ autem hoc exemplar fuit. Item infra poft Ý. 7. capitis 13. Quæ fequuntur, inquit , poft eum locum scripta reperi, ubi legitur ; Pergensque Mardochaus, fecit omnia quæ ei mandaverat Hester : nec tamen habentur in Hebraïco, & apud nullum penitus feruntur Interpretum. Clara ista, inquies, & plana, eaque Latinam Versionem manifeftò arguunt , non Græcam, quid repones?

Fatendum quod res eft, verba ista aliquantùm importuna , imo in ipfis potisimùm diffin cultas vertitur : fed præterquam quòd multa concurrunt supra, quibus hic nodus expediri poteft & folvi, hoc infuper addam : Si illa ipsa quæ citat Hieronymus fupra, Et diripuerunt bona, vel substantias eorum, &c. ut da ista, Pergenfque Mardochæus, fecit omnia quæ ei mandaverat Hester, eodem planè modo, totidemque vocibus reperirentur in Latinis Ms. noftris, danda esset manus, victumque me lubens faterer : sed quia supradicta verba, prout jacent , strictimque sumpta, nonnisi in textu Greco, (nam hic de Hebraico non agitur) ita inveniuntur, saltem posteriori loco, in integro manet difficultas : en verba quo pacto se habent utroque loco, cùm in Latinis codicibus nostris, tum in textu Greco : In MB. Corb. & Pech. ita legitur in fine captis 1 2. Et eripere eorum fubftantiam ; vel Et diripere omnem substantiam eorum : deinde fic : Epistola autem scripta eft duodecima similitudine ( vel fie militudinem hanc) cujus est exemplum hoc, vel cujus exemplar tale erat : In Græco verò: Και διαρπάσαι τα υπαρχονα αυ" tatimque, Τής και επιστολής και ο αντίγραφον άδι: qμα licet proximè accedant Latinis Ms. Corb. ex Pech. tamen Vulgatæ verba strictiùs exprimunt. Ad alterum locum ab Hieronymo indicatum quod spectat, nempe medio capite 13. fic habetur in Mf. Corb. ut & in altero Pech. paucis immutatis : Et vadens Mardochæus, prædicavit fanitatem ; sponsi autem de thalamis exierunt, & sponsx de pasacis suis, & alia multa ; mox ita : Mardochæus autem, &c. In Greco verò multò contractiùs : Kaj Bar είσας Μαρδοχαίος, εποίησεν όσα ενετείλατο αυτώ Εσθήρ tum proxime, Και έδεήθη Κυρία, . qua ipfilima sunt Vulgata verba ab Hieronymo adnotata. In Latinis codicibus noftris, salia. tem pofteriori loco, res quidem exstant, in Græco verò textu verba

pro

verbis. Nonnullos fortè reperias qui exiftiment verba de quibus fupra : Et diripuerunt bona', vel substantias eorum; e inf. Pergensque Mardochæus, &c. textús alle Hebraici, vel Vulgatæ novæ ab ipfo derivatæ, cùm videlicet eadem etiamnum legantur cap. 3. V. 13. & cap. 4. V.. 17. quafi Hieronymus ad alterutrum textuum illorum refpexerit, non verò ad verba translationi Greca LXX. iisdem locis pariter inferta : fed hæc inconsulta do preceps existimatio eft : in hanc tamen abductus fuiße videtur in primis doctissimus vir Lucas Brugensis, cum ad hac Vulgatæ verba, cap. 12. 8. 6. & diripuerunt bona, id oba Tom. I.

Hhhhh

[ocr errors][merged small]

:

fervat : Interpres hîc respiciens ad locum supra cap. 3. ¥. 13. vix dubium quin repetierit eadem, quibus eo loco usus fuerat, & diriperent bona , potiùs quàm mutarit diriperent, in præteritum diripuerunt. Hoc fanè non fatis attendit vir doctus, quòd hæc verba ab Hieronymo non fuerint repetita ex Vulgata, cap. 3. V. 13. fed potiùs ex textu Graco quem tunc fortasse pré manibus habebat : id maximè innuunt que ait Hieronymus infra : Quæ sequuntur, inquit, in eo loco posita erant, ubi fcriptum eft in volumine : Et diripuerunt bona vel substantias eorum. Et sanè non loqui videtur hic Hieronymus nisi de volumine, in quo sequebantur multa que non reperiebantur in aliis porro

additamenta id

genus neque in Hebraico legebantur cap. 3. ¥. 13. neque etiam ibidem in Vulgata nova, ex quo textu proximè derivata erat; reftat igitur à folo textu Græco vel editione Vulgata, quam vocat , Hieronymum hec verba, & diripuerunt, &c. fuiffe mutuatum. Quinimo illa ipfa Hieronymum Latinè reddidiffe, & fua, fi ita loqui fas eft , feciffe, vel ex hoc uno affirmari poteft, quod ad vocem bona, addit vel fubftantias eorum : fi enim verba ipsa retuliffet Hieronymus, quomodo legebantur in Græco, vel etiam in Vulgata nova , ut gratis afferuit Lucas Brug. fimpliciter pofuiffet bona eorum ; cùm autem fubdiderit e vocem fubftantias, alterius fimilem , præpositå disjunctivá vel, luce meridiana clarius eft Hieronymum tune è Greco reddidiffe Latinum, non verò ipfaillisma verba protuliffe : qua enim legimus Grecè ri inapporter avots, Latinorum iftorum alterutro peræquè reddi poffunt, vel bona, vel fubftantias eorum ; t u répzorla enim, verbum è verbo, quæ quis habet.

De variis etiam capitulis superadditis in confequentibus , hoc ftudiosè animadvertendum quod addit Hieronymus ibid. ea ipsa in fola Vulgata editione fcripta fe reperiffe, nec tamen haberi in Hebraico, o apud nullum penitus ferri Interpretum ; quibus manifeste apparet

hic opponi ab Hieronymo Hebraicum fontem cateris ejusdem interpretationibus , unius que cum aliis nonnullam comparationem inftitui : at verò Hebraici fontis tum cùm Hieyonymus fcribebat, non alia exftabant interpretationes preter Græcas, videlicet LXX. Interpretum, Symmachi, Theodotionis, &c. quarum prior', nempe LXX. cæteris antecellens; in ufu communi erat : cùm igitur Hieronymus ait predicta capitula fe reperisse in Vulgata editione fola, perinde eft ac fi dixisset, eadem fe'invenisse apud solos Interp. Gracos LXX. non verò apud alios itidem Græcos, puta Symmachum, Theodotionem, & maximè cùm addas ipfo & apud nullum penitus ferri Interpretum.

Nec reponere juvat, hoc femel constituto , inde fequi , ut antiqua Versio Latina fimul cum Græcis, præter unam LXX. excludi debeat ; ut enim varia illa translationes Græcæ fuum habebant Interpretem, ita & fuum habebat Versio Latina; cùm autem Hieronymus dicat pradiéta capitula nec in Hebraico legi, nec apud ullum ferri Interpretum præterquam apud LXX. ergo nec apud veterem Interpretem Latinum pariter legenda erant : quod tamen falfum eft, ut & fidem faciunt Ms. Latini fuperftites

. Conclusio vana & futilis : cùm enim Vulgata Latina vetus è Græca editione LXX. puta Communi, prodierit, non mirum fi quidquid in una legitur , plerumque reperiatur is in alia : nequaquam igitur Hieronymus alteram ab altera tunc secernere debuit, quarum utraque unum d eundem contextum referebat. Præterea , ut jam dixi, non agebat Hieronymus de Latinis, fed dt Grecis interpretationibus oppofitis fonti Hebraico.

His omnibus adde capitula ifta fuperaddita ab Hieronymo, Latinam Verfionem antiquam non redolere , quin potiùs Latinum Vulgatæ nove ftylum referre, eundem dictionis characterem , eandem dicendi fcribendive rationem. Elocutio autem veteris Interpretis Latina, non ita facilis do expolita , minùs plerumque lenis et ornata, nonnunquam etiam fædata mendis & corrupta. Ex his itaque efo aliis que recenfuimus fupra, si non certò, saltem plufquam probabiliter confici debet , pofteriora ifta capitula libri Esther translat's fuiffe in Latinum ab Hieronymo ex editione Græca LXX. Interpretum , non verò defcripta fuisse ab ipfo, verbum è verbo, ex editione Vulgata veteri Latina. Et quidem confidentiùs id affirmamus, quòd Hieronymo , qui tunc temporis in id potissimum incumbebat, ut è fonte Hebraico in Latinum verteret librum Esther, nihil magis conduceret , quàm ut, translatis jam decem ferè prioribus capitibus, quæ fola in eodem fonte reperiebantur, alix fuperaddenda ex illo potiùs contextu repeteret, qui in cateris propior ad ipfum accedebat, Ветре è Græco LXX. quàm ex editione veteri Latina, quæ ab Hebraico , media interpretatione Græca, longiùs recedebat.

Ad infcriptionem hujus libri quod attinet , ita legitur in Ms. Corb. Incipit liber Edifræ, qui dicitur Ether : iisdem quoque verbis terminatur in eodem Mf. Explicit liber Ediflæ qui dicitur Esther. In Ms. Pech. initio habetur fimpliciter : Incipit liber Efther. Apud Josephum Carum ita : Incipit translatio libri Ether juxta LXX. Interpretes. Porro utroque nomine fic vocatur Vulgate cap. 2. ¥. 7. Mardochæus..... qui fuit nutritius filiz fratris sui Ediflæ, quæ altero nomine vocabatur Esther.

OSSC

[ocr errors]

veteres

SUMMA CAPITA LIBRI ESTHER, è Vulgatis Bibliis deprompta, deficientibus aliis quæ Versioni antiquæ

respondeant. CAP. I. and a

chai fidelitatem in detectis adversùs regem eunu. tationem splendidum celebrante convi chorum infidiis reperiens , jubet ipsum ut secunvium , regina Vasthi accerfita venire recufat , ideo dum à rege , per Aman honor ari. que repudiatur : & fapientum confilio ediétum Cap. VII. Esther in convivio regem pro fua & po

promulgatur, ut uxores maritis deferant honorem. puli sui vita precatur , do Aman Judeorum adCap. u. Pra Cateris virginibus Afuero quafitis versarium accufat i quem rex in cruce ab illo pa

Efiber nepris occulta Mardochai Judai placens, rata Mardochão suspendi jubet.
regina toco Vasthi falta eft, celebrato nuptiarum Cap. VIII. Esther, exaltato Mardochæo
magnifico convivio, ac datis muneribus. Porro Aman litteras novis irritans , Judais securitatem
Mardocheus ad oftium palatii manens , eunuchos impetrat, dar ut se de fuis inimicis ulciscantur;
regi insidiantes prodit ; quod factum Mardochai unde maxima ubique latitia exoritur.
annalibus inscribitur.

Cap. IX. Judæi pafsim hostes suos trucidant i do suf-
CAP. III. Amán à rege sublimatus , indignatur quòd penfis decem filiis Aman, diem Phurim, hoc eft,

folus Mardochaus Judaus ipsum non adoret : qua Sortium, perpetuò solemnem Mardochaus insti-
propter omnium Judæorum interitum ab Aluero tuit.
impetrat, mittitque ad- universas provincias lit- Cap. X. Somonii Mardochai declaratio, reducto Ju-
teras regis annulo signatas , ut tertio decimo die daorum populo in libertatem.
menfis duodecimi universi ubique Judai occidan- Cap. XI. Somnium Mardochai.

Cap. XII. Manifestatio insidiarum eunuchorum in Cap, IV. Luctus Mardochæi ac reliquorum Judæorum regem à Mardochæo, ex secundo capite repetita. ob

paratum ipfis interitum : Esther autem ut jusu Cap. XIII. Exemplar epiftola quam misit Aman Mardochæi Judæorum neci occurrat, & non vo ad principes provinciarum super cade Judæorum Cata ad regem ingrediatur , jubet cum jejunio pro Mardochai oratio pro eorum liberatione. se triduo orari, idem ipsa faciente.

Cap. XIV. Plangit Esther , Deum in spiritu bumiCAP. V. Esther ad regem ingrella postulat , ut cum

litatis obsecrans. Aman ad fuum veniat convivium ; in quo ab ex CAP. XV. Mandante Mardochæo, intrat Esther ad hilarato rege de sua petitione interrogata , rur

regem , vultu illius exterrita. sum utrumque ad sequentis diei convivium invi- CAP. XVI. Asueri epistola pro Judæorum salute cum tat : interea Aman indignatus fe à Mardochao inimicorum suorum interemptione , ad fingulas renon honorari, crucem illi parat.

gni provincias , irritando epistolam milam ab CN. VI. Rex in le&tis fibi nocte annalibus Mardo Aman,

tur.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small]
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors]

f..... Vide Not.

VERSIO ANTIQU A.

(YULG. CAP. XI.)
Vide Not.
tumultus, & tonitrua, & terræ motus, & con- Ex Mf,

Corb.
Ex MS. Corb. n.

Nno fecundo, regnante turbatio magna fuper terram : 7, ann, ciro. 5oo.

Affuero rege majore 6. & duo dracones magni , parati prodie

?
principio mensis Nili, qui runt uterque luctari.
eft Andicus, visum vidit 7. Et facta est illorum magna pugna,
Mardochæus, qui fuit Ja 8. & dominabantur die tenebroso & ma-
rim, qui Semei, qui Ci- lo, & ftrepitus magnus in his qui sunt super

fæi , ex tribu Benjamin ; terram.
3. homo magnus, curans in aula regis. 9. Et timuerunt in perditionem.

10. A voce clamoris eorum factus est fons
Ś. Hoc erat ipsius visam : Et ecce voces, & unus, & ex fonte illo prodiit flumen magnum

NOTÆ AD VERSIONEM ANTIQUAM.
* Initium libri Esther in antiqua ista Versione Latina , .5. Mr. Orator. ipso initio hab. conjunctionem ,
ficut apud LXX. Interpretes, ducitur ab his quæ legun- quam delet poft visum; reliqua ut supra. In Græco utrum-
tur in Vulgara capite xi. $. 2. Idipsum observavit Hie que habetur 8, led absque verbo erat ; nec repetitur ,
ronymus, ficut etiamnum ex ipso legitur ibid. in omnis anțe tonitrua, neque poft morus ; deest etiam vox magna;
bus Vulgatæ editionibus : Hoc quoque, inquit , principium cætera ut sup. In Mss. Alex, & Or. ac edit. Ald. præponi.
erat in editione Vulgata , quod nec in Hebrao , nec apud ul tură, voci conturbatio; at pro visum, legitur ubique én-
lum fertur Interpretum.

anor , fomnium.
#.2. Eadem leguntur in Mf. Orat. exceptis his , re #.6. In Mr. Orator. Et ecce duo..... utrique lutari. Si-
gnante Artaxerxe rege magno, prima mene , (1. menfis ) qui militer in Græco, Kai ido, cum voce cuponspor ; reliqua
oft Xandici ; & infra , Chissaus , loco Cisai. Item in Gra ur sup.
co Vat. 'Ετες δευτέρε βασιλεύοντος, 'Αρλαξέρξε τα μεγάλα #.7. Concinit Mf. Orator. Sed in Græco pro magna
βασιλέως , τη μια τε Νισαν, ενύπνιον είδε Μαρδοχαίος , ο γκgna, habetur φωνή μεγάλη και το magna, tum fequuntur
τ8 Ιαίρε, τε Σεμείς, τα Κισαίε , δς, με fup. Αt in alio ifta : Και τη φωνή αυτών ετοιμάθω παν έθνος εις πόλεμον,
vet. legitur , faoins horlos Aasvúpy peyano , Meaño puro's Wise Tronsperiodu doxalwr ébros. Et voce eorum parata eft omnis
'ΑΦαρισαν, ό εςι Δύρος Ξανθικός.

gens ad bellum , ut impugnarent juftorum gentem ; quæ ab-
$.3. Hic verficulus mutilus esse videtur dimidia fui sunt à Lat. sup.
parte eò loci , sed integer legitur infra fub finem capitis .8. Post verbum dominabantur , hoc additur in Mi,
3. ubi fic habetur : Erat bomo Judaus inhabitans Sufis , Orator. & populus adunabatur ; reliqua ut in textu. Græcè
eurans in regia regis, bomo magnus apud regem , de tribus verò ita : Karty vuepa oxétus aj proqr, Jabatas aģ Siro-
Benjamin. In Ms. tamen Orator. hic habetur fimplieiter xwpice , xáxwois aj tá@axes névas tûs zās. Et ecce dies
ut fup. Homo magnus curans in aula regis. At in Græco tenebrarum & caliginis , tribulatio S anguftia , affidio &
fic :"Ανθρωπος Ιεδαίος οικών Σίσοις τη σόλα, άνθρωπος turbatio magna Japor terram.
μέγας, θεραπεύων ν τη αυλή τε βασιλέως.

#.9. Ms. Orator. habet , Et timuerunt perditionem. Gr.
7.4. Iste versus prætermissus in Ml. Corb. habetur in vero :Και εταράχθη παν είνες Λίκαιον φοβόμενοι τα εαυτών
fra in fine capitis 3. hoc modo: Homo juftus , de captivitate xaxa', is storpásuoar átané dar. Er turbata eft omnis gens
quam ceperat Nabuchodonofor rex Babylonis ab Jerusalem cum jufta timentes sua mala , & parati erant perire.
Jechonia

rege

Judæorum. In Ms. verò Orator, non trans V. 10. In Ms. Orat. sic : Et clamaverunt ad Dominum;
fertur infra , sed hîc ita sequitur : Er erat ex captivitate, & à voce clamoris eorum fa&us efi fonitus , & fons unius ,
quam adduxit Nabugodonosor rex cum Jechonia rege Judae.
Item in Greco :"Ην δε εκ της αιχμαλωσίας , ώς ήχμαλώ-

& ex fonte illo exiit flumen magnum, aqua multa. In Græ

co: Και εβό κσαν προς τον Θεόν· απο δε της βοής αυτών εγέτευσε Ναβεχοδονόσορ βασιλεύς Βαβυλώνος εξ Ιερεσαλήμ με- νετο ώσανεί από μικρές πηγής πολαμός μέγας, ύδωρ πολύ. Tå 'Isxoris Fã baoinews this ’Ixd aimse in vet. edit. dcest Et clamaverunt ad Deum : à clamore autem eorum fa&um of hoc, iš Ispxconuithe

tanquam à parvo fonte fumen magnum, aqua mita.

VERSIO ANTIQUA.
Ex Mf. aquæ multæ.

& dixit : Quid Deus cogitat facere ? & erat vi- Ex Mf, Corb,
Corb. 11. Lux folis illuxit , & humiles exaltati sum conjunctum in sensu ipfius , quousque
sunt, ut comederent gloriofiùs.

reyelaretur.
12. Et surrexit Mardochæus viso somno,

NOTÆ AD VERSIONEM ANTIQUAM.
*.11. Mr. Orator. Et lux folis eluxit , & humiles exal- facere, babebat illud in corde ; & in omni verbo volebat com
tati funt , & comederunt gloriofos. Græc. Kai paas, w ó gnofcere illud usque ad noftem. Tum sequitur in Græco id-
Ürcos Véteras , &c. ut in Mi. Orat.

ipsum quod legitur inf. in Vulg. cap. 12. ¥¥. ...... 6. via
. 12. Similiter legit Mr. Orator. præter feqq. fomnio, delicet patefactio insidiarum eunuchorum duorum in re-
pro fomno , occultum, pro conjun&um , ejus , loco ipfius, gem, ex capite 2. ejusdem Vulg. . 21. & feqq. reperi-
& donec , pro quoufque. In Græco verò líc: Kai dieerspleis ta. Hanc etiam patefactionem Hieronymus reftarur ad-
Mapdrogaios, o iwegexcus Tè érútveOY T To, s ó fos Bs- junctam fuisse his antecedentibus , cùm addat in fine, sci-
Génsurau Troñoo, etxer autò év tỉ xaprice is ér warli aó- licet poft *. 6. cap. 12. Vulg. Huc usque proæmium. Sed
γω θελεν επιγνώναι αυτο εως της νυκλός. Ει excitatus Mar neque in Ms. Corb. ncque in Mr. Orat. nec etiam in Mr.
dochaus , qui viderat fomnium boc, & quid Deus deliberaveras Pech. hoc additamentum reperitur.

::I

1.

E a

[ocr errors]

NO V A.

[merged small][ocr errors]

CAPUT

U
VULGATA NOVA.

VERSIO ANTIQUA.
N diebus Affueri, qui regnavit ab India us T fa&um est in diebus Artarxerxis, (ipfe Es Mf, Corbi

que Æthiopiam, fuper centum viginti sep est Artárxerxes regnans ab India usque
tem provincias:

Ethiopiam centum viginti septem regionibus ) 2. quando sedit in solio regni fui, Susan civi 2. quando sedit rex Artarxerxes in tribunali re. tas regni ejus exordium fuit.

gni sui,

VULGATA 3. Tertio igitur anno

3..... 4. Vide Not.

vinciarum coram se, imperii fui, fecit grande

4. ut oftenderet divitias gloriæ regni fui, ac ma-
convivium cun&tis principibus, & pueris suis , fortiffi- gnitudinem , atque jactantiam potentiæ suæ, multo
mis Persarum , & Medorum inclytis, & præfe&tis pro- tempore , centum videlicet & o&oginta diebus.
VULGATA NOVA.

VERSIO ANTIQUA.
s. Cùmque implerentur dies convivü, inyi 5. fecit potum his qui erant inventi in Sufis
tavit omnem populum, qui inventus est in Su- Thebari.
Tan, à maximo usque ad minimum : & jullit sep-
tem diebus convivium præparari in vestibulo hor-
ti, & nemoris, quod regio cultu & manu consi-
tum erat,

6. Et pendebant ex omni parte tentoria aerii 6. Erant autem ftrata ftragula regis derpina,
coloris, & carbasini ac hyacinthini, sustentata fu- & carbasina , & byllina, & hyacinctina ; & fu-
nibus byffinis , atque purpureis, qui eburneis cir- per, organa extensa funibus carbaseis, & purpureis
culis inserti erant , & columnis marmoreis fulcie- lubrotis ; columna eparina ; * le&i aurei & argen. * Ms. clecta,
bantur. Lectuli quoque aurei & argentei, super tei super lapides marmoratos, & pictura varia:
pavimentum smaragdino & pario ftratum lapide,
dispositi erant : quod mira varietate pictura deco-
rabat.
7. Bibebant autem qui invitati erant , aureis 7. vinum multum & suave valde, de

NOTÆ AD VERSIONEM ANTIQUAM.
# 1. In Mf. Orator, additur vox regis, nomini Arta- bari. Græc, verò fic : "Ote de dretaupalucar al sinépces ri
serxis ; subinde , minimè reperito Artaxerxes , poft regnans your, Frolucer ó Bonaeus rótor Tois f'Oreal tois cupsbetour
fubjungitur rex, ut & in Afa, loco ab India. Græc. poft sis Thóm éri mécas f'B, ' auan oixes og Baoinews, ver.
fa&um eft, hab. Hetà tos rózys Týtas, quæ tamen absunt al. verbo supelsīoiv, addit ár Zsoos cóns. Quando au-
abcd. Compl. & in ed. Hex.Orig. notantur cum veru — ; tem impleri sunt dies nuptiarum , fecit rex convivium gen-
exinde poft ipfe , deest eft , cum verbo regnans ; apud tibus inventis in civitate , per dies fex in atrio domus regis.
Orig. camen legitur & Baosasuwy ; cum pro India , conf. $.6. In Mf. Orat. sic : Erant enim frata Aragula regis
tanter habetur rūs "Ivdixūs, sed absque feq. usque Æthio- dispaa , & carpafina , sacchinna ; organa extenta funibus
piam ; demum in fine additur expéruor , imperavit, seu carpafsnis , & purpureis fubrotatis ; columna varia vipernia
obtinuit; solus Orig. hab. ews A76:07 las en Tag eixos!, na ; ledi aurei & argentei super lapidem marmorati frati,
εκατον χωρών, abfque ult. εκράτησε.

& pidura varia. Græc. his ult. ¥. præced. į avan cixx
7.2. Græc. præfert istud, á ávrais mais vureguis , tum τη βασιλέως, fubdit : κεκοσμημένη ( al. και κεκοσμημένοι) βυασί-
addit, ότε έθρονίων βασιλεύς 'Αρταξ. & Σέσους τη σόλη• fo νους και καρπασίνοις, τελαμένοις ( Orig. και υακινθίνοις, τελαγ-
Ius Orig. hab. επί θρόνο βασιλείας αυτή, ός ήν ώ, &c. μενους) επί Χοινίοις βυσίνοις και πορφυρούς , εαι κύβοις χρυ-
MI. Orator. In illis diebus quando fedit rex Artax. in tribu- bois j' cip yupois, émi súrous wapirois je nabívoice xxírai xpuoa
pali regni sui, quod erat in Sufis Tebari.

και αργυραϊ επί λιθος ρώτε σμαραγδίτν λίθε , σιννίνων, και σα♡*. 3. & 4. Omittuntur in Mss. Corb. & Orator. ira pire albero di spwperai diapartīs troixirws deur@lopévaso xuxico verò fequuntur Græcè : 'Er tớ Tpítw érd, baoinec'orlos áv- poda metaquéra. i. e. ornato bylhnis eo carpasinis, extentis T8, doxùy & once toīs pírois, ng tois 2017@is bersos, de rois super funibus bylinis & purpureis, super cubos aureos ar Lepochs Múdwr af ógois, sg roig ápxvos tã Categtör genteos, fuper columnas parias & lapideas ; le&i aurei so deinde, και μετα ταύτα, μετα το λείξαι αυτούς τον σλύτον argentei super pavimentum smaragdini lapidis , & pinnini, ThS Baoinsias autó, Thiv dožar rūs fupegourus Tõ néty & parii lapidis ; * Arata pellucida varie ornata floribus ; durõ, á viué eseis fxanov ord oýkorld. In tertio anno , regnante in circuitu rosa Sparsa. Vet. al. Kal xapa kasiya, ay vaxir

6, convivium fecit amicis, & reliquis gentibus , 5 Per- Gira, as xóxxve suTiTasquéra á árteour ġ oxuvù Télapéry
farum ac Medorum inclytis , & principibus farraparum : 8 αν σχοινίοις βυυίνοις και πορφυρούς , επί κύβους αργυροΐς, και
poft hæc , poftquam oftendit eis divitias regni fui, & gloriam súrois apivois ai, cepixpugcīš jų xalra Xpucai e'zi ubóspwtor
lætitia opulentia fua, in diebus centum octoginta.

σμαράγδι, και κύκλω ρόδα σεπασμένα. Ρofteriora hec, και
$. 5. Mr. Orator. In anno duodecimo regni fui fecit po- xúxxw, 88c. absunt ab edir. Compl.
tam , &c. ut in çextu , addito tantúm in qula, pro Tbe *.7. Concinit Mr. Orator, nisi quod initio habet , & vis

,

quo ipfe

[ocr errors]
« ZurückWeiter »