The Mahábhárata: an epic poem, Band 4

अनुशासनपर्व्वणि श्रानुशासनिके पर्व्वणि इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्व्वणि इति श्रीमहाभारते श्राश्वमेधिके एवं एव च एष कथं कथञ्चन कर्म काले किं कुरु कृतं कृत्वा कृष्ण केन गतिं गत्वा गवां चापि चैव च्यवन जनमेजय जायते तं ततः ततो तत् तत्र तथा तथैव तदा तन्मे तपसा तव तस्मात् तस्य तां तात तान् तु ते तेन तेषां त्वं त्वया त्वां दत्त्वा दानं दृष्ट्वा देवताः देवा देवि देवी धृतराष्ट्र नः न च न हि नरः नराः नाम नास्ति नित्यं नृप परं परमं पार्थिव पितामह पुनः पुरा पुरातनं पृथिवी प्रति प्रभुः प्रभो प्राप्य प्राह प्रेत्य फलं ब्रह्म ब्राह्मण ब्रूहि भगवान् भरतर्षभ भवति भविष्यति भवेत् भारत भीम उवाच मनसा मम मया मरुत्त महत् महात्मनः महाराज मां माधव मानवः मे यः यत् यत्र यथा यदि या युधिष्ठिर उवाच ये येन यो राजन् राजा लभते लोके वा विद्यते विप्र वेद वै वैशम्पायन उवाच श्टणु श्रथ श्रीमहाभारते अनुशासनपर्व्वणि श्रानुशासनिके श्रीमहाभारते श्राश्वमेधिके पर्व्वणि श्रुत्वा सततं सदा सर्व्वे संशयः सह सा हि