Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Jof. 1.8.

Jere. 17. 8.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

3. Et erit tanquam lignum quod plantatum eft fecus decurfus aquarum, quod fructum fuum dabit in tempore fuo:

[ocr errors]

LIBER

PSALMORUM.

[ocr errors]
[blocks in formation]

Et erit tanquam lignum tranf plantatum juxta rivos aquarum, quod fructum fuum dabit in tempore fuo :

Nioul

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

3. Et erit tanquam lignum, quod plantatum eft fecundùm decurfus aquarum, quod fructum fuum dabit in tempore fuo : NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM. Hic Pf. non habet titulum; ita Caffiod. in Pf. 1. p. 11. . I. Cum verfus ifte, necnon alii duo fubfequentes vix legi poffint in Pfalt. S. Germ. ob fugientes præ vetuftate litteras, & lacerum media fui parte folium, iidem fuppeditantur è Comment. S. Auguft. in Pf. ut notatum eft fup. Ad. igitur primum quod attinet, legitur ut fupra tum apud Hilar. in Pf. 1. col. 15. b. 16. f. & in Pf. 118. col. 313. d. tum apud Ambrof. 1. 2. de Jac. c. 1. col. 459. d. & 1. de interpel. Job. & Dav. col. 626. 638. 654.662.& in Pf. 1. col. 745. e. & l. 2. offic. to. 2. col. 73. a. Suffragantur etiam Optat. 1. 2. cont. Donat. p. 31. b. Auctor quæft. V. & N. Teft. quæft. 110. col. 109. e. & Caffiod. in Pfalmos. Concinunt denique Pfalteria Rom. Mediol. Mozarab. &c. quæ deinceps vulgò non citabuntur nifi cùm præferent diffimilitudines & varietates alicujus momenti. Apud Hilarium quoque comment. in Pfalmos quofdam, iidem Pfalmi toti præmittuntur fubjectis quibufque tractatibus ; fed cùm non conftet hos Pfalmos ab Hilario ipfo ibidem fuiffe præfixos, quinimo verifimile fit ( ut optimè probavit D. nofter Cuftantius) eofdem ibi affutos fuiffe ex antiquo cod. Miciac. poftea Vatic. fatis erit variantes eorumdem lectiones Notis inferere. Tertul. 1. 4. cont. Marc. p. 735. 2. verfum hunc 1. refert ut fupra, excepta voce peftium, Tom. 11.

EATUS Vir, Verfus tres priores
qui non a- eruuntur ex Aug.
biit in con- comment. in Pfal.
t. 4. p. I. col. 1.
filio im-
Seqq.
piorum, &
in via pec-

catorum

B

non ftetit, & in cathedra pef-
tilentiæ non fedit:

2. Sed in lege Domini fuit voluntas ejus, & in lege ejus meditabitur die ac nocte.

[ocr errors]

loco peftilentia; in Græco etiam eft xur item 1. 2. cont.
Marc. p. 651. c. idem Tertul. habet peftilentium; at 1. de
pudic. p. 1011. a. legit peftilentia: lib. verò de spectac.
c. 3. p. 213. b. ita: Felix qui non abiit in concilium impio-
in cathedra peftium non fedit: fimiliter 1. 2. cont.
Marc. p. 651. c. habet in concilium. Auguft. in Pf. 39. col.
336. a. conftanter, in confilio, è Gr. & boy; fed infra leg.
peftilentiarum, ut & in Pf. 150. col. 1695. c. In Pfalt. nof-
tro Germ. legitur, & in cathedra peftilentiæ non fedit, ut fup.

Tum .....

. 2. Sic apud Hilar. in hunc Pfal. col. 14. ubi etiam fæpe repetitur verbum fuit; fic etiam in Pf. 118. col. 313. d. Similiter habent Ambrof. in Pf. 1. col. 751. d. Auct. quæft. V. & N. Teft. q. 110. col. 110 c. & Caffiod. in eund. Pf. quibus favent Pfalt. Rom. Mediol, German, Carnut. & Corb. Apud Cypr. verò 1. 3. Teftim. p. 329. b. deeft verbum fuit, ficut apud Auct. op. imp. in Matth. hom. 51. col. 214. c. & apud Optat. I. 2. cont. Donat. p. 31. b. fi nonnullos Mfs. excipias. Apud Tertul. etiam I. 2. cont. Marc. p. 651. c. non legitur fuit, fed bis in lege Domini. Græcum cum Vulgata concinit ad verbum.

. 3. Accinunt Ambrof. in Pf. 1. col. 754. f. & Caffiod. in eund. Pf. nifi quòd ambo legunt fecus, non fecundum. Sic etiam in Pfalt, noftro Germ. eft. Hilar, in hunc Pf. B

1

HEBR.

Et folium ejus non defluet, & omne quod fecerit profperabitur.

VERSIO ANTIQUA.

*Et folium ejus non decidet, & omnia quæcunque fecerit profperabuntur.

Ex Ms. Sangerm. 4. Non fic impii, non fic: fen Pfalter. S. Ger- fed tanquam pulvis, quem mani, ut vocant, projicit ventus à facie terræ. 5. Ideo non refurgent impii in judicio: neque peccatores in confilio juftorum.

egrégiæ notæ ac for

mæ, annorum circiter 1100.

6. Quoniam novit Dominus viam juftorum, & iter impiorum peribit.

Non fic impiis fed tanquam pulvis, quem projicit ventus.

VERSIO ANTIQUA. * In finem,Pfalmus ipfi David. II.

n.

habet, juxta decurfus, &c. ut fup. Pfalmus verò ibidem præfixus fecus fimiliter Hilar. ipfe ibid. n. 2. at infra 9. bis legit juxta, cum Auct. quæft. Vet. Teft. q. 110. col. 110. d. Apud Tertul. 1. 2. cont. Marc. p. 651. c. juxta exitus. Græc. Tαρà Tàs dugódus, &c. ut fup. Rurfus Tertul. 1. de pœnit. c. 4. p. 166. c. alludens, dicit: Arbor exinde fias illa, quæ penes aquas feritur, & in foliis perennat, tempore fuo fructus agit. Hieron. in Ifai. 44. to. 3. col. 328. d. fic: Et erit ficut lignum, quod plantatum eft fecus decurfus aquarum, quod fructus fuos dabit in, &c. Ambrof. in Pf. 1. col. 758. a. hæc notat: Græcus ita dixit, • Tor Kapoor au18 wod, quod poteft ad Beatum referri, Maxácios napoòr daos, Græcè; Latinè autem fic dicitur, ut fit : Quia beatus dabit fructum, in refurrectione fcilicet fua..... Poteft & fic : δ' τὸν χαρτὸν αὐτῷ ὑπὲρ ξύλινο με referatur ad lignum, cujus falta omnia profperabuntur.

Ita Caffiod. in hunc Pf. cum Pfalt. Rom. excepto uno faciet, pro fecerit. Similiter habet Tertul. 1. 2. cont. Marc. p. 651. c. fed addit illi, ad verbum profperabuntur. Ambr. in eund. Pf. col. 754. f. Vulgatæ favet ad verbum. In Pfalt. Germ. extrema tantùm leguntur, fecerit, profpera-, buntur. Item in Corb. fecerit, ficut apud Auct. quæft. Vet. Teft. q. 110. Apud Hilar. verò in Pf. 1. n. 8. & 13. & prologo, n. 2. necnon in Pfalmo ibidem præfixo ex Mf. Vatic. fic: Et folium ejus non defluet, & omnia quæcunque faciet bene dirigentur; at infra, col. 23. b. in Mfs. profperabuntur. Ambr. ubi fup. col. 758. b. ait Aquilam habere dirigentur. Gr. Καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ καλευοδωθήσεται. Hieron. in Ifai. 44. to. 3. col. 328. d. legit ut fup. Et folium ejus non decidet. In Pfalt. Germ. ultima tantùm apparet fyllaba filuet : in Gr. ἀποῤῥυήσεται, ap. Aquilam verò, ἀποπεσεῖται. . 4. Similiter habent Hilar. in Pf. 1. Ambrof. in eund.

αν

Ex Mr. Sangerm. 1. Qtes, & populi meditati

I.

Propterea non refurgent impii in judicio, neque peccatores in congregatione juftorum.

Quoniam novit Dominus viam juftorum, & via impiorum peribit.

6. Quoniam novit Dominus
viam juftorum : & iter impiorum
peribit.
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

Pf. col. 758. c. & alibi, to. r. col. 277. c. 660. a. Auguft.
& Caffiod. in eund. Pf. necnon Auct. quæft. ap. Aug. q.
110. In Pfalt. Corb. legitur projiciet, non projicit, quod
habetur in aliis; Gr. Expin74, &c. ut in Lat. fup.

HEBR.
Pfalmus II.

~

~

.

>

Orig. in hunc Pfal. hæc hab. tefte Montfalconio noftro, Hexapl. to. 1. p. 475. Avoir erluxórles ECeaixois alγράφεις, ἐν μὲν τῷ ἑτέρῳ εὑρομαν ἀρχὴν δευτέρω Ψαλμῷ ταῦτ τα, ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ Συνῆπλο τῷ πρώτῳ· καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι διὲ τῶν ̓Αποςόλων τὸ , Υιός με εἶ σὺ, ἐγὼ ζήμερον γεΓέννικά ζε, Enéyelo sivas Ty Tрúly vanus as rap réseala, puoir, & πρώτῳ Ψαλμῷ, Υιός με εἶ ζύ. Τὰ ̔Ελληνικὰ δὲ ἀντίγραφα δεύτερον εἶναι τῦτον μίωύς· ἐν μέντοι τῷ Εβραϊκῶ ἐδέν τῶν Yanμar deitμos Tapáxiται, πρWTOS Ei Túxa,.. id eft, Cum in exemplaria duo Hebraica incidiffemus, in altero quidem fecundi Pfalmi principium invenimus hoc loco, in altero autem hic primo conjungebatur: & in Actibus Apoft. illud, Filius meus es tu, ego hodie genui te, dicitur effe ex Pfalmo primo: ficut enim fcriptum eft, inquit, in primo Pfalmo, Filius meus es tu. Graca verò exemplaria bunc fecundum effe indicant ; in Hebræo fiquidem nulli Pfalmorum numerus apponitur, five primus, five fecundus, vel tertius fuerit. In Vulgata autem hic Pf. numeratur fecundus, ficut Actor. 13. 33. ibid. & in Græco: at primus nuncupatur à Juftino apolog. 2. & à Tertul. I. cont. Marcion. necnon ab Optato l. 3. cont. Donat. p. 5o. b. Hilarius in Pf. de his ita differit col. 27. c. Plures noftrum ambiguos facit Apoftolica auctoritas, utrùm Pfalmum hunc cohærentem primo, & veluti primi extimum putent effe ; an verò subjacentem, & fecundum potiùs connumerent: namque in Actis Apoftolorum primum bunc haberi atque effe, fub oratione beati Panli ita docemur..... Sicut in Pfalmo primo fcriptum 'est, Filius meus es tu..... Ob hanc ergo Apoftolicam auto

VULGATA HOD.

Et folium ejus non defluet: & omnia quæcunque faciet profperabuntur.

او

4. Non fic impii, non fic: fed tanquam pulvis, quem projicit ventus à facie terræ.

5. Ideo non refurgent impii in judicio: neque peccatores in concilio juftorum.

. 5. Sic Auct. quæft. Vet. Teft. apud Auguft. quæft. 110. Aug. verò in hunc Pf. legit, Ideo non refurgunt, &c. ut fup. Ita quoque Auct. op. imp. in Matth. hom. 41. p. 171. c. cum Caffiod. & Pfalt. Corb. Cyprianus l. 3. Teftim. P. 315. b. Propterea non refurgent impii in judicio, &c. ut fup. Similiter Hilar. in Pfal. 1. n. 18. at n. 15. & 19. Propterea non refurgent impii in judicium : infra autem in Ps. 118. col. 306. e. Non refurgunt impii in judicio, neque peccatores in, &c. Ambr. in Pf. 1.761. f. 764. b. & in Pf. 118. col. 1032. b. 1229. a. Quoniam non refurgunt impii in judicio; at infra in Pfal. 118. col. 1254. a. Non refurgunt impii in judicium : & in Pf. 1. col. 764. b. addit: nec peccatores refurgunt in confilio juftorum. Ambrofiaft. col. 39. e. Quia non refurgunt impii in judicio; fed col. 167. a. Ideo non refurgent, &c. Gr. Διὰ τῦτο ἐκ ἀναςήσονται οἱ ἀσεβεῖς ἐ xplod 8'e aμap?waci à Bexy Ninaiwr. Aquila & Curawry, Theodot. & Cumów Plalt. vet. Fabri, in concilio.

. 6. Sic Ambrof. & Caffiod. in hunc Pfal. Sic etiam Auguft. ibid. nifi quòd hab. iter autem impiorum. Hilar. in eund. Pf. n. 19. Quia cognofcit Dominus viam juftorum,

via impiorum peribit: Pfalmus ibid. præfixus ex Mf. Vat. Quoniam fcit Dominus, &c. Similiter Auct. quæft. V. Test. q. Io. Græc. Ὅτι γινώσκε Κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ ὁδός, &c. Ambr. ubi fup. n. 58. col. 765. a. hæc addit: Pulchrè autem ait : & iter impiorum peribit: feparavit Latinus ut iter diceret, tanquam difcrevit iter à via : Gracus autem in utroque viam dixit. Non otiosè tamen Latinus ; quia & Dominus, Ego fum via, dixit ; non dixit, Ego fum iter.

>

Vare turbantur gentes, & 1.
tribus meditabuntur inania?
NOTE AD VERSIONEM ANTIQU A M.

Q

Q

VULGATA HOD.

Pfalmus II.

Uare fremuerunt gentes, 48. 4i & populi meditati funt 25.

ritatem errore fcribentium fieri creditur, ut in ordine fecundus Pfalmus ifte numeretur, cùm primus effe, ipfo Doctore gentium teftante, nofcatur. Cognofcenda itaque ea ratio eft, cur 5 à nobis fecundus effe intelligendus fit, & ab Apoftolo effe primus oftenfus fit: tum relatis multis de translatione LXX. Interpretum, fubdit p. 29. b. Hi ergo Pfalmos inter cateros libros transferentes, 5 in numerum redegerunt, I in ordinem collocaverunt, & Diapfalmis diftinxerunt, qui omnes fecundùm Hebræos confufi habebantur & habentur. Et poft pauca: Beatus ergo apoftolus Paulus, fecundum profeffionem fuam Hebræus ex Hebræis, etiam fecundùm Hebraicam cognitionem & fidem, Pfalmum hunc primum effe dixit, Tranf latorum diftin&ione non ufus..... Tenuit itaque hunc modum, ut Hebræus ipfe & Hebrais prædicans, Hebræorum confuetudine uteretur; fed nobis Translatorum utendum auctoritate eft, c. Nunc etiam in Mf. Cantabrig. perantiquo, Actor. 13. 33. legitur: Et in Pfalmo primo fcriptum eft. Item in nonnullis exemplaribus Græcis, Tπpt, in aliis @ ev lépw. Legêre poft Hilarium, T Tpúra, vulgatus Hieron. in Pfal. Oecumen. in Acta, Beda, &c. At Cypr. 1. 1. & 3. Teftim. pp. 279. b. & 329. a. legit, In Pfalmo fecundo ; cui fuffragatur Ambrof. to. 1. col. 680. b. Titulus autem nullus præfigitur huic Pfalmo cùm in Vulg. tum in Græco: edd. tamen Ald. & Compl. ferunt iftum: Yanuòs to David. Vetus Pfalt. Fabri, Pfalmus David, Carnut. Corb. Gallic. ap. Fabrum, In finem, Pfalmus ipfi David, ut fup.

. 1. Sic hab. Hilar. in Pf. 1. col. 29. f. cum Ambr. in Pf. 45. col. 930. d. Julius verò Firm. 1. de err, profa

[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

HEBR.

Confurgent reges terra, & principes tractabunt pariter adversùs Dominum, & adversùs Chriftum

ejus.

Difrumpamus vincula eorum, & projiciamus à nobis laqueos eo& projiciamus à nobis laqueos eo

rum.

Habitator cæli ridebit: Dominus fubfannabit eos.

Tunc loquetur ad eos in ira fua, & in furore fuo conturbabit eos.

Ego autem orditus fum regem meum fuper Sion montem fančtum meum. Annuntiabo Dei præceptum:

Dominus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te.

nar. relig. c. 24. col. 174. a. & Auguft. in Pf. 1. col. 4. c. ita: Ut quid fremuerunt gentes, &c. ut fup. Addit Aug. ibid. Pro eo dictum eft, ut quid, ac fi diceretur, fruftra: at infra in Pf. 7. col. 32. b. legit: Quare fremuerunt gentes, &c. Cypr. l. 1. & 3. Teftim. p. 279. b. 329. a. Ad quid tumultuata funt gentes, &c. ut fup. Similiter apud Tertul. 1. de refurr. carn. p. 573. c. Tumultuatæ funt gentes, &c. ut fup. fic etiam 1. 4. cont. Marc. p. 734. c. præter vocem nationes: & l. 1. 626. c. necnon l. 3. p. 679. b. ac l. 5. p. 784. c. Difrumpamus à nobis vincula eorum..... ex quo tumultuata funt gentes: vel Difrumpamus vincula eorum..... poftea certè quàm tumultuata funt gentes, &c. Græc. Ivalí ἐφρύαξαν έθνη, &c. ut fup. Aquila, Ιναζί ἐθορυβήθησαν, &c. al. ἐθορύβησαν. Symm. Εἰς τί ἔθνη κυκᾷ.

. 2. Sic iterum Hilar. in hunc Pf. col. 29. e. cum Aug. & aliis Pfalteriis veteribus. Similiter Ambr. in Luc. 23. col. 1530. b. ad hoc ufque, adversùs Dom. &c. Tertul. verò 1. 1. cont. Marc. 626. c. ita: Aftiterunt reges terræ, & magif tratus convenerunt, &c. ut fup. at l. 3. p. 679. b. legit, principes congregati funt in unum, &c. & l. 4. p. 734. c. archontes congregati funt, &c. fimiliter 1. de refurr. carn. P: 573. c. & cont. Praxeam p. 858. b. item 1. 5. adverf. Marc. p. 785.c.786. b. excepto uno ipfius, in fine; at fup. P. 784. c. iterum legit, magiftratus congregati funt, &c. Cypr. 1. 3. Teftim. p. 329. a. Aftiterunt reges terra, & principes congregati funt, &c. ut fup. at l. 1. Teftim. p. 279. b. & principes collecti funt, &c. Gr. üрxortes Curxondar, &c. ut in Lat. In Mf. Alex. poft hoc, Chriftum ejus, ponitur Aafanua. Hilar. etiam in Pf. 2. col. 31. b. ait: Et quia non ambiguum eft ex perfona Dei Patris fecundum Apoftolicam auctoritatem Pfalmum cæptum effe.. ..... idcirco ad intelligendam perfona demutationem ab interpretantibus interjectum Diapfalma eft, licet in libris Hebræorum non contine retur. Perfona ergo que demutatur, Apoftolorum effe intelligenda eft dicentium, Difrumpamus, &c. Eufebius quoque reftatur exftare ibi Diapfalma apud LXX. non verò apud Theod. & Symm. Vide Hexapl. to. 1. cum notis Flami

nii Nobilii.

VERSIO ANTIQUA. funt inania?

2. Adftiterunt reges terræ, & principes convenerunt in unum, adversùs Dominum, & adversùs Chriftum ejus.

3. Difrumpamus vincula eorum: & projiciamus à nobis jugum ipforum.

4. Qui habitat in cœlis deridebit eos, & Dominus fubfannabit eos.

. 3. Sic eft in Gr. Apud Tertul. verò l. 1. cont. Marc. p. 626. c. ita, inverfis vocibus: Difrumpamus vincula à nobis eorum : & abjiciamus eorum jugum à nobis : at l. 3. p. 679. b. ut fup. Difrumpamus vincula eorum : & abjiciamus à nobis jugum eorum: fimiliter 1. 5. p. 785. c. excepto ult. ipforum, uti fupra, p. 784. c. fed addit ibid. à nobis, poft verbum difrumpamus. Hilar. & Aug. in hunc Pf. textui favent, nifi quòd loco projiciamus, legunt abjiciamus. Similiter Ambr. in Pf. 118. col. 1071. a. at in Luc. 13. col. 1459. b. legit projiciamus, &c. Cypr. 1. 1. Teftim. p. 279. b. Difrumpamus vincula eorum : & abjiciamus à nobis jugum eorum: fed l. 3. p. 329. a. Dirumpamus vincula eorum:-5 projiciamus à nobis jugum eorum.

#. 4. Sic apud Hilar. & Aug. in hunc Pfal. fi excipias verbum irridebit, pro deridebit : Græcè, exysaccea; at in Mf. Alex. xác. Item ubique conftanter, subsannabit, ut & inf. conturbabit, non fubfannavit, & conturbavit, quæ habet Mf. Germ. more ver. codicum in quibus nimiùm fæpe mutatur b. in v. & vice versa.

*. 5. Concinunt Aug, & Caffiod, in hunc Pf, unà cum Tom. 11.

Poftula à me, & dabo tibi gen-
tes hæreditatem tuam, & poffeffio-
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

5. Tunc loquetur ad eos in ira fua, & in furore fuo conturbabit eos.

6. Ego autem conftitutus fum rex ab eo fuper Sion montem fan&tum ejus, prædicans præceptum.* DIAPSALMA.

7. Dominus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te.

8. Poftula à me, & dabo tibi gentes hæreditatem tuam,

Græco. Hilar. in eund. Pf. fic leg. col. 33. c. & 36. c.
Tunc loquetur ad eos in ira fua, & in indignatione fua con-
turbabit eos: at inf. col. 37. e. & in furore fuo conturb. cos.
Pfalm. ibidem præfixus, & in furore conturb. &c. abfque
fuo. Gr. & TO JUNG AUTY Tαpaks autós.

. 6. Ita Aug. in hunc Pf. addito uno ipfius, in fine;
quod etiam hab. paulò infra: tract. verò 117. in Joh. 19.
to. 3. col. 798. d. hab. cum Caffiodoro, prædicans præcep-
tum Domini. Auct. 1. ad Novat. hær. p. 499. f. annun-
tians imperium ejus. Itidem Auct. 1. cont. Jud. ap. Cypr.
p. 497. Hilarius in eund. Pf. col. 37. f. & 40. c. leg. an-
nuntians præceptum ejus, cum cæt. ut fup. Vide etiam in
Pf. 64. col. 163. a. & in Pf. 144. col. 563. b. Cypr. 1.
2. Testim. p. 297. a. Ego autem conftitutus fum rex ab eo
fup. Sion mont. f. ejus annuntians imperium ipfius. Ti-
chon. reg. 7. p. 64. d. Ego autem..... annuntians imperia
ipfius. Gr. Malemar To Tрósayμa Kupiy• cæt, ut in Lat.
Apud Optat. 1. 3. cont. Donat. p. 50. b. fic: Quoniam
regem conftituit me fuper Sion montem fan&um fuum.

"

que

Hujus Diapfalmatis non fit mentio in aliis Pfalt. neetiam in textu Græco. De Diapfalmate autem ita differit Hieron, epift. ad Marcell. to. 2. p. 707. c. Sæpe quærens caufas cur in quibufdam Pfalmis interponatur Diapfalma, obfervavi diligentiffime in Hebræo, cum Graco contuli, invenique quia ubi lingua Hebr. Sela habet, Graca verò Semper, aut aliquid iftiufmodi, ibi LXX. & Theodot. & Symm. tranftulerunt Diapfalma. Hilarius verò prologo in Pfalmos, n. 23. p. 13. a. ait: In Diapfalma, quod interjectum plurimis Pfalmis eft, cognofcendum eft demutationem aut perfonæ aut fensus fub converfione modi mufici inchoari; ut ficubi Diapfalma intercefferit, aut aliquid aliud dici, aut etiam ab altero dici, aut in altero artis mufica modulo cantari intelligendum fit. Vid. Not. a. ibid. ut & infra Aug. ad v. 4. Pfalmi 1v.

. 7. Concinunt PP. Lat. Cypr. 1. 2. Teftim. P. 288. b. Hilarius in Pf. 2. col. 40. c. & in Pf. 58. col. 130. b. & in Pf. 67. col. 202. a. & in Pf. 144. col. 563. b. Au guftinus in Pf. 1. col. 5. d. & Collat. Carthag. col. 393. a. Similiter hab. Tertullianus ab his, Filius meus es tu, &c. videlicet l. 4. adv. Marc. p. 716. b. & l. cont. Jud. c. 11. & 14. p. 145. c. 148. c. & adv. Prax. p. 846. b. at inf. p. 848. b. legit, generavi te, ut & l. 3. adv. Marc. p. 678. a. Gr. yeférruxa Ce. Novatianus de Trin. p. 1043. b. hab. genui te, necnon Ambrofius in Pf. 40. col. 881. d. & in Luc. 3. & 9. col. 1317. c. & 1409. e. item l. 5. de fide, col. 555. a. & 1. 5. de Sacram. col. 379. a. Succinit etiam Tichonius reg. 1. col. 50. h. cum Pfalteriis veteribus. Vide infra Not. ad Act. 13. 33.

. 8. Ita legunt Irenæus 1. 4. c. 21. p. 258. b. Tertul. 1. 3. adv. Marc. p. 678. a. & l. 4. p. 710. c. 719. b. at 1. 4. & 5. p. 732. c. 799. a. hab. Poftula de me, &c. & l. cont. Jud. c. 11. & 14. p. 145. c. & 148. c. Pete à me &c. ficut Caffiod. in Pf. 5. p. 24. c. Novatianus de Trin. p. 1036. a. & 1043. b. Poftula à me, &c. Similiter Cypr. 1. 2. Teftim. p. 288. b. Auguft. in 1. Pf. col. 5. e. Gaud. Brix. ferm. 18. p. 927. b. & Maxim. Taurin. p. 19. c. Hilar. verò in Pf. 2. col. 42. Pofce à me, &c. item conftanter in Pf. 67. col. 197. a. 202. a. & in Pf. 126. & 144. col. 421. a. & 563. b. Similiter hab. Ambr. Hex. 1. col.

Bij

Ex Mf. Sangerm.

[blocks in formation]

VERSIO ANTIQUA.

Es MJ. Sangerm. 1. Pfalmus David, cùm fugit à facie Abeffalon fili fui. III.

Nunc ergo reges intelligite: erudimini judices terra.

Servite Domino in timore, & exfultate in tremore.

13.

Cùm exarferit poft paululum fuira ejus, beati omnes, qui con- ror ejus, beati omnes, qui fperant fidunt in eum.

in eum.

2.D
ti funt qui tribulant me?
multi infurgunt adversùm me.
Multi dicunt animæ meæ:
3.
Non eft falus ei in Deo ejus.
DIAPSALMA.

Adorate purè, ne fortè irafcatur, & pereatis de via.

me.....

9. f. Pofce à me, &c. ut fup. Vide etiam in Pf. 1. col. 761.
a. Auguft. de unit. Eccl. to. 9. col. 350. c. extremò legit
fines terra. At in Collat. Carthag. col. 393. a. Poftula à
terminos terra. Sic etiam apud Optat. 1. 2. cont.
Donat. p. 26. b. c. & Auct. 1. de vocat. Gent. c. 9. p.
7. a. Concinunt antiq. Pfalteria unà cum Græco. Auctor
verò 1. de promiff. p. 1. c. 35. col. 116. Dabo tibi gentes ha-
ba-
reditatem, & poß. tuam fines terra.

#. 9. Sic Hilar. in Pf. 2. col. 45. a. nifi quòd præpo-
nit &, voci tanquam; fubinde hæc addit: Quod nobifcum
eft, reges eos, cum illis eft, πopareïs dvrós, id eft, pafto-
raliter reges; & poft pauca: Hæc ergo virga ferrea, ut reget,
ita confringet 5 conteret : nam magis hoc fecundùm LXX.
Translatores gracitatis proprietas enunciat, ita enim fcriptum
eft, ὡς σκεύη κεραμέως (υντρίψεις αυτές. Auguft. in Pf. 2.
col. 5. f. legit, conteres eos: fimiliter in Pf. 58. p. 558. b.
& l. 2. de conf. Evang. to. 3. col. 30. e. Apud Ambrof.
de apol. David, col. 731. c. hæc fola leguntur: Reges eos
in virga ferrea: ficut ap. Hilar. in Pf. 144. col. 563. b.
In Græco deeft, poft ferrea; fed in Mf. Alex. adeft
Cxeún, in edd. Ald. & Compl. as Cxsún, in Vatic. ws
Cxevos, &c. ut in Lat. fup.

. 10. Sic Hilar. in Pf. 2. col. 48. e. Gr. addit Tales,
ad verbum erudimini ; cæt. ut in Lat. Rectè Aug. in Pf.
2. col. 6. a. & Auct. 1. de promiff. p. 3. col. 184. d. Eru-
dimini omnes,
&c. Cypr. l. 3. Teftim. p. 328. b. Emen-
damini qui judicatis terram; cæt. ut fup. Xiftus III. epift.

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

VULGATA HOD. fionem tuam terminos terræ.

9. Reges eos in virga ferrea, Apoc. 20 & tanquam vas figuli confringes 27. 19.15.

eos.

10. Et nunc reges intelligite: erudimini qui judicatis terram.

Omine quid multiplica D funt hoftes mei? multi con

furgunt adversùm me.

Multi dicunt anima mea: Non eft falus buic in Deo, SEMPER.

. 1. Ita Aug. in hunc Pf. præter unum fugeret, pro fugit. Gr. inóre άmesidener, &c. Brev. Mozarab. haber, Ipfi David, è Gr. T Aavid. Plalt. vet. Fabri fimpliciter, Pfalmus David, abfque feqq. In Corb. Pfalmus David, & fequentia. Caffiod. in hunc Pf. fcribit Abessallom, è Gr. Abaran. Ambr. de apolog. David, c. 4. col. 680. b. In tertio Pfalmo, inquit, Abessalon titulus præmittitur.

. 2. Sic ap. Aug. in Pf. 3. col. 7. f. fi excipias ult. fuper me; Gr. ' qué; at infra, col. 10. f. & 11. e. Aug. legit adversùm me. Tertul. 1. cont. Prax. p. 848. b. fic: Domine quid multiplicati funt qui comprimunt me? Græc. οἱ θλίβοντές με.

. 3. Aug. & Caffiod. in hunc Pf. habent, illi in Deo ejus, ficut Ambr. 1. de lapf. yirg. p. 319. a. Ita quoque in Græco

11. Servite Domino in timore i & exfultate ei cum tremore.

12. Apprehendite difciplinam nequando irafcatur Dominus, & pereatis de via jufta.

13. Cùm exarferit in brevi ira ejus, beati omnes, qui confidunt in

eo.

6. Conc. to. I. col. 1261. c. Intelligunt, ficut ait David,
& eruditi funt, qui judicant terram.

. II. Ita Hilar. & Aug. in hunc Pfal. Sic etiam apud Cypr. 1. 3. Teftim. 311. c. excepto hoc ult. in tremore, juxta Gr. & тpóμ. Hilarius infra, col. 51. a. b. admittit utrumque in tremore, & cum tremore.

Tu autem Domine, clypeus circa me; gloria mea, & exaltans caput

meum.

. 12. Sic apud Aug. in Pf. 2. col. 6. d. addito uno Dominus, poft verbum irafcatur. Succinit Hilar. in eund. Pf. col. 48. e. & 52. b. nifi quòd legit, ne fortè irafcatur: fic etiam habet Pfalmus ibid. præfixus, col. 27. a. at Hilar. infra, col. 52. a. legit nequando. Ap. Cypr. epift. 62. p. 102. b. ita Continete difciplinam, ne forte irafcatur Dominus, & pereatis à via recta: fimiliter 1. de hab. virg. p. 173. a. & 1. 3. Teftim. p. 324. a. Item Auct. 1. de promilf. p. 3. col. 184. d. Continete difciplinam, nequando, &c. ut in Vulg. In Gr. Δράξαθε παιδείας, μή ποτε ὀργισῇ Κύπ Clos, is a TONET DE & id Ainalas. Aug. in Job, to. 3. col. 665. g. haber, de via recta.

. 13. Similiter hab. Hilar, in eund. Pfal. col. 48. c. & 52. e. Sic etiam Aug. ep. 153. to. 2. col. 526. e. at in Pf. 2. col. 6. e. legit in eo, in fine. Gr. oi TETOLOÓTES EduT Pfalt. vetera ferunt in eum, ut fup. Apud Cypr. epift. 62. p. 102. b. fic habetur: Cùm exarferit citò ira ejus fuper vos : fic etiam 1. de hab. virg. p. 173. a. & l. 3. Teftim. p. 324. a. fed ultimo loco addit: beati omnes, què confidunt in eo.

HEBR.

VULGATA HOD.

Pfalmus David, cùm fugeret à 1. Pfalmus David, cùm fugeret à
facie Abfalom filii fui.
facie Abfalom filii fui. (2. Reg.
III.
15. 14.) III.
quare multiplicati 2.

D

4. Tu autem Domine fufceptor meus es, gloria mea, & exaltans caput meum.

caput meum.

5. Vocem meam ad Domi- Voce mea ad Dominum clama-
5. Voce mea ad Dominum cla-
num clamavi, & exaudivit me bo, & exaudiet me de monte fancto mavi : & exaudivit me de monte
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

Omine quid multiplicati funt qui tribulant me? multi infurgunt adversùm me.

3. Multi dicunt animæ meæ : Non eft falus ipfi in Deo ejus.

4. Tu autem Domine fufceptor meus es, gloria mea, & exaltans

. 4. Similiter huic . præponitur Diapfalma in Pfalt. Carnut. Corb. & in Gr. at neque ab Aug. neque à Caffiod. memoratur : exftat in utroque Pfalt. Rom. & Gallic, to. 1, nov. ed. Hieron. In Gallicano Fabri, ejus loco ponitur Semper, juxta Quintam edit. in qua hîc & deinceps, Aixarrós: neutrum admittitur in Vulg. Hoc autem vocabu lum Diapfalma, in fubfeq. Pfalm. toties pene Mfs. codd. exhibent, quoties habetur in Græco edit. Rom. Vide Aug. inf. Not. in Pf. 4. *. 4. ficut Hieron. epift. ad Marcellam. Sequens verfic. Tu autem, &c. idem eft ap. Aug. Caffiod. ut & in vet. Pfalt. quibus omnibus favet Gr.

#. 5. Gr. habet own μs, &c. ut fup. Tertul. I. 4. adv. Marc. p. 706. c. Voce mea ad Dominum exclamavi, &c. Gr. ixxcxa. Aug. & Caffiod. in hunc Pf. Voce mea ad Dominum clamavi, ut in aliis Pfalteriis vet.

[blocks in formation]

2.

9. Domini eft falus : & fuper populum tuum benedictio tua.

VULGATA HOD.

■. In finem in carminibus, Pfalmus
David. IV.

Um invocarem, exaudivit me Deus juftitiæ meæ : in tribulatione dilatafti mihi.

C

HEBR

fuo. SEMPER.

Ego dormivi, & foporatus fum: evigilavi, quia Dominus fuftenta

Miferere mei, & exaudi oratio

nem meam.

3. Filii hominum ufquequo gravi corde? ut quid diligitis vanitatem, & quæritis mendacium?

vit me.

Non timebo millia populi, que circumdederunt me: furge Domine, falvum me fac Deus meus.

Quia percuffifti omnium inimicorum meorum maxillam: dentes impiorum confregifti.

*. 6. Vet. Irenæi Interp. l. 4. c. 31. p. 269. a. ita le-
git cum Pfalt. Corb. Ego dormivi, & fomnum cepi. Item
Cypr. 1. 2. Teftim. p. 295. a. cum Lactantio, 1. 4. Infti-
tur. c. 19. p. 582. Ego dormivi, 5 fomnum cepi: 5 refur-
rexi, quoniam Dominus auxiliatus eft mihi. Hilar. in Pf. 131.
col. 449. f. Ego dormivi, & fomnum cepi: & furrexi, quon.
Dom. fufcipiet me. Ambr. 1. de Tob. c. 20. col. 616. a.
Ego dormivi, & quievi: 5 furrexi; fimiliter 1. de Nab. c,
15. col. 584. b. additque, quoniam Dominus fufcipiet me:
itidem in Pf. 36. col. 809. d. fed habet refurrexi: lib. verò
de bened. Patriarch. c. 4. col. 519. c. & l. de bon. mort.
c. 8. col. 404. c. fic: Ego dormivi, 5 requievi : & furrexi,,
quon. Dom. fufcepit me: fimiliter 1. 6. Hex. col. 142. f. ni-
fi quòd legit, & exfurrexi. Auguft. in Pf. 3. col. 8. f. ita:
Ego dormivi, & fomnum cepi: & exfurrexi, quon. Domi-
nus fufcipiet me; fubinde ait : Nonnulli autem codices ba-
bent: Dormivi, & foporatus fum; && alii aliter quomodo in-
aerpretari potuerunt quod Grace pofitum eft, Ἐγὼ δὲ ἐκοιμήθην,
& inf. col. 9. a. Hoc magis animadvertendum eft,
quemadmodum in una fententia & præteriti temporis verbum
pofuit & futuri: & exfurrexi enim dixit, quod eft de prate-
rito; & fufcipiet, quod eft de futuro. Similiter iterum legit
Aug. in Pf. 56. col. 535. g. & 1. 17. de civit. Dei, c.
18. to. 7. col. 481. a. nifi quòd hoc ult. loco delet &,
poft verbum cepi; at 1. 2. de Gen. to. 1. col. 680. e. hab.
exfurrexi, quon. Dom. fufcepit me. Vigilius Tapf. 1. cont.

Domini eft falus: fuper populum tuum benedictio tua. SEMPER.

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

VERSIO ANTIQUA.

de monte fancto fuo, DIA- Ex Mf, Sangor.

HEBR.

Victori in Pfalmis, Canticum
David. IV.

[blocks in formation]

Varim. p. 733. h. Ego dormivi, & fomnum cepi: & furrexi, quon. Dom. fufcepit me. Ita quoque in Pfalt. vet. Fabri, præter hoc, exfurrexi. Apud Cerealem, 1. cont. Maximin. c. 6. Ego dormivi, & fomnum cepi: 5 refurrexi, quia Dominus fufcepit me. In Pfalt. Mediolan. Ego dorm. & quievi, In Carnut. & fomnum cepi, cum hoc, fufcipiet me. In Romano to. I. nov. ed. Hieron. fomnum cepi: & refurrexi, quon. Dom. fufcipiet me. In Breviario Mozarab. & apud Ifidor. Hifpal. in Gen. c. 3. p. 285. h. Ego dormivi, & quievi: refurrexi, quon. Dom. fufcitavit me. Idem Ifidor. de refurr. Dom. c. 53. legit exfurrexi. A Græco abest ante éplur; extremò verò fic, arlantelaí μr; apud Juftinum, alexa Ce76 μ8 ; ita quoque eft in Paraph. Chald. & in Pfalt. Æthiop. & Arab.

me,

. 7. Aug. & Caffiod. in hunc Pf. legunt circumdantis unà cum veterib. Pfalt. reliqua ut fup. in uno tamen Corb. circumdantes me. In Gr. fic : Ou pobutúoquai àñò μυριάδων λαῶ τῶν κύκλῳ ἐπιτιθεμένων μοι, &c. Non timebe à decem millibus populi in circuitu imminentibus mihi, &c. in Mf. Alex. τῶν κύκλων (υνεπιτίθεμένων.

Nvocantem me exaudi me Deus 2. juftitia mea: in tribulatione dilatafti mihi.

I

9. Domini eft falus: & fuper populum tuum benedictio

tua.

. 8. Ita Aug. & Caffiod. in hunc Pfalm. nifi excipias verbum ult. contrivifti. Similiter ap. Hilar. in Pf. 56. dentes pecc. contrivifli ; in Pfalt. Corb. conteruisti, ut sup.

. 9. Ita Aug. & Caffiod. in hunc Pf. cum vet. Pfalt In Gr. non exprimitur eft.

VERSIO ANTIQUA.

1

1. In finem, Pfalmus Cantici Ex Mf. Sangerm ipfi David. IV.

Um invocarem te, ex

Caudifti me Deus juftitia

meæ : in tribulatione dilatafti

me.

Miferere mei, & exaudi ora

tionem meam.

Filii viri, ufquequo inclyti mei
ignominiosè diligitis vanitatem,
quarentes mendacium? SEMPER.

4. Et fcitote quoniam mirifica- Et cognofcite quoniam mirabi-
4..
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

. 1. Ita in Pfalt. Mozarab. In Corb. In finem, Pfalm.
Cantici David. Ap. Aug. in hunc Pf. fic: In finem, Pfalm.
Canticum David. Ap. Caffiod. in eund. In finem, Pfalmus
David Canticum, Concordat Pfalt. Rom. to. 1. nov. edit.
Hieron. at in Rom. & Gallic. Fabri, fic: In finem, Pfalmus
Cantici David. In vet. Ffalt. ejufd. Fabri fimpliciter, Pfal-
mus David. In Gr. Εἰς τὸ τέλος ἐν Ψαλμοῖς, Ὠδὴ τῷ Δαυίδ·
in Mf. Alex. Yaxuos т; in Ald. & Compl. & iuris, Yax-
μὸς τῷ, &c.

. 2. Aug. in hunc Pf. non differt à Vulg. neque etiam 1. 9. confeff. to. 1. col. 160. c. d. nifi quòd hic leg. Domine, loco Deus. Caffiod. in eund. Pf. fimiliter hab. Domine, fed cum hoc, exaudifti me. Breviar. Mozarab. ita: Cùm invocarem te, exaudifti me Deus juftitiæ meæ : in tribulatione mea dilatafti mihi. Similiter Pfalt. Rom. Fabri, nifi quòd habet dilatafti me: deinde, Miferere mibi Domime, &c. Mediolan. & Carnut. Cùm invocarem te, exaudisti me, &c. Corb. Cùm invocarem, exaudifti me ........... in tribu.

Miferere mei Deus, & exaudi orationem meam.

3. Fili hominum ufquequo gravis corde? ut quid diligitis vanitatem, & quæris mendacium? DIAPSALMA.

Et fcitote quoniam ma

latione dilatafti me. Mif. mihi Domine, & exaudi, &c Ap.
Ambr. in Pf. 43. col. 925. c. & in Pf. 118. col. 1042. a.
& 1129. e. hæc pauca in tribulatione dilatafti mihi. In
Gr. Ἐν τῷ ἐπικαλεῖθαί με, εἰσήκεσέ με ὁ Θεὸς..... ἐν θλίψε
ÉráτUvás μo. Óixleipnóór μe, à, &c. Ald. ed. habet, sion-
80s μ.....άTUVás μE.

~

3. Aug. in hunc Pf. legit graves corde; cæt. ut in
Vulg. item epift. 76. to. 2. col. 179. d. lib. verò 9. con-
feff. to. 1. col. 160. c. d. quoufque graves corde. Ennodius
ap. Sirm. to. 1. p. 1639. b. cum Fulg. epift. 7. c. 13. p.
195. ufquequo graves corde, &c. Similiter in Breviar. Mo-
zarab. & Pfalt. Rom. Fabri; at in Rom. & Gallic. to. 1.
nov. ed. Hieron. gravi corde, ut & apud Maxim. Taurin.
P.
8. d. & Caffiodorum. In Gr. 'Y........... Bapvnápdio:
SHTETTE, &C.

.....

10%.....

. 4. Aug. in hunc Pf. conftanter legit: Et fcitote quoniam admirabilem fecit Dom..... dum clamavero, &c. at 1. 9. confeff, to, I. col. 160. d. quen. Dom. magnificavit fan&.

« ZurückWeiter »