Gedichte in Nürnberger Mundart: 1. (1821). - VI, 126 S. : Ill

af'n Ah setter ah weng ahmoal ahni allah alli allna bleib'n Boier broav Charade Dabends dau haut Dau hob Dau thout denkt dera derbei derham dizet dós draf draus Drum fångt freili Freud g'haiert g'hat g'noug g'numma g'sagt g'seg'n G'vatter g'west g'wiß geih geiht glab gleih goar goar nit goih greina grod haiern hait halt Hånd haust haut haut ah Herr heunt hob'n Ih hob Isel Jauer kahner koh nit kumma kummt läßt Leut Lob'n loiber Moh mahnt manchmoal Master meih meih Frau Meinad Meister mog'n mouß Musikant nauch nauh naus Nauth neih nemmer Noacht noh ahn recht reiten rieden s'is sagt schdi scho schói seg'n seih senn sog'n Sunna Sunst thou thout vergndigt wår waß wii's Wilhelm Marx woar wõi woi's wuhl z'frieden z'samm