Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[blocks in formation]

VULGATA NOVA

28. Refpondens autem Petrus dixit: Domine, fi tu es, jube me ad te venire fuper aquas. 29. At ipfe ait: Veni. Et defcendens Petrus de navicula, ambulabat fuper aquam ut veniret ad Jefum.

30. Videns verò ventum validum, timuit : & cùm cœpiffet mergi, clamavit dicens: Domine, falvum me fac.

31. Et continuò Jefus extendens manum, apprehendit eum : & ait illi : Modicæ fidei, quare dubitafti?

32. Et cùm afcendiffent in naviculam, ceffavit ventus.

33. Qui autem in navicula erant, venerunt, & adoraverunt eum, dicentes : Verè Filius Dei

es.

34. Et cùm transfretaffent, venerunt in terram Genefar.

35. Et cùm cognoviffent eum viri loci illius, miferunt in univerfam regionem illam, & obtulerunt ei omnes malè habentes :

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

Credentumque regat vegetans conflantia mentem:
En ego fum, veftra doctorem nofcite lucis.

. 28. Mf. S. Germ. 2. nil differt à textu Colb. Nec etiam Corb. 2. Cantabrig. & Sangerm. 1. nifi quod in duob. primis additur ei, poft autem; in tertio verò illi, poft dixit. In Corb. 1. Et refpondens ei Simon Petrus dixit, &c. ut in textu Colb. Græcè : 'Aπonpiteis de aura é, &c. ut in Vulg. à pluribus Mfs. abeft aura. Apud Hilar. in hunc loc. col. 680. 683. ita: Et ex plurimis Petrus refpondens poftulavit, uti ad Dominum fuper aquas veniret. Ambrof. 1. 2. de fide, to. 2. 479. d. 556. d. Domine, fi tu es, jube me venire ad te fuper aquas: fimiliter 1. 1. de interpel. Job, c. 5. col. 631. b. at in Pf. 118. col. 1143. d. Juper aquam; Ambrofiaft. p. 200. c. cum Gaud. Brix. fer. 19. p. 973. h. fuper aquas. Arnob. Afer, annot. in Evang. p. 332. f. Dixit autem Simon Petrus : Domine, &c, ut in Vulg. Juvencus 1. 3. p. 67. c.

Olli confidens refpondet talia Petrus :
Si tua nos verè dignatur visere virtus,
pariter permitte tuo fuper aquora juff
Fluctibus in liquidis immerfos figere greffus.

[ocr errors]

. 29. Mfs. S. Germ. ambo' cum Corb. 2. ritè conveniunt cum textu Colb. Item Clarom, nifi quòd habet dixit, pro ait. Corb. 1. ita Et ille dixit: Veni. Et defcendit Petrus de navi, ambulabat fuper aquam ut, &c. S. Gat. ambulabat fupra mare ut veniret ad Jefum. Maj. Mon. fupra mare ut ven. ad Dominum. Cantabrig. Qui autem dixit : Veni. Et defcendens de navi Petrus, ambulavit fuper aquas ut veniret ad Jefum. Ita quoque Græc. habet. Hilar. in hunc loc. col. 683. Qui de navicula defcendens, 5 progreffus aliquantulum. Gaud. Brix. fer. 19. p. 973. h. At ipfe ait: Veni. Et defcendens Petrus de navicula, ambulabat fuper aquas ut perveniret ad Jefum: nec diffimiliter legit Čæleftin. ep. 24. to. I. 1206. Arnob. Afr. annot. in Evang. P. 332. f. At ille ait: Veni. Et defcendens Petrus fuper aquam ambulans ut veniret ad Jefum. Juvencus l. 3. p. 67.d.

Annuit bis Dominus. Navem mox linquere Petrus
Audet , innixus figit veftigia ponto.

. 30. Mf. Corb. 1. Videns autem ventum validum, extimuit: cùm cæpiffet demergere, clamavit, &c. ut in Vulg. Ipfi autem Vulgatæ Corb. 2. S. Germ. ambo, Clarom. S. Gat. &c. accinunt ad verbum: ficut Gaud. Brix. fer. 19. p. 973. h. & Græcum. Mf. Cantabrig. habet : Videns autem..... timuit : & incipiens demergi, clamavit dicens: Domine, libera me. Apud Hilar. in hunc loc. Vento invalefcente, timere cœpit, & mergi. Apud August. ser. 76. to. 5. 418. b. & cùm cæpiffet mergi, exclamavit: Domine, pereo, libera me. Apud Arnob. Afr. annot. in Evang. p. 332. g. Videns autem Petrus fluctum validum venientem ad fe, timuit : & cùm cœpiffet mergi, clamavit dicens: Domine, falvum me fac. Juvencus 1. 3. p. 67. e. eadem fic reddit:

Verùm ubi tantarum mentem miracula rerum
Terrificant, ventique minas crebrefcere cernit,
Paulatim cedunt dubio liquefacta timore,
Que validum fidei geftabant aquora robur :
Jamque Simon medio fubmerfus corpore clamat:
Flullibus horrendis pereuntem diripe Chrifte,

. 31. Mf. Corb. 1. Et confeftim Jefus extendens manum ❀ apprehendit eum, &c. ut fupra. Corb. 2. S. Germ. ambo, Clarom. S. Gat. &c. ut in Vulgata. Cantabrig. fic: Continuò autem Jefus extendens man. adprehendit eum : & dicit illi, &c. Ita quoque in Græco eft : al. Kal subéws 'Inos.....

Einer dur. Hilar. in hunc loc. 683. Quem apprehendens Dominus, objurgavit, cur fidei modica fit. Cypr.1. 3. Teftim. p. 317. c. & Ambr. in Pf. 118. col. 1241. a. Modica fidei, quare dubitafti? ita rurfum Ambrof. 1. 8. in Luc. col. 1393. d. & l. 1. de interpel. Job, c. 5. col. 631. b. ex pluribus Mfs. fed ex quatuor melioris notæ, quare titubafti? & ep. 78. col. 1094. d. Minima fidei, quare dubitafti? Hieron. 1. 2. cont. Jovin. to. 4. p. 2. col. 219. e. Modica fidei, quid dubitafti ? Gr. eis Tí disacas; Gaud. Brix. fer. 19. p. 973. h. Et continuò Jefus extendit man. apprehendit eum, dicens illi: Modicæ fidei, quare dubitafti? Juvenc. 1. 3. p. 67. e.

Dextera confeftim protenditur obvia Petro,

Et dubitata fides verbis mulcetur amaris.

. 32. Mfs. S. Germ. 1. & Maj. Mon. Et cùm afcen diffet in navicula, &c. ut fupra. Corb. 1. Et cùm afcendiffet in navem, &c. S. Gat. Et cùm afcendiffet Jefus in navicula, &c. Corb. 2. cum Clarom. Et cùm afcendisset in naviculam, &c. Cantabrig. verò, Et afcendentibus in navi quievit ventus. Gr. Καὶ ἐμβάντων αυτῶν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκόTαGE, &c. Copt. iußártos dury. Apud Hilar. in hune loc. col. 683. Ingreffufque navem, tranquillitatem, vento mari quiefcente, revocavit. Apud Juvenc. 1. 3. p. 67. e.

Afcenfæque rati contraria flumina ( al. flamina ) ce

dunt.

. 33. Mf. Corb. 2. congruit cum textu Colb. Clarom. verò & Sangerm. 1. cum Vulgata. Corb. 1. habet: Et bi qui in navi erant, adoraverunt eum, dic. Verè Filius Dei es Cantabrig. Qui autem in navi erant, venientes adoraverunt ei, dicentes: Verè Filius Dei es tu. Mf. S. Gat. adorabant eum, &c. ut in Vulgata. S. Germ. 2. Verè Dei Filius es. Grzc. Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ, ἐλθόντες προσεκύνησαν αυτῷ, &c. ut in Vulg. Apud Hilar. in hunc loc. 684. c. admirantes univerfi locuti funt: Verè Filius Dei eft: fimiliter 1. 6. de Trin. col. 912. f. Verè Filius Dei eft. Ambr. verò l. 1. de fide, col. 466. d. legit: Verè Dei Filius es. August. quæft. 15. in Matth, Verè Filius Dei es. Juvencus 1. 3. p. 67. f.

Præfentemque Dei fobolem ftupuere rogantes,
Cuniti navigio focios quos cafus habebat.

[ocr errors]

. 34. Vulgatæ refpondent Mfs. S. Germ. ambo, cum utroque Corb. Cantabrig. S. Gat. &c. nifi quòd Corb. I. fcribit Gennefar, S. Germ. 2. Genefareth, Cantabrig. Gennafar. Gr. Levnoαpét al. Ievvnoapά. Mf. Clarom. hic mutilus eft; defunt nempe omnia ab hoc verfu ad . 12. capitis 18. Apud Hilar. in hunc loc. 684. c. fic: Cùm transfretassent, venerunt in terram Gennefar. Apud Juvenc. 1. 3. p. 67. f.

Tranfierat tandem fulcans freta fervida puppis,
Optatumque gravis comprenderat anchora portum.

. 35. Mf. Corb. 2. confentit cum textu Colb. Sangerm. verò ambo, Cantabrig. S. Gat. & Græc. cum Vulgata. Corb. 1. habet: Et ut cognoverunt homines loci illius, adoraverunt eum ; 5 confeftim miferunt in omnem confinem,

Marc

6.530

VULGATA NOVA,

36. & rogabant eumut vel fimbriam veftimenti ejus tangerent. Et quicunque tetigerunt, falvi

facti funt..

VERSIO ANTIQUA.

36. & rogabant eum ut vel fimbriam veftimen- Ex Mf. Colberti ti ejus tangerent. Et quicunque tetigerunt, falyi facti funt.

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

obtulerunt ei omnes malè habentes. Hilar. in hunc loc.
684. c. Et cùm cognoviffent eum viri loci illins, adorabant
eum... aliquos ex fuis infirmos, ægrotofque offerentes Domino.
Juvenc. 1. 3. p. 67. f.

Conveniunt populi rapido per littora curfu
Portantes agros.

. 36. Ita ferunt Ms. S. Germ. duo, Corb. 2. S. Gat.
&c. Corb. 1. verò habet: & rogabant eum ut tantùm fim-
..... Et quicunque tetig. falvati funt. Cantabrig.

briam

deprecabantur eum ut tantùm tangerent fimbriam veflim. ejus, Et quotquot tetig. falvati funt: nec abfimile Græcum eft. Hilar. in hunc loc. 684. d. ait : oblatique fimbrias veftimentorum contingere optabant, fani per fidem futuri. Jus vencus l. 3. p. 67. f. addit:

.......

veftifque attingere fila

Extrema exoptant. Miroque hoc munere cuncti
Credentes referunt plenam per membra falutem.

[blocks in formation]

Marc. I. 7.1.

Exod.

20. 12. Deuter. 5.16.

Ephef.

VULGATA NOVA.

Unc accefferunt ad eum ab Jerofolymis 1.
Scribæ, & Pharifæi, dicentes:

2. Quare difcipuli tui tranfgrediuntur tradi-
tionem seniorum? non enim lavant manus fuas
cùm panem manducant.

3. Ipfe autem refpondens ait illis: Quare & vos tranfgredimini mandatum Dei propter tradi

tionem veftram? Nam Deus dixit:

4. Honora patrem, & matrem : & : Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur.

5. Vos autem dicitis: Quicunque dixerit pa6.2. tri, vel matri, Munus quodcunque eft ex me, Exod. tibi proderit:

21.17. 6. & non honorificabit patrem fuum, aut maLevit. trem fuam : & irritum feciftis mandatum Dei pro

20.9.

Prov. pter traditionem veftram.

20, 20.

VERSIO ANTIQUA.

Tunc accefferunt ad eum Scribæ, & Pha- Ex Mf. Colbertà

rifæi ab Jerofolymis, dicentes:

2. Quare difcipuli tui tranfgrediuntur traditionem feniorum non enim lavant manus fuas cùm panem manducant.

3. Ipfe autem refpondit illis : Quare & vos tranfgredimini mandatum Dei propter traditionem veftram? Nam Deus dixit:

4.. Honora patrem tuum, & matrem tuam : &: Qui maledixerit patri, aut matri, morte moriatur.

5. Vos autem dicitis: Quicunque dixerit patri,
vel matri, Munus quodcunque eft ex me, tibi
proderit:

6. & non honorificat patrem fuum, & ma-
trem fuam : & irritum feciftis mandatum Dei
propter traditionem veftram.
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

V. 1. Mfs. S. Germ. 1. & Corb. 2. concordant cum
textu Colb. nifi quòd Germ. hab. ab Jerofolyma. Corb.
1. S. Germ. 2. S. Gat. &c. nil omnino differunt à Vulga-
ta. Cantabrig. fert: Tunc accedunt ad eum ab Jerofolymis
Pharifai, & Scriba, dicentes : Græc. Tóte zegośρxovraι Tậ
Ιησὲ οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων Γραμματεῖς, &c. Hilar. in hunc
loc. 684. f. confentit cum textu Colb. Juvencus 1. 3. p.
67. f.

Ecce Pharifæi, Scribaque hinc inde dolofi
Captantes Chriftum, promunt fallacia dida.

. 2. Textui utrique noftro favent Mís. Corb. ambo, Cantabrig. S. Gat. &c. cum Græco. In Germ. 2. Quare difcip...... traditiones, &c. In Sangerm. 1. non enim lavuni manus cùm panem manducant. Apud Juvenc. 1. 3. p. 67. f.

Cur tua difcipulos patitur doctrina labare

Præceptis veterum? Manibus nam cura lavandis
Præterit, affumuntque fimul cum fordibus efcas.
.. 3. Mf. Corb. 1. At ille refpondens ait illis: Quare......
propter veftram traditionem, &c. Ita quoque Græc. habet
præter hoc ult. veréinato réyor, mandavit dicens, pro
dixit. Corb. 2. Jefus autem refpondens ait illis, &c. Canta-
brig. Qui autem refpondens dixit : Quare...... Deus enim
dixit. S. Germ. ambo, S. Gat. &c. Vulgatæ confonant.
Iren. 1. 4. c. 9. p. 238. d. Quare vos fruftramini præceptum
Domini propter tradit, veftram ? Deus enim dixit : at infra, c.
11. p. 241. b. Quare vos transgredimini præceptum Dei,
&c. Hieron. in Ilai. 29. col. 247. c. Quare & vos prateri-
tis mandatum Dei propter traditiones veftras? Auguft. l. 16.
cont. Fauft. to. 8. 298. f. Ut quid & vos transgredimini
mandatum Dei, ut traditiones veftras ftatuatis? Deus enim
dixit: & in Gal. to. 3. 945. f. diffolventes, inquit, man-
datum Dei propter traditiones fuas. Siric. PP. ep. 10. to. 1.
P. 687. d. Rejeciftis mandatum Dei, ut traditiones veftras
ftatuatis. Auctor quæft. ex V. T. q. 16. p. 48. e. Quare
vos præteritis mandatum Dei, ut traditionem veftram fta-
tuatis? Nam Deus dixit. Juvencus l. 3. p. 67. f.

Ille fub hac fatur: Magis hoc eft quærere dignum
Transgressi mandata ( al. præcepta) Dei quod proditis

omnes.

Namque Deus, &c. quæ infra.

. 4. Mf. Corb. 2. concordat cum textu Colb. ficut etiam Sangerm. I. detracta voce tuam. Ita quoque Gr. babet; fed Mfs. plures delent, poft patrem; unde San

germ. 2. & Corb. 1. legunt Honora patrem, & matrem : 5:
Qui maledixerit patri, vel matri, morte morietur. S. Gar
patrem tuum, 5 matrem tuam.. ...morietur. Cantabrig
Honora patrem, & matrem :: Qui maledicit patri, aut
matri, morte morietur. Apud Iren. I. 4. c. 9. p. 238. d. uc
in Vulgata, nifi excipiatur conjunct. aut, pro vel. Sic
etiam Cyprian. epift. 73. p. 135. c. Item August. 1.
16. cont. Fauft. to. 8. 298. f. excepto ult, morietur. Apud
Auct. quæft, ex V. T. q. 16. p. 48. e. Honora patrem.
tuum, & matrem : &: Qui. aut matri, &c. ut in

Vulg. Apud Juvencum l. 3. p. 67. f.

... Deus mortem defixa lege ( al. morte) minatur
Si genitor cuiquam verbo lædatur amaro,
Vel genitrix nati verbis pulfetur acerbis.

. 5. Ita ferunt Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. z.
S. Gat. &c. deeft tamen eft in Sangerm. 1. ficut in Græco.
In Corb. 1. verò ita: Vos autem dicitis: Quicunque male-
dixerit patri fuo, vel matri fua, reus erit gehennæ ignis. In
Cantabrig. Vos autem dicitis: Quicunque dixerit patri, aut
matri, Munus quod ex me, tibi prodeft. Apud Ambr. 1. 8.
in Luc. 1491. d. Quicunque dixerit, Munus quodcunque
eft ex me, tibi proderit. Apud Hieron. 1. 1. in ep. ad Tit.
to. 4.422. d. Quia quicunque dixerit patri, & matri, Mu-

nus,

&c. ut fupra. Apud Auguft. 1. 16. cont. Fauft. to. 8. 298. f. Vos autem dicitis: Quicunque dixerit patri, vel matri, Munus quod eft ex me, proderit. Apud Auct. quæft, ex V. T. q. 16. p. 48. e. Vos autem dicitis: Quicunque dix. patri, aut matri, Omne munus quodcunque fuerit ex me tibi proderit. Juvencus 1. 3. p. 67. f. hunc verfum non reddir.

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

irritum feciftis verbum Dei propter tradit. veftram. Corb. I. quod non bonorificavit patrem fuum, vel matrem fuam : & irritum feciftis verbum Dei propt. tradit, veftram, quam tradidiftis hoc ult. additum videtur ex Marci cap. 7. *. 13. Græc. & μй TIμún Toy TαTEα, &c. ut in Vulg. Iren. 1. 4. c. 9. p. 238. d. & fruftrati eftis fermonem Dei propter traditionem veftram. Ambr. 1. 8. in Luc. col. 1491. d. non honorificabit patrem, aut matrem. Hieron. 1. 1. in ep. ad Tit. to. 4. 422. d. & non honorificabit patrem fuum; & matrem. August. l. 16. cont. Fauft. to. 8. 298. f. nom,

EM. Colbert.

VERSIO ANTIQUA.

7. Hypocritæ, bene prophetavit de vobis Ifaias, dicens :

8. Plebs hæc labiis me honorat: cor autem illorum longè eft à me.

9. Sine caufa autem colunt me, docentes doArinas & mandata hominum.

10. Et convocatis ad fe turbis, dixit illis: Audite, & intelligite.

11. Non quod intrat in os, coinquinat hominem: fed quod procedit de ore, hoc communicat hominem.

12. Tunc accedentes difcipuli ejus, dixerunt ei: Scis quòd Pharifæi audito hoc verbo, fcandalizati funt?

13. At Jesus refpondens ait : Omnis plantatio, quam non plantavit Pater meus coeleftis, eradicabitur.

14. Sinite illos cæci funt duces cæcorum: cæcus enim fi cæco ducatum præftet, ambo in foveam cadunt.

[blocks in formation]

NOTE AD VERSIONEM

bonorabit patrem fuum : & irritum feciftis verbum Dei pro-
pter veflram traditionem. Auct. quæft. ex V. T. q. 16. p. 48.
e. non honorificabit patrem, aut matrem fuam. Juvenc.
1. 3. p. 67. f.

Irrita vos ifthac facitis, perverfa docendo.

. 7. Itidem Mfs. S. Germ. Corb. Cantabrig. S. Gat. & Græcum ; ficut etiam Hieron. in Ifai. 29. col. 247. c. Apud Juvenc. 1. 3. p. 67. f.

Quàm manifefta vigent de vobis dicta propheta!

*. 8. Mr. Corb. 1. Plebs ifta labiis me honorat : nam
cor eorum longè eft à me. Corb. 2. Plebs hæc me labiis bono-
rat: cor autem illorum, &c. Cantabrig. Populus bic labiis
me diligit: cor autem eorum, &c. S. Germ, ambo, S. Gat.
&c. Vulgata congruunt. Græc. Ἠγγίζει μοι ὁ λαὸς ἔτος
τῷ ςόματι αυτῶν, καὶ τοῖς χείλεσί με τιμῇ· ἡ δὲ καρδία αυτῶν
Toppa até a qui. e. Appropinquat mibi populus ifte
ore fuo, labiis me honorat : cor autem, &c. Tertul. I. 4.
adv. Marc. p. 712. a. Populus ifte me labiis diligit : cor au-
sem eorum longè abfiftit à me. Cypr. ep. 68. p. 118. Popu-
lus ifte labiis fuis honorificat me: cor verò eorum longè fepa-
Fatum eft à me. Hilar. in Pf. 148. col. 590. a. Plebs hæc la-
biis me honorat: cor autem eorum longè eft à me. Similiter
Auct. quæft. ex N. T. q. 79. col. 75. d. f. & Ambrofiaft.
p. 61. e. Ambrof. verò in Pf. 118. col. 1212. d. & l. de
virginit. to. 2. 244. a. & ep. 41. col. 960. d. cum Vulg.
concinit: item Hieron. 1. 1. in ep. ad Tit. to. 4. 422. d.
at in Ifai. 29. to. 3. 247. c. Populus hic labs me honorat:
cor autem ejus longè eft à me. Gaud. Brix. in ferm. p. 965.
h. Populus hic me labiis diligit : cor verò eorum longè eft à
me. Juvenc. 1. 3. p. 67. f.

Me populus fummis labiis fublimat bonore:
Sed diverfa procul cordis fecreta pererrant.

. 9. Textui Colb. confonant Mfs. S. Germ. r. S. Gat.
&c. fic etiam in Corb. 2. & Cantabrig. deletá conjun-
&tione. In Germ. 2. me colunt, dicentes do&rinas, &c. In
Corb. 1. docentes doctrinam 5, &c. Græc. Cantabrigienfi
favet: quidam tamen Mf. fert ránuara; alii plerique
tollunt xal. Cypr. ep. 68. p. 118. legit: Sine caufa autem
colunt me, mandata & doctrinas hominum docentes. Hieron,
1. 1. in ep. ad Tit. to. 4. 422. f. Sine caufa autem me colunt,
docentes, &c. ut in textu Colb.

. 10. Mf. Corb. 1. Et convocatis ad fe turbis, dixit ad
illos:
Audite vos, & intelligite. Cantabrig. Et convocans tur-
bam, dixit eis: Audite, & intelligite. Germ. verò ambo,
Corb. 2. S. Gat. &c. textui Colb. favent. Græc. Kai πpo-
axxassάμeros Tòv öxor, &c. ut in textu Lat. Aug. l. 16. cont.
Fauft. to. 8. 304. a. Et convocatis turbis, ait illis : Au-
dite, intelligite. Juvencus 1. 3. p. 67. g.

Accipite ergo omnes, aurefque advertite cordis.

. 11. Mf. Corb. 1. Non quod intrat in os, coinquinat Bom. fed quod procedit ex ore, coinquinat hominem. Corb. 2. fed quod proc. de ore, hoc coinquinat bom. quæ poftrema pars integra abeft à Germ. z. In Cantabrig. verò fic: Non omne quod intrat in os, communicat hominem:fed quod egreditur de ore, illud communicat hominem. In Sangerm. 1. ut in Vulg. ficut etiam in Græco. Tertul. I. cont. Pfych. p. 982. c. ait, Non his communicari hominem, quæ in os inferamur, fed quæ ex ore proferuntur: fimiliter 1. de pat. c. 8. p. 201. b. Ambrofius de apol. Dav. col. 731. d. & in Pf. 118. col. 1102. c. legit: Non enim quod intrat in os einquinas bom. fed quod exit de ore. Hieron, autem in

ANTIQUAM.

Matth. to. 4. 67. d. Non quod intrat in es, communicar
hominem: fed quod procedit ex ore, hoc communicat bominem :
tum addit: Verbum communicat ( Gr. nowoĩ) propriè Scriptu-
rarum eft, & publico fermone conteritur. Similiter apud
Auguft. I. 16. cont. Fauft. to. 8. 304. a. d. Non quod in-
trat in os, communicat hom, fed quod proc. de ore, commu-
nicat hominem: at 1. de mor. Eccl. to. 1. 712. b. 727. b.
Non quod intrat in os veftrum, vos coinquinat, fed quod exit :
fic etiam 1. de contin. to. 6. 299. a. Juvencus 1. 3. p.
67.g

Non illata homini, fuerint quæcunque, pudendis
Sordibus afpergent, vitæve, animove fedebunt :
Erumpunt bominum fed qua penetralibus oris,
Internam miferè maculabunt edita mentem.

. 12. Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. 2. & S. Gat
textui Colb. congruunt. Corb. 1. verò habet : Tunc accef-
ferunt ad eum difcipuli ejus, dicentes: Scis quia Pharifaš
audito hoc fermone, scandalizati funt? Cantabrig. Tunc ac-
cedentes difcipuli, dicunt ei Scis quoniam Pharifai audien
tes verbum, fcandalizati funt? Græc. textui Colb. refpon-
det, deleto uno hoc ante verbo : abest tamen άury, ab 1.
Mf. poft difcipuli ; & in aliis, loco siner, dixerunt, est
Aéyor, dicunt. Apud Aug. 1. 16. contra Fauft. to. 8. 304.
b. Tunc accedentes difcipuli, dixerunt ad eum : Scis, &c.
ut in textu Colb. & 1. cont. Adim. col. 132. g. Scis quia
Pharifai audito verbo, fcandalizati funt? Apud Juvencum
1. 3. p. 67. g.

Difcipuli Chrifto memorant quæ verba loquentis
Occulto traberent Scribarum pectora rifu.

. 13. Mf. S. Germ. 1. Jefus verò refpondens ait : On
mnis, &c. ut in textu. Corb. 2. At Jefus refpondens, &c.
Cantabrig. Qui autem refpondens dixit, &c. Corb. 1. Jefus
autem refpondens ait, &c. paulòque poft delet pronom.
meus. Sangerm. 2. S. Gat. &c. Vulgatæ accedunt unà
cum Græco; ab uno tamen Mf. abeft adject. spários, post
Pater. Tertul. quoque 1. de præfcr. c. 3. p. 330. c. dicit,
plantam, quam non plantavit Pater, eradicandam. Cypr.
epift. 49. & 73. pp. 64. c. 135. b. Omnis plantatio, &c.
ut in textu, cui fuccinit Hilar. in Pf. 1. n. 10. col. 21.
rurfufque in Matth. col. 684. f. & l. 6. de Trin. col.
895. a. fed abfque T cæleftis. Eadem voce carent Ambrof.
1. de parad. to. 1. 146. b. Faustin. Presb. 1. cont. Arian.
p. 642. b. Cæleftin. ep. 25. to. 1. 1215. a. & Xistus III.
epist. 6. p. 1256. c. Auguft. verò l. contra Adim. to. 8.
132. g. & l. 16. cont. Fauft. col. 304. b. cum Vulgata
concinit, ficut Ambrofiaft. p. 121. f. necnon Leo M. ferm.
38. p. 101. d. & Auctor 1. de voc. gent. l. 1. c. 6. p. 3.
a. Apud Juvencum l. 3. p. 67. g. fic:

Ille debinc: Genitor plantarum femina nofter,
Qua non ipfe fui confevit in aquore ruris,
Abjiciet penitus radicibus eruta longè.

. 14. Mf. S. Germ. 1. Sinite illos : caci funt duces can
corum cæcus autem fi cæco ducatum præbeat, ambo in fo
veam cadent. Sic etiam habet Sangerm. 2. excepto uno,
præflet, loco præbeat. Corb. 1. Sinite illos : caci funt enim
duces cæcorum: cacus autem fi caco viam demonftret, uter-
que in foveam cadunt. Corb. 2. cæci funt duces cæcorum :
cacus autem fi caco ducatum dederit, ambo in fov. cadent.
Cantabrig. Sinite cacos: cæci funt duces: cacus autem ca-
cum fi ducat, utrique incidunt in foveam. Gr."A pers TÉS

yel sisi tupnoi Tugnar Tupnès de Tupaòr där iduvõ■

1

[blocks in formation]

aμpótengi siç Boburor Terra nonnulli Mfs. Tuprol stow Suyol Tupa alii in fine, μsoval. Tertul. I. de præfcr. c. 14. p. 333. b. ait : cacus ad cæcos in foveam deducaris neceffe eft. Cypr. ep. 40. p. 54. a. caci funt duces cæcorum: cacus autem cacum ducens, fimul in foveam cadent : fimiliter 1. de unit. Eccl. p. 200. b. præter ult. cadunt. Hilar. in Matth. col. 685. a. ait, cæcis ipfis, 5 ducibus cæcorum cafum in foveam effe communem. Auguft. 1. 16. cont. Faust. to. 8. 304. c. Sinite illos cæci funt duces cæcorum cæcus autem fi cacum ducat, ambo in fov, cadunt: fic etiam in Job, to. 3. 654. d. caci funt duces cæcorum: at 1. contrà Adim. to. 8. 132. g. Vulgatæ confentit : ficut Gild. Sap. caftig. in Eccl. ord. p. 718. f. nifi quòd extremò hab. cadent. Optat. 1. 1. cont. Donat. p. 18. a. cacus cæcum fi duxerit, atrique in foveam cadunt; al. uterque in foveam sadit. Auctor 1. de promiff. p. 2. c. 33. p. 160. c. caci funt duces cacorum: cacus autem dum cacum ducit (al. cacum ducens,) fimul in foveam cadunt. Felix VI. ep. 3. Conc. co. 4. 1057. a. cacuś cæco ducatum præbens, cum eodem mergitur in foveam. Juvencus l. 3. p. 67. g.

Cacus forte ducem cacum fi nactus oberret,
Decidet in foveam pariter demerfus uterque.

. 15. Mf. S. Germ. 1. cum Corb. 2. Refpondens autem Petrus dixit ei: Narra nobis parab. iftam. Sic etiam in Cantabrig. deleta vocula ei. Corb. 1. dixit: Dic nobis fimilitúdinem iftam. Germ. 2. textui Colb. favet. Gr. einer AUTO• •pásov úμir Tür Tacaß. &c. Auguft. l. 16. cont. Fauft. to. 8. 304. c. ait illi: Narra nobis parab. iftam : at 1. contra Adim. col. 133. a. Ediffere nobis parab. &c. Juvencus l. 3. p. 67. g. Tunc petit abfolvi Petrus quid quæftio vellet, Ipfe Pharifais quam mox Scribifque dediffet. Y. 16. Textui Colb. confentiunt Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. 2. S. Gat. &c. Corb. 1. verò habet: Quibus ait: Adhuc ves infenfati eftis? Cantabrig. Qui autem di& xit: Adhuc & vos infipientes eftis? Gr. O de Inous eimer' Ακμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐσε ; à Μί. quodam abeft Ιησες. Apud Aug. 1. de mend. to. 6. 438. d. & l. cont. Adim. to. 8. 133. a. omnia ut in textu Colb. at l. 16. contra Fauft. col. 304. d. legit: Adhuc & vos infipientes eftis? Hefych. in Levit. l. 1. c. 5. p. 67. f. Adhuc & vos fine intelleau eftis? Juvenc. 1. 3. p. 67. g.

Tum fator aterna refpondit talia vita:
Vos etiam duro difcluditis omnia corde
Juffa, nec admittit mentis dubitatio lucem?

. 17. Similiter habent Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. 2. S. Gat. &c. Corb. 1. autem : Non intelligitis, quoniam omne quod in os intrat, in ventrem vadit, & per feceffum abjicitur? Cantabrig. Non intellig. quia omne quod introit in os, in ventrem cadit, & in feceffum mittitur? Græc. OÜπW VOEÏTE, ÖTI..... eis Tüv noixíav xwper, yeis àped para Expάmera; Apud Auguft. 1. de mend. to. 6. 438. d. & cont. Adim. to. 8. 133. b. omnia ut in textu Colb. item 1. 16. contra Fauft. col. 304. c. præter hoc 1. Et non intelligitis, ult.que, & in latrinam emittitur. Apud Hefych. verò in Levit. 1. 1. c. 5. p. 67. f. Nefcitis, quia omne quod ingreditur in os, &c. ut in Colb. Apud Juvenc. 1. 3. p. 67.g

Nam quacunque hominum veniunt extrinfecus ori, In ventrem cedunt, animoque incognita currunt. . 18. Mf. S. Germ. I. concordat cum textu Colb. nifi quòd hab. & ipfa, loco hac. Corb. 1. Quæ autem exeunt de ore, de corde procedunt, illa funt quæ coinquinant bominem. Cantabrig. Qua autem exeunt de ore, de corde exeunt, illa Communicant bominem; ad marg. hîc & inf, #, 20. coin

quinant, alia quidem manu, fed veteri. Sangerm. 2. Corb. 2. S. Gat. &c. Vulgate congruunt, nec refragatur Græ cum. Eidem pariter accinit Auguft. 1. de mendac. to. 6. 438. d. & l. cont. Adim. to. 8. 133. a. at. l. 16. cont. Fauft. col. 304. e. legit: Qua autem procedunt ex ore, de corde exeunt, & illa communicant hominem. Helych. in Le vit. l. 1. c. 5. p. 67. f. Qua autem egrediuntur de ore, de corde exeunt, & hæc inquinant hominem. Juvencus l. 3. På 67.h.

Quæ verò interno concepta è pectore promunt
Ora hominum, mentem poffunt afpergine labis
Polluere, immundoque hominem maculare piaclo.

. 19. Mf. S. Germ. 2. hab. adulteria, blafphemiæ ↳ detractiones, fornicationes, furta, falfa teftimonia. Germ. 1. verò, Corb. 1. Cantabrig. S. Gat. &c. textui Colb. confentiunt, & Graco. Sic etiam in Corb. 2. nifi quòd ult. voci blafphemia, fubduntur, avaritiæ, nequitia, doli, im2 pudicitia, oculus malus ; quæ huc translata funt è Marci c 7. . 22. Hilar. in Pf. 118. col. 304. c. legit: de corde enim exeunt cogitationes mala, cades, lafcivia, fornicationes, furta, falfitates, blafphemia: & infra, 332. a. deintus exeunt cogit. mala, cades, machia, fornic. furta, falfitates, blafphemiæ: at in Pf. 130. col. 443. e. omnia ut in textu Colb. Ita quoque ap. Ambrof. in Pf. 118. col. 1102. C. necnon Auguft. 1. de mend. to. 6. 438. d, & l. contra Adim. to. 8. 132. g. item l. 16. cont. Fauft. col. 304. e. præter hoc 1. nam de corde. Apud Hieron. 1. 2. cont. Pelag. to. 4. 519. a. de corde egrediuntur cogitationes peffima; &c. ut in textu. Apud Chromat. Aquil. in Matth. p. 983f. de corde enim exeunt cogit. mala, homicidium, adulterium, blafphemia, falfa teftimonia. Apud Hefych. 1. 1. in Levit. c. 5. p. 67. f. etenim de corde exeunt cogit. mala z homicidia, adulteria, falfa teftim. furta, blafphemia. Apud Juvencum l. 3. p. 67. h.

[ocr errors]

Secreto cordis promuntur noxia vita

Confilia, &cades, 5 furta nefanda thororum ;
Et fraudes, fallaxque hominum pro teftibus error,
Et rabida cælum pulfans infania vocis.

20. Mfs. S. Germ. 2. Corb. 2. S. Gat. &c. concinunt cum textu Colb. & Græco. Itá quoque S. Germ. I. nifi quòd utrobique habet coinquinant. Corb. 1. primo loco, communicant, altero coinquinat. Cantabrig. hæc funt, qua communicant hominem. Inlotis autem manibus manducare, non communicat hominem. Similiter habet Auguft. 1. 16. contra Fauft. to. 8. 304. e. præter hoc, Non lotis: at 1. de mendac. to. 6. 438. d. & l. contra Adim. to. 8. 133. b. legit, coinquinant..... coinquinat. Ambrof. pariter in Pf. 118. col. 1102. c. bac fant, qua coinquinant hominem ; ficut Chromat. Aquil. in Matth. p. 983. f. Hilarius verò in Pf. 118. col. 332. a. hæc enim funt, quæ communem bominem faciunt. Juvencus l. 3. p. 67. h.

Hac funt, qua maculant hominem, qua fordibus implent,
Illotis autem manibus non polluit unquam
Corporis arbitrio terrenum fumere viðum.

. 21. Mf. Corb. 1. Et egreffus.... feceffit in regionem Tyri & Sidona. Cantabrig. Et exiens..... feceffit in partes Tyri & Sidona. Sangerm. ambo, Corb. 2. S. Gar. &c. textui Colb. refpondent & Græco, nec refragatur Hilar. in hunc loc. col. 685. b. Vigil. autem Tapf. 1. cont. Varimad. p. 747. e. legit: Cùm veniffet Jefus in partes Tyri Sidonis. Juvencus l. 3. p. 67. h.

Hac ubi dida dedit, pulcherrima rura Syrorum
Sidonem Tyrumque petit.....

. 22. Mf. Corb. 1. Et ecce mulier Chan, de finibus illik

.

Cap

VERSIO ANTIQUA.

Ex MJ. Colbert. egreffa clamabat, dicens ei: Miferere mei Domine fili David: filia mea malè à dæmonio vexatur.

23. At Jefus non refpondit ei verbum. Et accedentes difcipuli ejus rogabant eum dicentes: Dimitte illam: quia clamat poft nos.

24. Ipfe autem refpondens ait : Non fum miffus nifi ad oves, quæ perierunt domûs Ifraël.

25. At illa venit, & adorabat eum, dicens: Adjuva me Domine.

26. Ipfe autem refpondens ait : Non licet accipere panem filiorum, & mittere canibus.

27. At illa dixit: Utique Domine: nam & catelli edunt de micis, quæ cadunt de menfa dominorum fuorum.

28. Tunc refpondens Jefus, ait: 0_mulier, magna eft fides tua: fiat tibi ficut vis. Et fanata eft filia illius ex illa hora.

[blocks in formation]

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUA M.

egreffa clamabat ad eum, dicens: Miferere..... filia mea à
damonio malè vexatur. Corb. 2. egreffa à finibus illis. San-
germ. 1. nil differt à Vulg. nec etiam Mfs. S. Gat. & Maj.
Mon. Sangerm. 2. verò delet voculas ei, & malè. Canta-
brig. habet: Et ecce mul. Chan, de finibus illis exiens clama-
bat poft illum, dicens: Miferere.... filia mea malè demo-
nizatur. Græc. Vulgate favet. MI. tamen quidam hab.
ἔκραξεν ὀπίσω αυτό, λέγεσα, loco ἐκραύγασεν, αυτῷ λέγεσα,
quod in aliis eft. Hilarius in hunc loc. col. 685. b. c. &
Ambrof. 1. 5. in Luc. col. 1383. b. necnon 1. 2. de in-
terpel. Dav. c. 4. col. 643. a. accinunt textui Colb. Hie-
ron. in Ezech. 27. 887. a. legit filia mea malè vexa-
tur à damonio. Auct. op. imp. in Matth. hom. 22. p. 103.
c. filia mea malè à damonio torquetur. Juvencus 1. 3. p.
67. h. fic pergit:

:

Tùm femina fufis

Crinibus, precibus, natam caufata jacentem,
Volvitur, tacitum non definit ( al. deferit) anxia
Chriftum

Orare, ut mentem vexatam dæmone favo
Redderet, mifera tandem refipiffe liceret.

¥. 23. Mss. S. Germ. 1. & Corb. 2. textui Colb. con-
fonant; ficut etiam Cantabrig. nifi quòd ipfo initio hab.
Qui autem. Corb. 1. Ille autem non refpondit ei verbum. Et
accefferunt difcipuli, & rogabant eum dicentes, &c. San-
germ. 2. Qui non refpondit ei ullum verbum. Et accedentes
difcipuli ejus rogabant dicentes, &c. Græc. 'O x άTTE-
xpion, &c. ut in textu. Epiphan. comment. in Cantic, Cant.
1. 2. Dimitte eam : quia clamat poft nos. Hilar. in hunc loc.
col. 685. b. ait: Dominus filet; difcipuli pro ea rogant. Ju-
vencus 1. 3. p. 67. h.

Tunc etiam precibus fectantum difcipulorum
Refpondit.

V. 24. Textui Colb. accinunt Mfs. S. Germ. ambo,
cum Corb. 2. S. Gat. &c. Sic etiam Corb. 1. nifi quòd hab.
ad oves perditas domus Ifraël : ita quoque in Græco. In
Cantabrig. Lat. fic: Qui autem refpondens dixit: Non fum
niffus nifi ad oves bas , qua perierunt, &c. Apud Tertul.
1. de præfer. c. 8. p. 332. a. Non fum miffus nifi ad oves
perditas domus Ifraëlis: fimiliter 1. 4. adv. Marc. p. 700.
c. præter unum Ifraël. Suffragantur Hilar. in Matth. col.
685. b. & Gaud. Brix. fer. 7. p. 952. h. Ambrof. verò
1. de parad. to. 1. 161. c. legit: Non veni nifi ad oves per-
ditas domus Ifrael: fic etiam 1. de Jofeph, c. 3. col. 486.
c. & L. de bened. Patr. c. 11. col. 526. f. at l. de Jofeph
c. 12. to. 1. 506. b. & in Pf. 43. col. 907. c. necnon 1. 2.
de fide, to. 2. 489. c. Non fum miffus nifi ad oves, qua
perierunt, &c. Itidem Auguft. in Joh. 7. & 10. to. 3.
525. a. 608. g. Juvencus 1. 3. p. 68. a. eadem fic red-
dit:

Refpondit, proprias genitoris malle bidentes
Cogere, quas magnus ( al. vanus ) latè difperferat er-

ΤΟΥ.

. 25. Mf. S. Germ. 1. nil differt à textu Colb. Sangerm. 2. habet: At venit, adorabat eum, dicens: Domine, adjuva me. Corb. 2. Adjuva me Domine. Cantabrig. Quæ autem veniens adorabat, ei dicens : Domine, adjuva me. Corb. 1. At illa veniens, adorabat eum, dicens : Adjuva me Domine, Græc. codici Cantabr. favet. Hilar, in hunc loc. 685. b. ait : Illa verò adorans, adjuvari se poftulat. Vigil. Tap. 1. cont. Varimad. p. 747. e. clamat, icens: Adjuva me Domine. Juvencus l. 3. p. 68. 2. Crebrius inftanti, &c.

✯. 26. Mss. S. Germ. 1. & Corb. 2, textui Colb. con-
fonant. Corb. 1. habet: At ille refpondens ait ad illam:
Non licet accipere panem filiorum, &c. Cantabrig. Qui au-
tem refpondens dixit: Non licet accipere panem, &c. S. Germ.
2. S. Gat, &c. Vulgate accedunt. Græc. O de amonestis
εἶπεν· Οὐκ ἔσι καλὸν λαβεῖν τὸν η βαλεῖν τοῖς κυναρίοις·
Mf. I. ETTE UT, deinde alter 'Oux Les xaßeir. Tertul. 1. 4.
contra Marc. p. 700. c. Non eft auferre panem filiis, && dare
eum canibus: & 1. de præfcr. c. 8. p. 332. a. dicit: Non-
dum canibus jactabat panem filiorum. Hilar. in Matth. 15.
col. 686. b. Non licet accipere panem filiorum, 5 dare cani-
bus. Ambrof. in Pf. 43. col. 907. d. Non licet accipere pa-
nem filiorum, 5 mittere catulis. Similiter habet Ambrofiaft.
P. 130. f. præter ult. canibus. Ita quoque Auctor quæst.
ex V. T. q. 39. P. 54. d. Hieron, in Ezech. 27. to. 3.
887. a. ac epift. ad Damaf. de fil. prod. to. 4. 151.3.
Non
oportet tollere
panem filiorum, & dare eum canibus.
Auguft. quæft. 37, in Jud. to. 3. 606. c. & l. de fide &
op. to. 6. 182. c. cum Epiphan. comment. in 1. 2. Can-
tici Cantic. Non eft bonum tollere panem filiorum, 5 mittera
canibus idem Aug. in ep. ad Rom. to. 3.924. a. 932. f.
eft bonum
panem filiorum mittere canibus. Auct. op.
imp. in Matth. hom. 22. p. 103. d. Non eft bonum tollere
panem filior. & dare canibus. Similiter habet Gaud. Brix
in ferm. p. 957. b. Juvencus l. 3. p. 68. a.
tum talia fatur Iefus :

Non

[ocr errors]

Naris quifque fuis panem non detrahet unquam,
Et canibus jaciet.....

*. 27. Mf. S. Germ. 1. concordat cum textu Colb. & Græco. Sic etiam Corb. 2. habet, præter vocem canes, loco catelli; S. Gat. catuli. Corb. 1. At illa dixit: Ita Domine : nam & catuli edunt de micis dominorum fuorum. Sangerm. 2. Etiam Domine : nam & catelli edunt de menfa dominorum fuorum. Cantabrig. Quæ autem dixit: Etiam Domine :5 canes enim edent de micis, quæ cadent de menfis dominorum fuorum. Hilar. in hunc loc. col. 686. c. ait : Sed Chananaa refpondit micis, quæ de menfa exciderint, pafci catellos. Ambrof. I. 5. & 8. in Luc. col. 1383. c. 1474. a. cum Epiphan. ubi fup. Utique Domine: nam 5 catelli edunt de micis, qua cadunt de menfa dominorum fuorum ; & in Pf. 43. col. 907. f. quia & catuli canum edunt de micis, &c. Auguft. in ep. ad Rom. to. 3. 932. f. Ita Domine : nam & canes edunt de micis, que cadunt de menfa domin, fuo¬ rum. Juvenc. 1. 3. p. 68. a.

......

Tum talia femina fatur :
Micarum faltem canibus fua portio menfa
Decidit, nihilo dominorum cœna gravatur.

. 28. Mf. Corb. z. nil omnino differt à textu Colb. uti nec S. Germ. 1, nec S. Gat. à Vulgata. Sangerm. 2. legit: Tunc refpondit Jefus, ait illi, &c. Corb. 1. Tunc Jefus refpondens, dixit ad eam : O mulier, magna eft fides tua: contingat tibi ut vis. Et fana facta eft filia ejus ex illa bora. Cantabrig. Tunc refpondens, dixit ei: Omulier, magna eft tua fides: fiat tibi ficut vis. Et fanata eft filia ejus ab hora illa. Ita quoque in Græco, addito uno o 'Inos, ad refpondens, deleto verò eft, poft magna. Apud Hilar. in hunc loc. 685, c. O mulier, magna eft fides tua; paulòqua poft: Et in tempore ipfo puella fanitas reddita eft. Item ap. Ambr. 1. 8. in Luc. col. 1474. a. O mulier, magna eft fides tua : & l. 5. col. 1383. c. fiat tibi ficut vis : fimiliter in Pf. 43. col. 907. f. Apud Juvencum l. 3. p. 68. a,

Tum Dominus loquitur: Veniant tibi digna falutis
Pramia, qua fidei meruerunt robora tante,

Joan, 10. 3.

« ZurückWeiter »