Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

VULGATA NO VA.

Matth. 21. Veruntamen ecce manus tradentis me, 26.21. mecum eft in menfa.

Marc.

22. Et quidem Filius hominis, fecundùm quod 14.20. definitum eft, vadit : veruntamen væ homini illi,

Joan.

13. 18. per quem tradetur.

[merged small][ocr errors][merged small]

23. Et ipfi cœperunt quærere inter fe, quis effet ex eis, qui hoc facturus effet..

24.

Facta eft autem & contentio inter eos, quis eorum videretur effe major.

25. Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum : & qui poteftatem habent fuper eos, Marc. benefici vocantur.

10. 42.

A

26. Vos autem non fic: fed qui major est in vobis, fiat ficut minor : & qui præceffor eft, ficut

miniftrator.

27. Nam quis major eft, qui recumbit, an qui miniftrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio veftrùm fum, ficut qui miniftrat.

28. Vos autem eftis, qui permanfiftis mecum in tentationibus meis:

29. Et ego difpono vobis ficut difpofuit mihi Pater meus regnum,

30. ut edatis, & bibatis fuper menfam meam. in regno meo : & fedeatis fuper thronos judican

tes duodecim tribus Ifraël.

31. Ait autem Dominus: Simon, Simon, ecce Tatanas expetivit vos ut cribraret ficut triticum :

VERSIO ANTIQUA.

21. Verùm ecce qui mecum manducat, & me- Ex M. Colbert, cum mittit manum in menfam, ipfe me tradet.. 22. Et Filius quidem hominis, fecundùm quod fcriptum eft, vadit: verùm væ illi homini, per quem traditur.

23. Et conquirebant inter fe, quis effet ex eis hoc facturus.

24. Facta eft autem contentio inter eos, quis eorum videretur effe major.

25. Dixit autem eis Jefus : Reges gentium dominantur eorum : & qui poteftatem habent, bene regentes eorum, benigni vocabuntur.

26. Vos autem non fic: fed qui major eft in
vobis, fiat ficut minor : & qui præceffor eft, fit
ficut miniftrator.

27. Nam quis major eft, qui recumbit, aut qui
ministrat? in gentibus quidem, qui recumbit : in
vobis autem non fic, fed qui miniftrat. Ego au-
tem in medio veftrum fum non ficut recum-
bens, fed ficut miniftrator.
28. Vos autem eftis, qui permanfiftis mecum
in tentationibus meis:

29. Et ego quidem difponam vobis ficut dif-
pofuit mihi Pater meus regnum,

30. ut edatis, & bibatis fuper menfam meam.
in regno meo: & fedeatis fuper thronos duode-
cim judicantes duodecim tribus Ifraël in fæcula
fæculorum.

31. Dixit autem Dominus: Simon, ecce fata-
nas quæfivit ad cernendum velut triticum:
NOTE AD VERSIONEM
VERSIONEM ANTIQUAM.

in fanguine meo. In Mf. S. Mart. Turon. calix novum tefta-
mentum in fanguine meo, quod pro vobis fundetur; S. Germ.
1. effundetur. Gr. TYTO TO TOTиer n xaiù dialýzu v T
αἵματί με, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμθυον.

то

V. 21. Mf. Corb. Tamen ecce manus tradentes me, mecum in menfam. Cantabr. Veruntamen ecce manus qui tradet me, fuper menfa. Maj. Mon. Veruntamen ecce manus tradentis, mecum eft in menfa. Gr. Having xεip To Tαcatis.ór7ος με, μετ ̓ ἐμὲ ἐπὶ τῆς, &c. a quibufdam Mis. abelt μετ ̓ ἐμδ.

#. 22. Mf. Cantabr. Filius quidem hominis, fecundùm præfinitum, vadit: veruntamen va illi, per quem traditur. Corb. Et quidem Filius hom. fecundum quod perfcriptum eft, vadit, &c. quæ in Vulgata. S. Gat. ficut quod definitum eft ; Maj. Mon. ficut definitum eft ; præterea S. Gat. & S. Germ. 1. in fine legunt, traditur. Græc. Kalo Tròs to drθρώπε πορεύεται, κατὰ τὸ ὡρισμένον· πλὴν καὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι' ξ παραδίδοται· al. παραδοθήσεται. Tertul. 1. 4. adv. Marc. p. 734. a. væ per quem traditur Filius bo

[merged small][merged small][ocr errors]

. 24. Mf. Cantabr. Facta eft autem & contentio in eis, quifnam effet major. S. Gat. & Maj. Mon. Facta autem hac contentio, &c. quæ in Vulgata. Græc. 'Eysveto de by pinoνεικία ἐν αὐτοῖς, τὸ, τίς ἀυτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων. Hieron. I. 2. contra Pelag. col. 521. b. Facta eft contentio inter illos, quis illorum major effet.

#. 25. Mf. Corb. Dixit autem eis Jefus: Reges.... & qui poteftatem habent, bene gerentes eorum, benigni vocantur. Cantabr. At ille dixit illis: Reges..... & qui poteftatem habent eòrum, benivoli vocantur. S. Gat. & qui poteftatem habent fuper eos, benigni vocantur. Græcè ut in Vulg.

. 26. Itidem in Mf. Corb. deleto sub fin, verbo fit. In Mfs. S. Germ. 2. & S. Mart. Turon. legitur junior, non minor. Similiter in Mf. S. Gat. paulò verò poft repetitur fiat, ante ficut miniftrator. Maj. Mon. fiat ficut junior : & (fup. qui) priùs eft, fiat ficut qui miniftrat. Cantabrig. fed qui major in vobis eft, fiat ficut minus: & qui ducatum agit, ficut qui miniftrat. Gr. γενέπω ὡς ὁ νεώτερος κι ο ηγέμε vos, os o dianovar. Auct. 1. de bapt. Chr. p. 458. c. & qui major eft, fiat minor: & præceffor, ficut miniftrator.

V. 27. Mf. Corb. Quis enim major, qui recumbit, aut qui miniftrat ? in gentibus quidem, qui recumbit : in vobis au

tem non fic, fed qui miniftrat. Ego autem in medio veftrum
fum, quafi minifier. Maj. Mon. Nam quis major eft, qui
recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? in gentibus
quidem, recumbit: in vos autem non fic, fed qui miniftrat.
Ego autem, &c. ut in Vulgata. Cantabr. id folum præfert
initio, magis quàm qui recumbit; lapfu calami: tum addit:
Ego autem fum in medio veftrum: veni non ficut qui recum-
bit, fed ficut miniftrans, Græcum Vulgatæ refpondet. Am-
brof. in Pfal. 1. col. 755. b. fimiliter legit : Ego autem in
medio veftrum fum. Ambrofiaft. col. 105. c. Ego enim fum ip
medio veftrum: & infra, 123. c. ac 179. c. Ego fum in me-
dio veflrum, non ut miniftrer, fed ut miniftrem. Sedulius
Scot. in ep. ad Rom. p. 494. f. Ego fum in medio veftrûm,
non ficut difcumbens, fed ficut miniftrans.

. 28. Ita legunt Mfs. Corb. S. Germ. S. Gat, &c. unà
cum Græco. Cantabr. verò habet : Et vos crevistis in mini-
ferio meo, ficut qui miniftrat ; qui permanfiftis mecum in ten.
tationibus meis. Hilar. in Pf. 38. col. 522. e. Quoniam per-
ftitiftis mecum in omnibus tentationibus.

. 29. Mf. Corb. Et ego quidem difpono vobis, &c. quæ fupra. Alii Vulgatæ fimiles, etiam Cantabrigienfis, in quo deeft folum pronom. meus, poft Pater. Græc. nil omnino differt à Vulg. à Mfs. tamen nonnullis abeft u. Ap. Ambrof. 1. 10. in Luc. 114. e. Et ego quidem difpono vobis ficut difpofuit mihi Pater meus regnum.

. 30. Mfs. Corb. & Maj. Mon. conveniunt cum textu Colb. detracto tamen ult. ifto, in fæcula fæculorum. Idem quoque omittit Cantabr. fed paulò fupra hab. in regno: 5 fedebitis fuper xii. fedes; reliqua ut in Vulg. Eidem Vulgatæ Græcum refpondet ad verbum. Tertul.I. de refur. carn. p. 580. b. his alludens dicit: Recumbere..... in Dei regno, S federe in thronis duodecim Chrifti, 5 affiftere tunc ad dexteram, vel finiftram..... corporalis difpofitionis fideliffima indicia funt.

. 31. Mf. Corb. Ait autem Dominus Petro: Simon, Simon, ecce fatanas expetivit ut vos ventilet ficut triticum. Similiter S. Germ. 1. addit Petro; S. Germ. 2. Simoni Petro: Simon, ecce, &c. S. Gat. & Maj. Mon. Ait autem Jefus Simoni: Simon, ecce, &c. quæ in Vulgata. Cantabrig. Dixit autem Dominus: Simon, Simon, ecce fatanas expetivit vos ut cerneret ficut, &c. Græcè ut in Vulg. Mf. tamen unus fert, Ziua Ziuar. Tertul. I. de fuga in perf. p. 969. b. Ecce poftulavit fatanas uti cerneret vos velut frumentum, Cypr. ep. 7. ad Cler. p. 14. c. Dixit autem Dominus ad Petrum Ecce fatanas poftulavit ut vos vexaret quomodo triticum: ita rurfum 1. de orat. Dom. p. 213. b. Hilar. verò l. 10. de Trin. col. 1060. e. legit; ecce fatanas expetivit ut vos cerneret ficut triticum; Mfs. quidam optimæ notæ, loco cerneret, ferunt ibid. ventilet: fed Hilarius infra conftanter fcribit cerneret, nullo codice reclamante : ita quo

Ex Mf. Colbert.

VERSIO ANTIQUA.

32. ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua: etiam tu aliquando converfus confirma fratres tuos: & rogate ne intretis in tentationem. 33. Qui dixit ei: Domine, tecum fum paratus & in carcerem, & ad mortem ire.

34. Et ille dixit: Dico tibi Petre, non cantabit hodie gallus, quoadufque ter me negabis note. Et dixit eis:

35. Quando mili vos fine facculo, & pera, calciamentis, nunquid aliquid defuit vobis?

&

36. At illi dixerunt: Nichil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet faccellum, tollat; fimiliter & peram: & qui non habet, vendat tunicam fuam, & emat gladium.

37. Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod fcriptum eft, oportet impleri in me : Quòd & cum injuftis deputatus eft. Etenim ea, quæ funt de me, finem habent.

38. At illi dixerunt: Domine, ecce gladii duo hic. Ille autem dixit eis: Satis eft.

VULGATA NOVA.

32. ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua : & tu aliquando converfus confirma fra

tres tuos.

33. Qui dixit ei: Domine, tecum paratus fum & in carcerem, & in mortem ire.

34. At ille dixit: Dico tibi Petre, non cantaMatth. bit hodie gallus, donec ter abneges noffe me. Et 26. 34. dixit eis:

Marc. 14.30.

10.9.

35. Quando mifi vos fine facculo, & pera, M. & calceamentis, nunquid aliquid defuit vobis? 36. At illi dixerunt: Nihil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet facculum, tollat; fimiliter & peram : & qui non habet, vendat tunicam fuam, & emat gladium.

37. Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod fcriptum eft, oportet impleri in me : Et Ifai. 53. cum iniquis deputatus eft. Etenim ea, quæ funt 12. de me, finem habent.

38. At illi dixerunt: Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis: Satis eft. 39. Et egreffus ibat fecundùm confuetudinem Matth. in montem Olivarum. Secuti funt autem illum & 16. 36. Marc.. ANTIQUA M. 14. 32. quæ in Vulgata. Cantabr. At ille dixit illi: Domine, &c. Joan Ita quoque in Græco. Apud Auguft. in Pf. 36. to. 4. col. 18.1. 257. e. tecum fum ufque ad mortem : & in Joh. 3. to. 3. 375. g. tecum ufque ad mortem.

39. Et egreffus abiit fecundùm confuetudinem fuam in montem Olivarum. Secuti funt autem & NOTÆ AD VERSIONE M que in Pf.65.col. 178. b. Ambrofius 1. 3. de interpel. Job, c. 5. col. 659. f. ecce fatanas expetivit vos ut ventilet ficut triticum : & in Pf. 43. col. 904. a. cum Ambrofiaft. col. 77. f. Simon, ecce fatanas expoftulavit ut ventiler vos ficut triticum. Auguft. 1. 2. de fer. Do. in m. to. 3. col. 213. e. ecce fatanas peint vos vexare quomodo triticum: & fer. 210. to. 5.. 930. a. poftulavit fatanas vexare vos ficut triticum: & in Pf. 26. to. 4. 120. d. hac nocte poftulavit fatanas ut vos cribra ret ficut triticum: & in Pf. 103. col. 1165. f. bac noce postulavit fatanas vexare vos ficut triticum. Hieron. 1. 2. contra Jovin. to. 4. p. 2. col. 194. c. Simon, Simon, ecce fatanas poftulavit vos ut cribraret ficut triticum. Leo M. fer. 3. p. 53. f. Simon, ecce fatanas expoftulavit vos at cerneret ficut triticum. Auct. 1. de voc. gent. i. I. c. 24. p. 17. f. & l. 2. c. 28. p. 31. c. Dixit autem Jefus Petro: Simon, Simon, ecce fatanas poftulavit ut vos cerneret ficut triticum. Caffiod. in Pf. 74. p. 254. c. Petre, quoties expetivit vos fatanas ut cribraret ficut triticum! Arnob. jun. in Pf. 106. p. 299. e. Petre, petit fatanas ut ventilet vos ficut triticum in area. Auctor quæft. ex N. T. q. 75. col. 73. g. ecce fatanas expoftulavit ut vos ventilet ficut triticum.

f.

1.

. 32. Mf. Corb. totidem verba refert quæ in textu Colb. nifi quòd ponit ut non, pro ne; ficut &, pro etiam. S. Germ. 1. ultimò legit, conforta fratres tuos, abfque feqq. Cantabrig. habet: ego autem precatus fum de te ut non deficiat fides tua: tu autem convertere, confirma fratres tuos: nec fubdit alia. Græcè yo è identur wept of, &c. ut in Vulg. nec plura. Apud Tertul. 1. de fuga in perfec. p. 969. b. verùm ego rogavi pro te ne deficeret fides tua. Cypr. epift. 7. ad Cler. p. 14. c. & 1. de orat. Dom. p. 213. b. ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua. Itidem Ambrofiaft. col. 77. f. Hilar. l. 10. de Trin. col. 1060. e. ego autem rogavi pro te ut non deficeret fides tua: vide etiam I. 6. col. 904. c. Ap. Ambrof. I. 3. de interpel. Job, c. 5. col. 659. ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua: fimiliter 4. de fide, to. 2. 531. d. at in Pf. 43. col. 904. a. legit: ego autem rogavi Patrem meum ut non deficiat fides tua: & infra addit: tu autem converfus confirma fratres tuos. Aug. 1. 2. de fer. Do. in m. to. 3. 213. e. ego autem poftulavi ne deficiat fides tua: & in Joh. 12. col. 647. b. rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua: & in Pf. 26. & 103. to. 4. 120. d. 1165. f. ego rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua: fimiliter habet fer. 210. to. 5.930. a. fubditque: vade, 6 conforta fratres tuos. Hieron. 1. 2. contra Jovin. to. 4. p. 2. col. 194. c. ego autem rogavi pro te ne deficeret fides tua. Leo M. fer. 3. p. 54. a. cum Vulgata concinit, nifi quòd poft fratres tuos, fubjungit, ut non intretis in tentationem. Auct. 1. de voc. gent. l. I. c. 24. p. 17. f. ego autem rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua: 5 tu converfus confirma fratres tuos: orate ne intretis in tentationem: & 1.2. c. 28. p. 31. c. & tu tandem converfus confirma....& rogate ne intretis in tentationem. Caffiod. in Pf. 74. p. 254. C. ego rogavi pro te ne deficeret fides tua. Arnob. jun. in Pf. 106. p. 299. ego autem interceffi pro te. Gelaf. 1. epift. 15. Conc. to. 4. p. 1215. e. ecce ego rogavi pro te ut non deficiat....... & tu aliquando converte, 5 confirma fratres tuos. Apud Auctorem quæft. N. T. q. 75. col. 73. g. ut in Vulgata.

#. 33. Mr. Corb. Dixit autem ei Petrus: Domine, &c.

.34. Mf. Corb. At Jefus dixit ei: Dico tibi Petre, non ..... donec ter abneges me. Et, &c. S. Germ. 2. Et ille dixit: Dico, &c. ut in Vulgata. Cantabr. At ille dixit : Dico tibi Petre, non clamabit hodie gallus, ufquequo ter me negabis nefcire me. Et dixit illis. Græc. O de eiwe' Aéyw oor Пéτρε, ε μὴ φωνής σήμερον αλέκτωρ, πρὶν ἢ τρὶς ἀπαρνή μn sidéral μs. Kai, &c. Mfs. quidam fubdunt au@, verbo primo εἶπε ; multique loco πρὶν ἢ, ferunt ἕως δ. Ambrof. 1. 5. Hex. col. 112. d. legit: non cantabit gallus, priufquam me ter abneges. Vide Joh. 13. 38.

. 35. Eadem referunt Mfs. S. Germ. S. Gat. & Maj. Mon. Ita quoque Corb. nifi quòd fcribit fine faccello ; & in fine, nunquid aliquid de vobis fuit? Cantabr. ne cujus defeciftis? Gr. μn Tiros sepúcate; al. sepú DUTE.

. 36. Mf. Corb. tollit eis, poft ergo ; fcribitque ut fup. faccellum; extremò verò fic legit : & qui habet tunicam, vendat eam, & emat gladium. Maj. Mon. & qui non habet gladium, vendar tunicam fuam, & emat, &c. S. Gat. & emat fibi gladium. Cantabr. At illi dixerunt : Nullius. At ille dixit: Sed nunc qui habet faccellum, tollet ; fimiliter & peram :

qui non habet, vendat tunicam fuam, & emet gladium. Græcè ut in Vulg. Mfs. tamen plures loco noάw... ἀγρ exsára, ferunt awańcd..... avopάos. Ambrof. 1. 10. in Luc. 1515. d. Qui nunc habet facculum, tollat ; fimiliter & peram: qui non habet, vendat tunicam fuam, & emat fibi gladium.

#. 37. Mf. Corb. Dico enim vobis, quoniam... oportet implere in me : Quod ut cum iniquis deputatus eft. Et de me que funt, finem habent. S. Germ. I. & Maj. Mon. Et cum injuftis deputatus eft. S. Germ. 2. Et quòd cum iniquis deputatus eft. S. Mart. Tur. & S. Gat. Et quòd cum injuftis deputatus eft. Cantabr. Dico enim, quia hoc quod fcriptum eft, oportet compleri in me: Quòd & cum iniquis computatus eft. Et de me finem habet. Græcum Vulgata refpondet, nifi exceperis verbum TEXEDйral, pro impleri; Mf. 1. bene upalйvai quidam etiam delent fup. T, adhuc : pro iniquis verò velinjuftis, ponitur vox áróμwr; unde Hieron. in Gal. 4. 5. to. 4. p. 2. col. 267. d. teftatur fcribendum : Et cum bis, qui fine lege erant, reputatus eft: enimvero, infit, licet in Latinis codicibus propter fimplicitatem Interpretum malè editum fit: Et cum iniquis reputatus eft: tamen fciendum aliud apud Græcos fignificare arouer, quod hic fcriptum eft, aliud axor, quod in Latinis voluminibus habetur ; äroμos enim dicitur ille, qui fine lege eft..... fixos verò iniquus. Ambrof. 1. 10. in Luc. 1516. a. fimiliter habet cum Colb. noftro: quoniam hoc quod fcriptum eft, oportet impleri in me Quòd & cum injuftis deputatus eft. Tertul. 1. de fuga in perf P. 973. b. inter iniquos deputatus eft.

duo

. 38. Mf. Cantabr. Illi autem dixerunt: Domine, machara. At ille dixit illis: Sufficit. Corb. At ille refpondit eis: Satis eft. Alii codd. Vulgatæ accedunt: nec refragatur Græcum.

. 39. Mf. Corb. Et egreffus inde ibat fecundùm confuetudinem fuam in montem Oliveti. Secuti funt autem eum difcipuli ejus. Cantabr. Et exiens ibat fecundùm confuetudi

[blocks in formation]

nem in montem Oliveti. Secuti funt autem eum & difcipuli. Græc. addit aur, ad vocem difcipuli ; quod tamen abest à Mfs. pluribus.

. 40. Mf. Cantabrig. Cùm fuiffet autem in loco, dixit, &c. Alii Mfs. Vulgatæ congruunt, præter codicem S. Mart. Turon. qui tollit ad locum. Gr. Ferosquos dè è'wÌ TỪ TÓT8, eiter dulcis, &c. Apud August. quæft. 5o. in Luc. to. 3. 274. c. Orate ne intretis in tentationem.

EVO

. 41. Mf. Cantabr. Ipfe autem recessit ab eis quafi lapidis millionem: ponens genua orabat. Cæteri Vulgate fi miles, nifi exceperis Corb. qui habet, quantum jactum eft lapidis. Græc. Kai duris ácsorán a' autŵr wasi xits Coaurylsis Ta, &c. al. ws eis xite Bonur. Ap. Auguft. quæft. 50. in Luc. ut in Vulgata.

*. 42. Mr. Corb. dicens : Pater, non mea voluntas, fed tua fiat: Si vis, transfer hunc calicem à me. Itidem Cantabrig. habet, præter unum Si vis tranferre, pro Si vis, transfer. Cæteri Vulgate confonant. Gr. xiyar Пáтep εἰ βόλει, παρενεγκεῖν τὸ ποτήριον, &c. ut in Vulg. al. παperéfan, al. apére[xe, al. Tαperéfxas; Mfs. verò plures: Πάτερ, μὴ τὸ θέλημά με, ἀλλὰ τὸ τὸν γενέπω· Εἰ βόλει, παρένεγκε τῦτο τὸ ποτήριον ἀπ' ἐμέ. Tertul. 1. de orat. c. 4. p. 181. a. Pater, transfer poculum iftud : fubinde, nifi quòd mea non, fed tua fiat voluntas. Ambr. 1. 10. in Luc. 1516. b. 1517. a. Pater, fi poffibile eft, transfer à me calicem iftum : & infra, 1517. e. tranfer hunc calicem à me? & fup. 1517. b. non mea voluntas, fed tua fiat : & poft multa, 1543. b. Pater, fi fieri poteft, transfer à me calicem bunc: Veruntamen non mea voluntas, fed tua fiat: & l. 5. de fide, col. 581. d. Pater meus, fi vis, tranfer calicem bunc à me: Verùm non mea voluntate, fed tuâ fiat.

[ocr errors]

*.43. 44. Mfs. Corb. S. Germ. & S. Gat. totidem verba referunt quot funt in Vulgata. S. Mart. Turon. codex id unum mutat ad . 43. Et factus eft in agonia, S prolixiùs orabat ; ficut alter Maj. Mon, iftud de . 44. decurrentes in terram, loco decurrentis. Cantabrig. verò utrumque verfum fic reddit: Vifus eft autem illi Angelus de cælo, confortans eum. Et fallus in agonia, vehementiùs orabat. Deinde: Factus eft autem fudor ejus, ficut buccella fanguinis defcendentes fuper terram. Græcè pariter : "Qobu δὲ αυτῷ Αγγελος ἀπ' έρανε, ἐνισχύων αυτόν. Καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ, ἐκτενέςερον προσηύχετο. Εγένετο δὲ ὁ ἱδρὼς ἀντο, ωσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντες ἐπὶ τὴν γῆν. Μίς. tamen plures Græci hæc verba non exhibent, uti nec omnes præferebant, etiam Latini, ætate Hieronymi: id faltem concludi poffe credimus ex eo quod dicit l. 2. cont. Pelag. to. 4. 521.b. In quibufdam Exemplaribus, tam Gracis, quàm Latinis, invenitur, fcribente Luca: Apparuit illi Angelus de cœlo, confortans eum ; baud dubium quin Dominum Salvatorem. Et factus in agonia, prolixius orabat. Factufque eft fudor ejus, &c. quæ in Vulg. « Hac autem >> locutionis forma, inquit Sixtus Sen. 1. 1. c. 22. innuit di»vus Hieron. non omnes codices ea verba habuiffe. » Et fanè fi in quibufdam tantùm Exemplaribus inveniebantur, tefte Hieronymo, ut in aliis multis illa ipfa abfuerint fatis confequens eft ex ipfo. Illa tamen certò admififfe S. Doctorem, vel ex his conftat, quæ addit: Salvator in paffione ab Angelo confortatur, Critobulus meus non indiget auxilio Dei..... Et tam vehementer orabat, ut gutte fanguinis prorumperent ex parte, quem totum erat in paffione fufurus. Quid, inquit, dormitis? &c. Eundem quoque Lucæ locum refpexifle Irenæum liquet ex l. 3. c. 22. p. 219. Ut enim probet Chriftum veram carnem ex Virgine conceptam & natam fumpfiffe, hæc ait: Si nihil fumpfiffet ex Maria, nunquam eas, quæ à terra erant, percepiffet efcas..... fed nec Johannes difcipulus ejus de eo fcribens dixiffet: Jefus autem fatigatus in itinere fedebat..... nec lacrymaffet fuper Lazarum; nec fudaffet globos fanguinis ¿ nec dixiffet: Triftis eft anima mea, &c. Ambrofius tamen comm, in Lucam 1. 10. n. 59. 60. memoratis his de .

42. transfer à me calicem iftum..... non mea voluntas, fed tua fiat, paulò poft tranfit ad iftud, ex Matth. 26. 38. Triftis eft anima mea, tacitis aliis de Luca, ubi agitur de Angelo confortante, & de fudore fanguineo. Sed cave exiftimes inde fequi, ut ea ipfa ab Ambrofio minimè recognita fuerint: alioquin refecanda effent alia multa, dé quibus non meminit Ambrofius: non enim omnia & fingula Lucæ verba recenfet & perfequitur in hoc commentario. Hilarius autem 1. 10. de Trin. n. 40. col. 1061. d. illa ipfa exprefsè admifit, dicens: Cum Lucas dixiffet fatanam expetiffe ut Apoftolos modo tritici cerneret..... fubjecit, poft multam Domini precem, Angelum adftitiffe confortantem eum, quo affiftente orare prolixius cœperit, ita ut guttis fanguinum corporis fudor efflueret : fed infra, n. 41. utrùm retinenda forent, non definit: Nec fanè, inquit, ignorandum à nobis eft, & in Gracis, & in Latinis codicibus complurimis, vel de adveniente Angelo, vel de fudore fanguinis, nil fcriptum reperiri. Ambigentibus igitur utrùm hoc in libris variis aut defit, aut fuperfluum fit (incertum enim hoc nobis relinquitur de diverfitate librorum) certè fi quid fibi ex boc barefis blanditur ut infirmum affirmet, meminerit..... eò modo eum confortatum, quo modo triflem effe, &c. At verò quod ambiguum videtur Hilario, ob diverfitatem Mfs. codicum, optimè folvi poteft ex eo quod refert Epiphanius in Ancorato c. 31. p. 36. b. c. de fletu Chrifti. Cum enim dixiffet, Non onera duntaxat noftra pro nobis adveniens Verbum fibi facrofan&tum impofuiffe, fed etiam contrectari voluiffe, carnem induiffe, poft paulò addit: ̓Αλλὰ καὶ ἔκλαυσε, κεῖται ἐν τῷ κατὰ Λεκᾶν Εὐαγγελίῳ, ἐν τοῖς ἀδιορθώτοις Αντιγράφοις και κέχρηται τῇ Μαρτυρία ο ἅγιος Εἰρηναῖος ἐν τῷ κατὰ αἱρέσεων, πρὸς τὸς δοκή, τὸν Χρισὸν πεφηνέναι λέγοντας. Ορθόδοξοι δὲ αφείλοντο τὸ ῥητὸν polnérles, & μù von Cartes aUTY TO TEMOS, & TO ¡X upo?α Tov φοβηθέντες, μὴ νοή(αντες αυτῷ τέλος, χυρότατον Καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνία, ίδρωσε η ἐγένετο ὁ ἱδρὼς αυτό, ὡς θρόμβοι αἵματος. Καὶ ὤφθη "Αγγελος ἐν Χύων αυτόν. Hæc ultima Lucæ verba iterum refert Epiphanius inf. c. 37. P. 42. b. Nec illud, inquit, è memoria noftra excidit, quod ex Luca Evangelio profertur, quod fine interpretatione prætermittere nullo modo debeo. Scriptum eft autem: Et in anxietate conftitutus, fudavit : & factus eft fudor ejus, in modum guttarum fanguinis. Apparuit autem ei Angelus Domini, confirmans ipfum : fubinde addit : Nihil eft loci illius audioritate præfentius. Ex quibus omnibus duo potiffimùm conficiuntur: primò Epiphanium Lucæ locum de Angelo confortante, & de fudore Chrifti, tanquam certum, & confeffum, & nulli dubium adhibuiffe. Secundò alterum de fletu Chrifti, non minùs ipfi ratum & certum vifum fuiffe, cùm idem in Evangelii Lucæ Exemplaribus adoptators inveniretur, quamvis, ut ait ipfe, Catholici, timore quodam inducti, vocem illam fuftulerint. Porro quod afferit Epiphanius de ploratu Chrifti, quid impedit quominus idem affirmari poffit & de ipfius fudore fanguineo, & de Angelica ad ipfum confolatione? Id faltem opinatur Sixtus Sen. Bibl. S. 1. 1. c. 22. p. 29. « Sufpicor, inquit, hanc «c hiftoriam olim à quibufdam Orthodoxis, pio quidem, fed << fimplici zelo rejectam, quòd favere videretur Arianis hæ- « reticis, qui ex hoc & huic fimilibus Teftimoniis aftrue- « bant Filium Dei in eadem impaffibilis Dei natura cum «c Patre non effe. Nam & aliud Teftimonium de fletu Chri- ce

fti huic fimile, fuiffe a Catholicis nonnullis hac de caufa « ex Luca Evangelio fublatum, Epiphanius in libro Anco- «c rato planè oftendit, hæc fcribens: Flevit etiam Chriftus, « velut in Evangelio fecundùm Lucam habetur in Exemplari- « bus incorruptis. Et utitur eo Teftimonio S. Irenæus in opera cc contra hærefes, adversùs eos, qui Chriftum in apparentia ap- « paruiffe dicunt. Verùm Orthodoxi quidam fuftulerunt ver- « bum, timentes, non intelligentes ipfius finem, ac vim, & ‹‹ robur : Conftitutus enim Chriftus in anxietate, fudavit : « fuit fudor ipfius, velut gutta fanguinis. Et confpectus eft An- « gelus confortans ipfum. Hæc Epiphanius. Conftat hanc hi- «

Ex Mf. Colbert.

[blocks in formation]

48. Dixit autem illi Jefus : Juda, ofculo Filium hominis tradis?

49. Cùm autem viderent, qui circa eum erant, quod futurum effet, dixerunt ei: Domine, fi percutiemus gladio?

50. Et percuffit unus ex eis fervum facerdotis, & abftulit aurem ejus dextram.

51. Dixit autem Jefus: Sinite ufque adhuc. Et cùm tetigiffet auriculam ejus, fanavit eum.

52. Dixit autem Jefus ad eos, qui ad fe venerant, primi facerdotes, & magiftratus templi, & feniores Quafi ad latronem veniftis ad me cum gladiis, & fuftibus?

53. Quotidie vobifcum fui in templo, non extendiftis in me manus: fed hæc eft hora veftra, & poteftas tenebrarum.

54. Comprehenfum autem eum ducebant, & introduxerunt in domo facerdotis: Petrus verò fequebatur à longè.

55. Succenfo igne in medio atrio, inter circumfedentes fedebat & Petrus in medio illorum.

VULGATA NOVA.

45. Et cùm furrexiflet ab oratione, & veniffet ad difcipulos fuos, invenit eos dormientes præ

triftitia.

46. Et ait illis: Quid dormitis? furgite, orate, ne intretis in tentationem.

47. Adhuc eo loquente, ecce turba: & qui Matth. vocabatur Judas, unus de duodecim, antecede- 26.47. bat eos : & appropinquavit Jefu ut ofcularetur eum.

48. Jefus autem dixit illi: Juda, ofculo Filium hominis tradis?

49. Videntes autem hi, qui circa ipfum erant, quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, fi percutimus in gladio?

50. Et percuffit unus ex illis fervum principis facerdotum, & amputavit auriculam ejus dex

teram.

51. Refpondens autem Jefus, ait: Sinite ufque huc. Et cùm tetigiffet auriculam ejus, sanavit

eum.

52. Dixit autem Jefus ad eos, qui venerant ad fe, principes facerdotum, & magiftratus templi, & feniores : Quafi ad latronem exiftis cum gladiis, & fuftibus?

53. Cùm quotidie vobifcum fuerim in templo, non extendiftis manus in me : fed hæc eft hora veftra, & poteftas tenebrarum.

Mart.

14.43.

Joan.

18.3.

[blocks in formation]

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

>Itoriam, quam Dionyfius Areopagita in lib. de cœl. hie-
» rarch. citat, & approbat, communi totius Ecclefiæ confen•
» fu in Canonem Sacrorum Voluminum receptam, & Eccle-
» faftica fanctione fub anathematis poena cautum, ne quis
» ejus auctoritatem contemnere audeat. Unde & inter alios
» Ecclefiafticos anathematifmos, qui ab Athanafio in fexto
» de beatitudine Filii Dei volumine enumerantur, hic quo-
» que recenfetur : Si quis negaverit verum hominem, quem
» Filius Dei affumpfit, fanguinem fudaffe, anathema_illi. »
Hunc etiam Lucæ locum agnofcunt Hippol. Bibl. PP.
15. p. 623. d. Chryfoft. in Matth. hom. 84. & alii, de
quibus vide Tillemont. hift. Eccl. to. 1. Not. 28. p. 468.

to.

.45. Mf. Cantabr. Et furgens ab oratione, veniens ad difcipulos, invenit dormientes eos à triftitia. S. Mart. Turon. pro triftitia. Cæteri ut in Vulgata. Græc. Cantabrigienfi favet, addito uno dure, ad difcipulos.

. 46. Eadem reddunt Mfs. Corb. S. Germ. S. Gat.
&c. Cantabr. verò fic: Et dixit illis: Dormitis? furgentes
orate, ut non in tentationem intretis. Ita quoque in Græco,
præpofito uno Tí, verbo dormitis?

. 47. Mf. Cantabrig. Adbuc autem eo loquente, ecce
turba multa: 5 qui vocatur Judas Iscariot, unus de xii.
antecedebat eos: accedens ofculatus eft Jefum: boc enim fi-
gnum dederat eis:
Quem ofculatus fuero, ipfe eft. Corb.
Adbuc autem illo loquente, ecce turba: 5 qui vocabatur Ju-
das, unus de xii. antecedebat eos: 5 adpropians ofculatus
eft Jefum nec addit plura ; uti nec Mfs. codd. alii, qui
omnes Vulgate congruunt. Eidem quoque Græcum favet,
nifi quod ipfo initio habet, Ἔτι δὲ..... κι ὁ λεγόμενος Ιέδας
Mís. quidam tollunt ; alii addunt vs ad vocem tur-
ba; multique in fine fubjiciunt: TTo Yap onμstor defŃne
αυτοῖς· “Ὃν ἂν φιλήσω, αυτός έσιν quæ textum noftrum
mirè confirmant : huc adducta fuiffe videntur vel ex
Matth. 26. 48. vel ex Marc. 14. 44.

. 48. Vulgatæ fuffragantur Mfs. Corb. S. Germ. S.
Gat. &c. Item Cantabr. deleta vocula illi, poft dixit. S.
Mart. Turon. Jefus dixit illi, abfque medio autem. Ambr.
1. 10. in Luc. 1517. e. 1518. a. fimiliter habet : Juda, of-
culo Filium hominis tradis? ita rurfum 1. 6. Hex. col. 139.
f. 140. a. & 1. 2. de interpel. Dáv. c. I. col. 638. e, &
in Pf. 39. col. 863. e. &c.

αυ

Matth 26.69. Marc.

& Maj. Mon. fi percutiemus. Gr. 'Idévres dè of Tepi au- 14.66.
τὸν, τὸ ἐζόμενον, εἶπον αὐτῷ· Κύριε, εἰ πατάξομαι ἐν μα
xaipa; al. #arάkwuh, al. TαTάOSONS.
18.25.

V. 50. Vulgatam referunt Mfs. Corb. S. Germ. S. Gat. &c. Item Cantabrig. nifi quod habet, abftulit ejus auric. dextram, S. Germ. 2. tollit ejus. Gr. Kal szárake eis TIS ἐξ ἀυτῶν..... καὶ ἀφεῖλεν αυτὲ τὸ ἔς, &c. al. decft τίς. Vide fis Tertul. 1. de pat. c. 3. p. 199. a.

то

V. 51. Mf. Corb. Ait autem Jefus : Sine ufque boc. Et extendit manum fuam Jefus, & tetigit, redintegrata eft auris ejus. Cantabrig. Refpondens autem Jefus, dixit : Sinite ufque boc. Et extendens manum, tetigit eum, & reftituta eft auricula ejus. S. Gat. & Maj. Mon. dixit ei: Sinite, &c. quæ in Vulg. Gr. elTev 'ETE EWS TTY, &c. ut in Vulg. *. 52. Mf. Corb. Dixit autem Jefus..... principibus facerdotum, magiftratibus templi, & fenioribus: Quafi ad latronem veniftis cum, &c. Cantabrig. Dixit autem ad eos, qui advenerant ad eum, principes fac. & præpofitos populi;

feniores: Sicut ad latronem exiftis cum, &c. S. Gat. & Maj. Mon. Tanquam ad latronem veniftis, &c. Græcè ut in Vulgata. Sic etiam apud Auguft. in Joh. 18. to. 3. 790.

b.

. 53. Mf. Corb. Cùm quotidie vobifcum fueram in templo, non..... • fed hac erit hora, &c. Cantabr. Quotidie cùm effem in templo vobifcum, non extendiftis.... fed hæc eft

5 poteftas tenebra. S. Germ. 2. & non extendiflis, &c. quæ in Vulg. Ipfi quoque Vulg. Græcum favet.

*. 54. Mf. Corb. Et comprehenfum illum duxerunt in domum principis fac. Petrus verò fequebatur illum à longè. Cantabr, Contenentes eum, adduxerunt in domum principis fac. Petrus autem fequebatur eum à longè. Græc. Zumalór τες δὲ αυτὸν, ἤγαγον, καὶ εἰσήγαγον αυτὸν εἰς τὸν, &c. ut in Vulg. Mfs. tamen plerique delent hoc med. singaye autór paulò verò poft quidam fubdunt aur, verbo fe quebatur. Ambrof. l. 10. in Luc. 1519. f. Petrus verò fequebatur à longè.

. 55. Mf. Corb. Accenfo autem igni in medio atrio, circumfedentibus, fedit Petrus in medio eorum. Cantabr. Incendentibus autem ignem in medio atrio, & circumfedentium, fedebat & Petrus cum eis calficiens fe. Alii codd. Vulgate confonant, nifi exceperis codicem S. Germ. 2. qui fcribit in medio atrio. Græc. Αψάντων δὲ πῦρ ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς, καὶ συγκατιζώντων αὐτῶν, ἐκάθητο ο Πέτρος ἐν μέσ ζω αυτῶν· Mís. quidam, Αψάντων δὲ αὐτῶν πῦρ, al. πολ par; inf. quidam, epixalicarlar davlar, ixánto, al. йra ράν κ περικαθισάντων αὐτῶν, ἐκάθητο, ἦν

*.49. Mf. Corb. Quod cùm viderent hi, qui circa ipfum erant, quod fiebat, dixerunt..... fi percutiemus in gladio ? Cantabr. Videntes autem qui circa eum, quod falium eft, dixerunt Domino: Si percutiemus in gladio? Itidem S. Gat.

Jean

Joan.

VULGATA NOVA.

56. Quem cùm vidiflèt ancilla quædam fedentem ad lumen, & eum fuiffet intuita, dixit: Et

hic cum illo erat.

57. At ille negavit eum, dicens: Mulier, non novi illum.

58. Et poft pufillum alius videns eum, dixit : Et tu de illis es. Petrus verò ait: O homo non fum.

59. Et intervallo facto quafi horæ unius, alius 18.26. quidam affirmabat, dicens: Verè & hic cum illo

erat: nam & Galilæus eft.

60. Et ait Petrus: Homo, nefcio quid dicis. Et continuò adhuc illo loquente cantavit gallus.

61. Et converfas Dominus refpexit Petrum. Et recordatus eft Petrus verbi Domini, ficut diMatth. xerat: Quia prius quàm gallus cantet, ter me ne26. 34. gabis:

Marc.

14.30. Joan. 13.38.

Matth.

62. Et egreffüs foras Petrus flevit amarè.
63. Et viri, qui tenebant illum, illudebant ei,
cædentes.

64. Et velaverunt eum, & percutiebant faciem
ejus : & interrogabant eum, dicentes: Prophetiza,
quis eft, qui te percuffit ?

65. Et alia multa blafphemantes dicebant in

eum.

66. Et ut factus eft dies, convenerunt feniores 27.1. plebis, & principes facerdotum, & Scribæ, & Marc. duxerunt illum in concilium fuum, dicentes: Si tu es Chriftus, dic nobis.

15.1. Joan. 18.28.

67. Et ait illis: Si vobis dixero, non credėtis mihi :

68. fi autem & interrogavero, non refpondebitis mihi, neque dimittetis.

69. Ex hoc autem erit Filius hominis fedens à dextris virtutis Dei.

[blocks in formation]

58. Et poft pufillum videns eum alius, dixit: Homo, & tu de illis es. Petrus autem dixit : O homo, non novi hominem.

59. Et poft pufillum horæ unius, contendens quidam, dixit: Verè & hic cum eo erat : nam & Galilæus eft.

60. Cui dixit Petrus: Homo, ignoro quid dicas. Et adhuc loquente illo ftatim gallus cantavit.

6r. Et converfus Dominus intuitus eft Petrum.
Et rememoratus eft Petrus fermonis Domini,
quomodo illi dixit : Antequam gallus cantet, ter
me negabis:

62. Et egreffus foras Petrus flevit amarè.
63. Viri autem detinentes eum, irridebant il-
lum.

64. Et alligatum eum cædebant, interrogantes
eum: Prophetiza nobis, quis te percuffit ?

65. Et alia multa blafphemantes dicebant in

eum.

66. Et ut dies factus eft, convenerunt feniores populi, & principes facerdotum, & Scribæ, & adduxerunt eum in confenfum fuum, dicentes: Si tu es Chriftus, dic nobis.

67. Quibus dixit: Si vobis dixero, non creditis mihi :

68. & fi interrogavero, non refpondetis mihi, neque dimittetis.

69. Amodo enim erit Filius hominis fedens ad dextram virtutis Dei.

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

. 56. Mf. Corb. Quem ut vidit ancilla fedentem ad lumen, intuens illum, dixit ei: Et hic de eis eft, qui cum ipfo erant femper. Cantabrig. Videns autem eum puella quædam fedentem ad lumen, & intendens in eum, dixit: Et hic cum eo erat. Gr. 'IdÇa de autov TaudiСen Tis......... ἀτενίβαρα αυτῷ, &c. ut in Vulg.

*. 57. Mf. Corb. At ille negavit & dicens, &c. quæ in Vulgata. Cantabrig. At ille negavit eum, dicens: Nefcio illum. Græc. ut in Vulg. Ambrof. in hunc loc. 1522. d. Lucas, inquit, fcripfit Petrum interrogatum utrùm ex illis effet, refpondiffe prima voce: Non novi illum.

vit amare. Corb. hoc verficulo caret. Deeft etiam in Græ
cis pluribus nomen Пéregs. Apud Ambr. in Luc. 1523.
Alevit amariffimè Petrus.

##. 63. 64. Ms. Corb. Et viri, qui tenebant illum, ve-
laverunt eum, & percutiebant eum, & illudebant eum, di-
centes: Prophetiza, &c. Cantabr Viri autem, qui conte-
nebant eum, inludebant eum. Et cooperientes ejus faciem,
percutiebant eum, & dicebant: Propheta, quis eft, qui, &c.
S. Germ. 2. Prophetiza nobis Chrifte, quis eft, qui, &c.
Gr. Καὶ οἱ ἄνδρες, οἱ συνέχοντες τον Ιηζεν, ενέπαιζον αυτῷ,
Γέροντες. Καὶ περικαλύψαντες αυτὸν, ἔτυπτον αυτῇ τὸ πρό
Cor, &c. ut in Vulg.

*. 58. Mf. Corb. Et iterum alius videns eum, dixit:
Homo, tu cum illo eras femper. Qui refpondit: Non fum
ego. Cantabrig. Et poft pufillum alius..... dixit idipfum.
At ille dixit: Homo non fum. Maj. Mon. ait: Ego non fum.
Græc. cum Vulgata concinit, deletâ unâ interject. O, an-
te homo. Ambr. in hunc loc. 1522. d. ait: Rurfus fecun-
da voce, fecundùm Lucam idem Petrus ait: Non fum ego.
*. 59. Mf. Corb. Et intervallo facto horæ unius, alius
quidam contendens, dixit : Et hic cum illo erat : nam, &c.
Cantabrig. Et intercesso quafi hora unius, alius quis certa-
batur : In veritate dico, & hic cum eo erat : etenim Gali-
laus eft. Græc. Kai diasaСus wel weas μias, &c. ut in, &c. ut in Vulg. al. deeft ult. Eine vμiv, dic nobis.
Vulg.

. 65. Eadem referunt Mss. Cantabr. S. Germ. S. Gat.
&c. Item Corb. præter unum ad eum, pro in eum. Græ-
cè ut in textu.

. 60. Mf. Corb. Et ait Petrus: Homo, nefcio quod dicas. Et continuò illo loquente cantavit gallus. Cantabr. Dixit autem Petrus : Homo, nefcio quid dicis. Et continuò adbuc eo loquente gallus cantavit. Græc. ut in Vulg. Ambrofius in hunc Luc. loc. 1522. e. Tertiò quoque interrogatus, ait: Nefcio quid dicas. Auct. 1. de rebapt. ap. Cypr. p. 359. c. Nefcio quid dicas, neque novi të.

#.61. Mf. Corb. Et converfus Dominus refpexit Petrum. Et rememoratus eft Petrus verbum Domini, ficut dixit illi : Priùs quàm gallus cantat, ter me negabis hodie. Cantabrig. Converfus autem Jefus refpexit Petrum. Et rememoratus eft verbum Domini, ficut dixit illi: Quia priùs quàm gallus cantet, ter abnegabis me. Mf. S. Gat. Et recordatus eft verbi Domini fui, ficut dixit, &c. quæ in Vulg. Græc, eidem Vulgatæ refpondet, addito uno aur, verbo sizer, ut fup. in Colb. Cantabr. & Corb.

. 62. Itidem Mfs. S. Germ. S. Gat. & Maj. Mon. unà cum Græco. Cantabr. verò legit : Et exiens foras fle

. 66. Mf. Corb. Et ut factus eft dies, convenit presbyterium plebis, & principis facerdotum, & Scriba, duxerunt illum in concilium fuum, & interrogabant eum : Si tú es, &c. Cantabrig. Et cùm factus eft dies, congregati funt feniores populi, & principes fac. & Scribæ, & adduxerunt eum in concilium fuum, dicentes: Tu es Chriftus? Græc. Kai as ἐγένετο ἡμέρᾳ, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τῇ λαῦ, ἀρχιερεῖς τε,

#. 67. Mfs. Corb. & S. Mart. Turon. Et ait illis: Si, &c. ut in textu Colb. In Cantabr. fic: At ille dixit illis : Si vobis dixero, non credetis. Græcè pariter. Item apud Tertul. 1. 4. adv. Marc. p. 734. b. Si dixero vobis, credetis. Apud Ambrof. in Luc. 1525. c. Si vobis dixero,

non credetis mihi.

non

. 68. Ms. Corb. textui Colb. confonat, deletâ una conjunct. . Itidem fert Cantabr. præter penult. aut, pro neque. S. Gat. fimiliter habet, non refpondetis. Codex verò S. Mart. Turon. huic ultimo verfus anteced. non creditis mihi, fubdit, neque dimittetis, omiffis verbis intermediis, fi autem & interrogavero non refpondebitis mihi. Græc. av de y pwτhow, & μn aоxelJnTÉ μo, й àærorúἐὰν ἐρωτήσω, ε μὴ ἀποκριθητέ μοι, ἀπολύ OиTE. Ambrof. in Luc. 1525. c. fi vos interrogavero, non refpondebitis mihi: & in Pf. 118. col. 1134. b. fed & fi 5 interrogavero, non refpondebitis mihi.

[ocr errors]

. 69. Mf. Cantabrig. Amodo autem erit Filius hominis fedens ad dexteram virtutis Dei. Alii ut in Vulgata. Græc. "And të vûr i̇sa, &c. Mfs. quidam, 'Aπò të vûv dè ésars

« ZurückWeiter »