Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[blocks in formation]

Marc.

corpus meum.

27. Et accipiens calicem gratias egit : & dedit illis, dicens : Bibite ex hoc omnes.

28. Hic eft enim fanguis meus novi teftamenti, qui pro multis effundetur in remiffionem

peccatorum.

29. Dico autem vobis: non bibam amodo de hoc genimine vitis, ufque in diem illum, cùm illud bibam vobifcum novum in regno Pa

tris mei.

30. Et hymno dicto, exierunt in Montem oliveti.

31. Tunc dicit illis Jefus : Omnes vos scan14. 27. dalum patiemini in me, in ifta no&te. Scriptum Joan. 16. eft enim: Percutiam paftorem, & difpergentur 32. oves gregis.

Zachar.

13.7.

VERSIO ANTIQUA.

26. Ipfis autem coenantibus, accepit Jefus pa- Ex Ms. Colbert, nem, & benedixit, & fregit, & dedit difcipulis fuis, dicens : Accipite, & manducate : hoc eft corpus meum.

27. Et accipiens calicem gratias egit: & dedit illis, dicens :

28. Hic eft calix fanguinis mei novi teftamenti, qui pro multis effundetur in remiffione pec

catorum.

29. Dico autem vobis: non bibam amodo de hac creatura vitis, ufque in diem illum, cùm illud bibam novum in regno Patris mei.

30. Et hymno dicto, exierunt in Montem oliveti.

31. Tunc dicit illis Jefus: Omnes vos fcanda-
lum patiemini in me, hac nocte. Scriptum est
enim: Percutiam paftorem, & difpergentur oves
gregis.

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.
Domine?.....
Tu dixifti. Auctor 1. de prom. p. 3. prom.
18. col. 177. c. Nunquid ego fum Rabbi? Apud Juvenc.
1. 4. p. 74. h.

At Judas graviter tunc pectora confcia preffus,
Nunquid, ait, Judam talis suspectio tangit?
Refpondit Dominus: Te talia dicere cerno.

V. 26. Mfs. Corb. 2. & Clarom. textui Colb. consonant,
nifi quòd Corb. habet ait, pro dicens ; Clarom, hoc enim
eft. S. Gat. & Maj. Mon. hoc eft enim ; cæt. ut in Vulgata.
S. Germ. 2. delet tantùm &, poft panem. S. Germ. I.
habet, Accipite, & edite. Cantabrig. Ipfis autem mandu-
cantibus, Jefus accipiens panem, & benedicens, fregit ; &
dans difcipulis, dixit: Accipite, & manducate : hoc eft meum
corpus. Corb. 1. ad corpus meum, addit, quod pro vobis tra-
detur; fed hoc affumentum abeft à cæteris Mfs. illuc irre-
pfiffe videtur vel ex prima ad Corinth. c. 11. #. 24. vel
f. ex Lucæ cap. 22. V. 19. Græc. 'Eortor de autŵr,
λαβὼν ὁ Ἰκοῖς τὸν ἄρτον, κι εὐλογήσας, ἔκλασε, καὶ ἐδίδο τοῖς
μαθηταῖς, καὶ εἶπε· Λάβετε, φάγετε· τοτό ἐςι τὸ σῶμά με
al. και διὲς τοῖς μαθηταῖς, εἶπε· plures, μαθηταῖς αυτό. Iren.
*
1. 4. c. 17. p. 249. a. legit: hoc eft meum corpus. Tertul.
de orat. c. 6. p. 181. b. & Ambrof. 1. de Myft. to. 2. col.
339. e. hoc eft corpus meum. Epiphan. in 2. 3. Cantici
Cantic. Accipite, 5 manducate: hoc eft enim corpus meum.
Auctor de concord. V. & N. T. ex Mf. Navarræo n. B.
158. hæc habet: Node illa comedens cum difcipulis fuis,
accepit panem, & benedixit, & dedit eis: Accipite, & come-
dite: hoc eft corpus meum, quod offero in facrificium pro
peccato bominum. Juvencus I. 4. p. 74. h.

Hac ubi dila dedit, palmis fibi frangere (al. tangere )

panem,

Divifumque debine tradit, fandèque precatus,
Difcipulos docuit proprium fe tradere corpus.

. 27. Mf. S. Germ. 1. cum Clarom. Et accipiens calicem grat. egit: & dedit illis, dicens: Accipite, & bibite ex boc omnes. S. Germ. 2. delet &, poft egit, cum verbo Accipite; cæt. ut fupra. Corb. 1. & dedit difcipulis fuis, dicens: Bibite ex hoc omnes; Corb. 2. ex eo omnes. Cantabr.

.....

· gratias agens, dedit eis, dicens: Bibite ex eo omnes. Huic etiam Græcum favet. Iren. 1. 5. c. 32. p. 333. c. fimiliter hab. Bibite ex eo omnes. Cypr. ep. 63. p. 106. c. Bibite ex hoc omnes. Ambrof. l. 4. de Sacram. to. 2. 371. c. d. Accipite, 5 bibite ex hoc omnes. Auct. 1. de concord. Vet. & N. T. ex Ms. Navarræo n. B. 158. Et iterum accepit calicem, in quo erat vinum, & dixit : Bibite ex hoc omnes. Epiphan. ubi fup. Accipite, & bibite. Juvencus l. 4. p. 74. h. Hinc calicem fumit Dominus, vinoque repletum Magnis (al. Gratis) fanctificat verbis, potumque miniftrat,

Edocuitque fuum fe divififfe cruorem,
Atque ait.

. 28. Mf. S. Germ. 1. Hic eft enim fanguis novi teft. qui pro multis effundetur in remiffione peccatorum. Similiter Corb. 2. in remiffione. Corb. 1. S. Germ. 2. Maj. Mon. & Clarom. Hic eft enim fanguis meus, &c. quæ in Vulgata, Cantabrig. Hoc eft enim fanguis meus..... qui pro multis effunditur in remifionem, &c. In Mf. S. Gat. pariter effunditur, è Gr. exxuróμevor; Mf. 1. tamen fert éxxvencóHEVOV; plures delent yap, enim, in principio. Iren. quoque 1. 5. c. 32. p. 332. c. legit: Hic eft fanguis meus novi teftamenti, qui pro multis effundetur in remiffionem peccatorum. Similiter hab. Cypr. ep. 63. p. 106. c. præter hoc, Hic eft enim fanguis novi. Ambrof. 1. 4. de Sacram, to. 2.

[merged small][ocr errors]

Hic fanguis populi delicta remittet.
Hunc potate meum, &c.

[ocr errors]

à

#.29.
Mf. S. Germ. 2. Dico autem vobis, quòd non bin
bam, &c. ut in Vulgata. S. Gat. & Maj. Mon. quia non
bibam, &c. Corb. 2. quoniam non bibam amodo de hac crea-
tura vitis, &c. Clarom. amodo non bibam de hac creaturæ
vitis, ufque in illum diem, cùm illud bibam, &c. Can-
tabrig. non bibam amodo ab hac creatura vitis, ufque ad
diem illum, cùm illum bibam, &c. ut in Vulg. Eidem
Vulgatæ Corb. 1. & S. Germ. I. confonant ad verbum,
nifi quòd Germ. 1. legit illum, pro illud. Græc. Aéyw de
ὑμῖν, ὅτι ἐ μὴ πίω ἀπ ̓ ἄρτι ἐκ τέτε το γεννήματος τῆς ἀμε
πέλι, ἕως τῆς..... ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ ̓ ὑμῶν, &c. a quibuf
dam Mfs. abeft ör; al. legitur dμéл8 Taurus. Iren. 1. 5.
c. 32. p. 332. c. Dico autem vobis: amodo non bibam de
generatione vitis hujus, ufque in diem illum, quando illum
bibam vobifcum novum in regno Patris mei. Cypr. ep. 63.
p. 106. c. Dico vobis : non bibam amodo ex ifta creatura
vitis, ufque in diem illum, quo vobifcum bibam novum
vinum in regno Patris mei. Hilar. in hunc loc. 740. f. ait,
univerfos tunc bibentes ex vitis iftius fructu bibituros fecum.
Eucher. quæft. in Matth. p. 848. f. Dico autem vobis : non
bibam amodo de hoc genim. vitis, ufque in diem illum, quo
illud bibam vobifcum novum, &c. Juvencus 1. 4. p. 74. h.
..... nam ( veris credite dictis)
Pofthac non unquam vitis guftabo liquorem,
Donec regna Patris melioris munere vita
In nova me rurfus concedent furgere vina.

. 30. Itidem Mfs. S. Germ. Corb. Clarom. Cantabr.
S. Gat. &c. Græc. Καὶ ὑμνήσαντες, ἐξῆλθον εἰς τὸ Ὄρος τῶν
av. Hilar. in hunc loc. 740. f. Hymnoque dicto, in Mon-
tem reverfi funt. Juvencus 1. 4. p. 75. a.

Exin cantato faniis concentibus hymno,
Montis oliveti confcendunt culmina cunīti.

nifi

. 31. Concinunt Mfs. S. Germ. & Corb. ambo,
quòd hab. cum Vulg. in ifta nolle. Itidem Clarom. exce-
pto verbo difpargentur. Cantabrig. Omnes vos fcandaliza-
mini in me, in note hac. Scriptum eft enim..... & difpar-
gentur oves gregis. S. Gat. & Maj. Mon. gregis fui. Græc.
textui Lat. favet. Hilar. in Pf. 52. col. 87. d. legit : Omnes
vos fcandalum patiemini in hac nocte: & in Matth. 26. col.
743. b. fcandalum patiemini in me, ifta nolie : & fupr. 740.
f. addit percuffo paftore, oves effe fpargendas: & in Pf. 68.
col. 226. e. Percutiam paftorem, & difpergentur oves gregis.
Similiter Ambrof. in Pf. 118. col. 987. a. & l. 10. in Luc.
col. 1517. d. cum Ambrofiaft. p. 171. b. Hieron. verò
in Ifai. 53. to. 3. 384. f. Qmnes vos, in hac nocte, in me
fcandalum fuftinebitis : & in Ifai. 10. col. 98. e. Percutiam
paftorem, & oves difipabuntur: item 1. de optim. gen. in-
terpr. to. 4. 252. b. dicit: In Matthao legimus Dominum
prædicentem Apoftolis fugam, & hoc ipfum Zacharia teftimo-
nio confirmantem: Scriptum eft, ait, Percutiam paftorem,
difpergentur oves. Juvencus 1. 4. p. 75. a.
Talia tum Chriftus depromit pellore verba:
Omnes præfentis noctis vos tempore longè
Difperget, miferè deferto principe, terror.

Ex M. Colbert.

VERSIO ANTIQUA.

32. Sed poftquam refurrexero, præcedam vos in Galilæam.

33. Refpondens autem Petrus, dixit: Si omnes fcandalizati fuerint in te, ego nunquam fcandalizabor.

34. Dixit illi Jefus : Amen dico tibi, quòd hac nocte antequam gallus cantet, ter me negabis.

35. Ait illi Petrus : Etiamfi oportuerit me mori tecum non te negabo. Similiter & omnes difcipuli dixerunt.

36. Tunc venit Jefus cum illis in prædium, quod dicitur Geffamani, & dixit difcipulis fuis: Sedete hîc, donec eo illuc orare.

37. Et affumpto Petro, & duobus filiis Zebedæi, cœpit contriftari & moeftus effe.

38. Tunc ait illis: Triftis eft anima mea ufque ad mortem : fuftinete hîc, & vigilate mecum.

39. Et progreffus pufillum, procidit in faciem fuam, orans, & dicens: Pater meus, fi fieri po

[blocks in formation]

Joan. 13. 38. Marc.

35. Ait illi Petrus: Etiamfi oportuerit me mori tecum, non te negabo. Similiter & omnes 14. 31. difcipuli dixerunt.

36. Tunc venit Jefus cum illis in villam, quæ dicitur Gethsemani, & dixit difcipulis fuis: Sedete hîc, donec vadam illuc, & orem.

37. Et affumpto Petro, & duobus filiis Zebedæi, cœpit contriftari & mæftus effe.

38. Tunc ait illis: Triftis eft anima mea ufque ad mortem : fuftinete hîc, & vigilate mecum.

39. Et progreffus pufillum, procidit in faciem fuam, orans, & dicens: Pater mi, fi pof

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

Sic etenim fcriptum eft: Paftoris cafibus omnes
In diverfa fugam capient per rura bidentes.

. 32. MIs. Clarom. & Corb. 2. nil omnino difcrepant
à textu Colb. neque S. Germ. ambo, Corb. 1. S. Gat. &c.
à Vulgata ; cui etiam favet Græcum. Cantabrig. Lat. habet:
Poft autem furrexero, præcedam, &c. Hilar. in hunc loc.
740. f. ait fe tamen refurgentem, in Galilæam præceffurum
effe. Ambrof. 1. 10. in Luc. col. 1544. b. præcedam vos
in Galilaam. Juvencus 1. 4. p. 75. a.

Poft, ubi vita novos cæli mihi reddet honores,
Præveniam, veftrofque choros genitalibus arvis
Grata Galilæa volitans per rura docebo.

. 33. Mf. Clarom. Refpondens autem Petrus, dixit illi:
Et fi omnes fcandalizabuntur in te, ego autem nunquam
fcandalizabor. Ita quoque in Græco, detracta conjunct.
autem. Corb. 2. Lat. ait : Si omnes fcandalizabuntur in te,
ego nunquam fcandalizabor. Similiter habet Cantabrig.
præter dixit ei. S. Germ. ambo, Corb. 1. S. Gat. &c.
ut in Vulgata. Mfs. plures Græci tollunt Et, poft ait illi s
plures verò fubjiciunt &, poft ego. Hilar. in eund. loc.
740. f. dicit: Sed Petrus refpondit, cæteris licet fcandalizan-
tibus, nunquam fe fcandalizaturum. Ambrof. I. 10. in Luc.
col. 1523. d. Et fi alii fcandalizati fuerint in te, ego non
fcandalizabor. Juvencus 1. 4. p. 75. a.

Refpondet (al. Refpondit ) Petrus: Cunilos ( fi credere
fas eft

Quòd tua labentes poffunt præcepta negare)

Sed mea non ullus (al. unquam) mutabit pectora
cafus.

. 34. Mf. Corb. 2. textui Colb. confonat. Sic etiam
Clarom. nifi quòd hab. Dicet, pro Dixit. S. Germ. ambo
Corb. I. S. Gat. &c. ut in Vulgata. Cantabrig. Ait illi
Jefus...... quia hac nocte..... ter abnegabis me. Nec aliter in
Græco eft, pofitâ præp. &, in, ante hac nocte. Apud Hi-
lar, in eund. loc. 740.f. Cui ait: Priufquam gallus cantet,
ter me negabis. Similiter Ambrof. 1. 10. in Luc. col. 1520.
a. ter me negabis. Optat. 1. 7. cont. Donat. p. 105. b.
Petre, antequam gallus cantet, ter me negabis. Itidem Ju-
nil. Afric. 1. 2. de part. div. leg. c. 24. p. 349. d. e. deleto
nom. Petre. Juvencus 1. 4. p. 75. a.

Ille dehinc: Nox hæc, que lucida fidera terris
Inducet, lucemque premens nunc incubat undis,
Audiet ut trinis pavidus mendacia verbis
Dices, Chriftum, fortiffime Petre, negabis,
Et priùs alitibus refonent quàm tecta domorum.
. 35. Ita legunt Mfs. S. Germ. & Corb. ambo, S.
Gat. &c. Ita quoque Clarom. & Cantabrig. nifi quòd hab.
initio, Dicit ei Petrus ; Cantabrig.que, Etfi oportuerit me
tecum mori, &c. nec abfimile Græcum eft, nifi exceperis
verbum απαρνήσομαι, abnegabo ; fed al. αρνήσομαι. Hilar. in
hunc loc. 741. a. ait: Sed tam ille, quam cæteri, ne mor-
tis quidem metu deceffuros fe de confeffione nominis fui, pol-
licentur. Juvencus 1. 4. p. 75. b.

At Petrus Duram mortem mihi fumere malim,
Vox oblite fuum quàm deneget ifta magiftrum.
Has vires cordis perftant promittere cundi.

. 36. Mf. Corb. 2. refpondet textui Colb. nifi quòd
hab. Getfamani, & dicit. Clarom. Tunc venit cum illis Je-
fus in agro, qui dicitur Geffamani, & dixit..... donec eam
illuc orare. S. Gat. Gethfamani..... Sedete buc, donec eam
illuc orare. Maj. Mon, Gerbfamani..... donec vadam, &

illuc orem. S. Germ. ambo, & Corb. 1. ut in Vulgata.
Cantabrig. Tunc venit Jefus cum eis in agrum, qui dicitur
Gethsemani, & dicit..... Sedete ibidem, quoufque eam illic
orare. Grac. Τότε έρχεται μετ' αυτῶν ὁ Ἰησᾶς εἰς χωρίον
Merov ebonμaru,
λεγόμενον Γεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς· Καθίσατε αυτ
ἕως ὁ ἀπελθὼν προσεύξωμαι ἐκεῖ· al. Γεθσημανὶ ; plures info
palurais duty. Hilar. in Matth. 26. col. 741. c. Tunc
venit cum illis Jefus in agrum, qui dicitur Gethsemani, I
dicit difcipulis fuis: Sedete hic, donec eam illuc orare. Ju◄
vencus 1. 4. p. 75. b.

Nominis Hebræi funt Gethsemaneida rura :
Illò progreditur vita lucifque repertor,

Quem mox difcipuli, Juda fugiente, fequuntur 5
Atque illic reliquos juffit refidere miniftros.

[ocr errors]

. 37. Eadem verba ferunt Mfs. S. Germ. & Corb. ambo, cum Clarom. & S. Gat. &c. Solus Cantabrig. hab. Et fufcipiens Petrum, & duos filios Zebedai, cæpit contriftari & deficere. Græc. Kal Tapanapor Tor Пéтpor, δύο υἱες..... ἤρξατο λυπεῖται ἡ ἀδημονεῖν. Hilar. in eund. loc. col. 141. c. partim ex Marci c. 14. . 33. Et affumpfit Petrum, Jacobum, & Johannem, Zebedai filios ; quibus affumptis, triftis effe mæftufque cæpit. Juvencus 1. 4. p. 75.b. Ille fed affumpto longè procedere Petro, Zebedæique fimul natis, per devia tendit : Tunc angore gravi mæftus, &c.

Luc.22 33.

. 38. Ita rurfum legunt Mfs. S. Germ. Corb. S. Gat. &c. Sic etiam Clarom. hoc priori excepto, Tunc dicit illis Jefus. Cantabrig. Tunc dicit eis : Triflis eft..... fuftinete, & vigilate mecum. Græc. textui Lat. congruit, præterquam quòd hab. Пepixumos, Valde triftis, non fimpliciter Triftis: plerique Mfs. addunt d'Inos, poft ait illis. Iren. l. i. c. 8. p. 38. a. Quam triftis eft anima mea! Tertul. 1. de carne Chr. p. 549. c. Anima illa triftis ufque ad mortem ; deinde: Quid anxia eft anima mea ufque ad mortem ? Hilar. in Pf. 141. col. 545. c. Triftis eft anima mea ufque ad mortem: fimiliter in Matth. 26. col. 741. d. & l. 1. & 10. de Trin. col. 782. b. 1041. d. Concinit Zeno Veron. 1. 1. tr. 16. p. 133. necnon Ambrof. 1. de bono mort. c. 7. col. 401. d. & in Pf. 39. ac 61. col. 862. f. 957. b. item lib. 7. in Luc. col. 1442. d. & l. 10. col. 1517. c. necnon 1. de Incarn. col. 718. a. Accedunt August. in Joh. 12. to. 3. 640. c. Victorin. Afer 1. 3. adv. Arium, p. 276. b. Gaud, Brix, in ferm. p. 974. b. Philaftr. Brix. de hæref. p. 709. b. & Auct. 1. de promiff. p. 2. cap. 22. col. 148. b. Hilarius in Matthæum col. 743. c. addit, fuftinete & vigilate mecum. Juvencus l. 4. p. 75. b.

..... fic voce profatur:

Triftia nunc volvens animus mihi pectora turbat
Morte tenus: :fed nunc vos fegnem excludite fomnum,
Sollicitamque fimul vigilando ducite noctem.

V. 39. Mf. Clarom. Et progreffus..... dicens : Pater meus, fi fieri poteft, tranfeat à me calix ifte : fed tamen non ficut ego volo, fed ficut tu vis. Similiter hab. Corb. 2. præter hoc, fi poffibile eft. S. Germ. ambo, Mi Pater, fi poffibile eft; S. Germ. 2. ficut tu vis; cui favet Mf. Maj. Mon. Cantabrig. verò legit: Et accedens pufillum, cecidit in faciem fuam, orans, dicens: Pater meus, fi poffibile eft, tranfeat à me..... verùm non ficut ego volo, fed ficut tu. Corb. 1. Vulgatæ confonat; nec refragatur Græcum. Iren. 1. 1. c. 8. p. 38. a. Pater, fi poffibile eft, tranfeat à me calix. Tertul. 1. de fuga in perfec. p. 972. a. Poftulavit, inquit.

VULGATA NOVA.

fibile eft, tranfeat à me calix ifte : veruntamen non ficut ego volo, fed ficut tu.

40. Et venit ad difcipulos fuos, & invenit eos dormientes, & dicit Petro: Sic non potuiftis una hora vigilare mecum ?

41. Vigilate, & orate ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus eft, caro autem infirma.

42. Iterum fecundò abiit, & oravit, dicens: Pater mi, si non poteft hic calix tranfire nifi bibam illum, fiat voluntas tua.

43. Et venit iterum, & invenit eos dormientes: erant enim oculi eorum gravati.

44. Et relictis illis, iterum abiit, & oravit tertiò, eundem fermonem dicens.

45. Tunc venit ad difcipulos fuos, & dicit

VERSIO ANTIQUA.

teft, transfer à me calicem iftum: veruntamen Ex Ms. Colbert. non ficut ego volo, fed ficut tu vis.

40. Et venit ad difcipulos fuos, & invenit eos dormientes, & ait Petro: Sic non potuiftis una hora vigilare mecum?

41. Vigilate, & orate ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus eft, caro autem infirma.

42. Iterum fecundò abiit, & oravit, dicens: Pater, fi non poteft hic calix tranfire nifi bibam illum, fiat voluntas tua.

43. Et venit iterum, & invenit eos dormientes: erant enim oculi eorum gravati.

44. Et relictis illis, iterum abiit, & oravit tertiò, eundem fermonem dicens.

45. Tunc venit ad difcipulos fuos, & dicit il

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

[ocr errors]

à Patre, fi fieri poffet, tranfiret ab illo calix pafionis: verùm non quod ego volo, fed quod tu. Cypr. 1. de orat. Dom. p. 208. b. & l. 3. Teftim. p. 311. b. Pater, fi fieri poteft, tranfeat à me calix ifle : veruntamen non quod ego volo, fed quod tu vide Marc. 14. 36. Hilar. in Matth. col. 743. c. Et progreffus procidit in faciem fuam, orans : & fup. 741. d. Pater meus, fi possibile eft, tranfeat à me calix ifte: fed tamen non ficut ego volo, fed ficut tu vis: fimiliter 1. 10. de Trin. col. 1059. d. 1060. a. b. at fupra, 1041. d. & l. I. col. 782. b. c. e. Pater, fi pofibile eft, tranfeat calix ifte à me. Ambrof. in Pf. 38. col. 863. a. Pater meus, fi poffibile eft: & in Pf. 39. col. 862. e. Pater, fi poffibile eft, transfer à me calicem hunc : fed non ficut ego volo, fed ficut ru vis : itidem 1. de Incarn. to. 2. 718. a. exceptis his, Pater meus...... fed tamen : & l. 4. in Luc. col. 1337. f. Pater, fi poffibile eft, tranfeat à me calix ifte : fed non quod ego volo, fed quod tu vis : & 1. 2. de fide to. 2. 478. d. e. fed tamen non ficut ego volo, fed ficut tu vis. Hieron. 1. 1. cont. Pelag. to. 4. p. 2. col. 501. b. Pater, fi fieri poteft, tranfeat à me calix ifte : veruntamen non quod ego volo, fed ficut tu. Auguft. ep. 130. to. 2. 392. e. Pater, fi fieri poteft, tranfeat à me calix ifte: verùm non quod ego volo, fed quod tu vis Pater: fic iterum infra, 432. e. & in Joh. 12. & 17. to. 3. 640. c. 780. a. Maximin. verò Arian. ap. eund. to. 8. 671. g. Abba Pater, tranfeat à me calix ifte veruntamen non ficut ego volo, fed ficut tu vis. Victorin. Afric. 1. 3. adv. Arium, p. 276. b. Pater, fi fieri poteft, transferatur à me hic calix. Gaud. Brix. in ferm. p. 974. a. Pater, fi possibile eft, transfer calicem hunc à me. Vitalis epift. ad Capreol. Carthag. Pater, fi fieri poteft, tranfeat à me calix ifte: verùm non quod ego volo, fed quod tu vis. Caffiod. in Pf. 27. p. 91. a. fed ficut tu vis. Leo M. ferm. 54. p. 124. c. Pater, fi poffibile eft, &c. quæ in Vulg. at ferm. 56. & 57. pp. 127. f. 128. c. Pater, fi fieri poteft. Juvencus l. 4. p. 75. b.

Hac ait: paulùm procedens, corpore terram
Deprimit, & tali projectus voce precatur:

Si fas eft, Genitor, calicis pertranfeat ( al. me tran-
feat) bujus

Incumbens valido nobis violentia tradu:
Sed tua jam veniat potiùs quàm noftra voluntas,
Qua tibi decreta eft tantis fententia rebus.

. 40. Mfs. Corb. 2. textui Colb. congruit, nifi quòd habet, non potuifti. Sic etiam S. Germ. 2. & S. Gat. non potuifti; Cantabrig. verò, non valmiftis. Præterea S. Germ. ambo legunt, dixit Petro. Corb. 1. & Clarom. ut in Vulgata; cui etiam Græc. favet, nifi quòd delet pronom. fuos poft difcipulos, cum S. Germ. 2. Lat. Nicetius epifc. Spicil. to. 3. p. 5. a. Non potuiftis una hora vigilare mecum ? Juvencus 1. 4. p. 75. c.

Tunc ad difcipulos repedat, fed fomnus anhelis
Proftratos terrâ membris dissolverat omnes :
Tunc ait ad Petrum: Non eft tibi ponere virtus
Unam pervigilem tantis fub cafibus horam?

. 41. Eadem omnino ferunt Mfs. S. Germ. 1. Corb. 1. & Maj. Mon. ficut etiam Clarom. & S. Gat. præterquam quòd habent, ne intretis. S. Germ. 2. ut ne intretis. Corb. 2. ut non veniatis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro autem infirmis. Itidem Cantabrig, excepto ifto, ut non intretis in pentatione. Græc. textui noftro fuffragatur, detracto uno eft, poft promptus. Irenæus 1. 5. c. 9. p. 302. c. legit: Caro infirma, spiritus promptus. Tertul. l. 1. ad uxor. c. 4. p. 274. c. Carnem legimus infirmam..... legimus tamen fpiritum firmum: at l. ad mart. c. 3. p. 191. c. ait, Quòd caro infirma fit, fpiritus promptus : & l. de orat. c. 8. p. 181. c. orate ne tentemini: & 1. de bapt. p. 392. c. Vigilate, orate ne incidatis in tentationem: & l. de pat. c.

13. p. 203. a. Spiritus promptus, caro infirma: itidem 1. de carn. Chr. p. 548. b. caro infirma. Hilar. in Matth, 26. col. 744. b. orate ne intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus eft, caro autem infirma. Hieron. 1. 2. contra Jovin. to. 4. p. 2. col. 194. c. Vigilate, & orate ne intretis, &c. ut in textu Colb. & Vulg. Itidem Ambrof. in Pf. 38. col. 862. f. deleto adverb. quidem, post Spiritus: fic etiam 1. de parad. col. 154. e. & 1. 4. 7. & 10. in Luc. col. 1337. e. 1454. e. 1517. c. & l. 3. de virg. col. 178. f. & 1. de inftit. virg. col. 256. c. at 1. de Elia, c. 4. col. 538. d. legit: Jejunate, & orate ne intretis, &c. S. Paulin. epift. 49. p. 287. a. Vigilate, & orate ut non veniatis in tentationem. Fulg. 1. 1. de rem. pecc. c. 9. p. 366. Vigila te, orate ne veniatis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro autem infirma eft. Auctor 1. de vocat. gent. 1. 2. c. 28. p. 31. b. f. Vigilate, & orate ne intretis, &c. ut in textu. Itidem Nicetius epifc. Spicil. to. 3. p. 5. a. cum Au&ore quæft. ex N. T. q. 75. p. 73. g. Phœbad. verò Agin. 1. cont. Arian. p. 301. b. Caro infirma, fpiritus promptus eft: fimiliter infra, 304. d. detracto verbo eft. Juvencus 1. 4. p. 75. c.

Sed vigilate, precor, ne vos tentatio raptos
Horrida pracipitet fava per lubrica mortis.
Spiritus ifte viget, fed corpus debile lapfat.

[ocr errors]

V. 42. Similiter habent Mfs. S. Germ. 2. Corb. 1. S. Gat. & Maj. Mon. fubjunctâ voculâ mi, poft Pater. Sic etiam S. Germ. 1. deleto verbo dicens. Corb. 2. autem habet, dicens: Pater meus, fi non poteft hoc tranfire à me nifi illud bibam, fiat voluntas tua. Clarom. Pater meus poteft hoc poculum tranfire donec illud bibam, fiat vol, tua. Cantabrig. Iterum fecundò abiens oravit, dicens: Pater meus fi non poteft calix ifte tranfire nifi illud bibam, fiat, &c. Nec abfimile Græcum eft, nifi quòd addit an'sμ, ad verbum tranfire; fed abest d'éμ, à Mfs. quibufdam; ficut TO TOTиelor, ab aliis nonnullis. Hilar. in hunc Matth. loc. 744. b. d. legit cum Colb. noftro: Pater, fi non poteft hic calix tranfire nifi illum bibam, fiat voluntas tua : at 1. 10. de Trin. col. 1061. b. Pater meus, non poteft calix ifte tranfire à me nifi bibam illum, fiat voluntas tua. Ambrof. in Pf. 39. col. 864. d. fi non poteft hoc tranfire nifi illud bibam, fiat voluntas tua. Leo M. ferm. 57. p. 128. c. fi non poteft calix ifte tranfire à me nifi bibam illum, fiat voluntas tua, Juvencus 1. 4. p. 75. c.

Seceffit rurfus fecreti montis in arcem,
Orabatque Patrem: Rerum mitiffime rector,
Hunc quoniam calicem non eft tranfire facultas,
Jam tua perveniat noftra de forte voluntas.

. 43. Concordant bene Mfs. Corb. ambo, S. Germ. 1. & Clarom. Sic etiam S. Germ. I. addito fomno, ad verbum gravati; Maj. Mon. gravati de fomno; S. Gat. gravati à fomno; præterea idem cod. initio legit: Et venit iterum ad difcipulos fuos. Cantabrig. Et veniens iterum, invenit eos dormientes, &c. quæ in textu. Græc. Kai exter, ευρίσκς αυτές πάλιν καθεύδοντας, &c. quæ fupra : Mis, nonnulli, Kai e'xlàv wániv, eû per durys, &c. ed. Paris. 7. addir in fine, and vary. Juvencus l. 4. p. 75. c. Rurfus difcipulos fomni fub pondere preffos Invenit, &c.

. 44. Accinunt magno confenfu Mfs. S. Germ. Corb. Clarom. S. Gat. &c. Solus Cantabrig. habet: Et relinquens eos, iterum abiit, &c. abfque feq. tertiò. Græc. Kai apsis αυτές, ἀπελθὼν πάλιν, προσηύξατο ἐκ τρίτη, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών· Μί. Ι. ἀπῆλθε πάλιν, & al. deeft ἐκ τρίτε. Juvencus 1. 4. p. 75. c.

[ocr errors]

5 rurfus per idem Genitore precato.

. 45. Eadem omnino referunt Mfs. S. Germ. 1. Corb. 1. S, Gat, & Maj. Mon. Item Corb. 2. nifi quòd extremò

VERSIO ANTIQUA.

Ex M. Colbert, lis: Dormite jam, & requiefcite : ecce appropinquavit hora, & Filius hominis tradetur in manus peccatorum.

46. Surgite, camus: ecce appropinquavit qui me tradet.

47. Adhuc ipfo loquente, ecce Judas unus de duodecim venit, & cum eo turba multa, cum gladiis & fuftibus, miffi à principibus facerdotum, & fenioribus plebis.

48. Qui autem tradidit illum, dedit illis fignum, dicens: Quemcunque ofculatus fuero, ipfe eft, tenete eum.

49. Et confeftim accedens ad Jefum, dixit: Ave Rabbi. Et ofculatus eft eum.

50. Dixitque illi Jefus: Ad quid venifti, amice Tunc accefferunt, & injecerunt manus in Jefum, & tenuerunt eum.

51. Et ecce unus ex his qui erant cum Jefu, extendens manum, exemit gladium fuum, & percuffit fervum principis facerdotum, & amputavit auriculam ejus.

52. Tunc ait illi Jefus: Converte gladium tuum in locum fuum: omnes enim, qui accipiunt gladium, gladio peribunt.

[blocks in formation]

49. Et confeftim accedens ad Jefum, dixit: Ave Rabbi. Et ofculatus eft eum.

50. Dixitque illi Jesus : Amice, ad quid venifti? Tunc accefferunt, & manus injecerunt in Jefum, & tenuerunt eum.

51. Et ecce unus ex his qui erant cum Jefu, extendens manum, exemit gladium fuum, & percutiens fervum principis facerdotum amputavit auriculam ejus.

52. Tunc ait illi Jefus: Converte gladium
tuum in locum fuum: omnes enim, qui acce-
perint gladium, gladio peribunt.
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

hab. in manibus peccatorum. S. Germ. 2. & dixit illis.....
ecce adpropinquabit..... in manibus peccatorum. Claromont.
5 ait illis..... ecce adpropiavit hora, & Filius hominis tra-
ditur in manus, &c. Cantabrig. & dicit eis: Dormite de ca-
tero, 5..... ecce adpropiavit hora, &c. ut in textu Colb. Ita
quoque in Græco eft, excepto præf. #acax♪í♪etai, tradi-
tur; fed in Mf. 1. fut. Taexdobnosta. Hilarius l. 10. de
Trin. p. 1061. b. legit: Dormite jam, requiefcite: fimi-
liter in Matth. 26. col. 744. e. item infra, 745. a. ait :
Tertiò, quiefcere jubet. Ambrof. in Pf. 39. col. 863. e. ecce
appropinquat hora, ut Filius hominis tradatur in manus pec-
catorum. Leo M. ferm. 54. p. 124. e. Dormite jam, &c, quæ
in textu. Juvencus l. 4. p. 75. c.

Alloquitur feffo nexos languore quietis:

Jam dormire licet, fociofque revifere veftros.

. 46. Itidem Mfs. S. Germ. ambo, Corb. 1. S. Gat.
&c. Sic etiam Corb. 2. & Clarom. nifi quòd legunt, ecce
adpropiavit; Cantabrig, ecce proximat. Leo M. ferm. 54. P.
124. e. ut fup. in textu. Græc. 'Eysipede, ärwomer ise üfri-
Her i TaladINÉS ME. Juvencus 1. 4. p. 75. d.

Nam venit ecce meum qui dedat in ( al. tradet ad ) omnia
corpus,

Qua maculata meis imponet fallio membris.

. 47. Mf. Corb. 2. cum textu Colb. concinit ad ver-
bum; Corb. 1. autem, & S. Germ. 2. cum Vulgata. S. Germ.
1. in principio legit pariter, Adbuc ipfo loquente; fed tollit
inf. duo verba mii, & plebis. S. Gat. habet, & feniores
populi. Clarom. Adhuc ipfo loquente, ecce Judas..... & cum
eo plurima turba, cum, &c. ut in Vulgata. Cantabrig. Ad-
buc autem eo loquente, &c. ut in textu Colb. nifi quòd tol-
lere videtur verbum miffi. Græcè pariter: Kaleri av18 xa-
arios, &c. ut in textu, detracto verbo mii; fed Mf. 1.
addit doesanuevo. Lucif. Cal. 1. de non parc. in De. del.
P. 237. vel 239. f. eadem omnino refert quæ exftant in
textu Colb. Hilar. in Matth. 26. col. 745. c. Et adhuc eo
loquente, ecce Judas unus de duodecim venit, cum eo plu-
rima turba. Juvencus 1. 4. p. 75. d.

Cum dicto Judas, numero ftipante caterva,
Advenit procerum juffu, populique ferocis,
Pars frictis gladiis, pars fidens pondere clave.
V. 48. Mfs. Corb. ambo, S. Germ. 2. S. Gat. &c. re-
fpondent textui Colb. Sic etiam S. Germ. 1. nifi quòd ha-
bet Quem, non Quemcunque. Clarom. Qui autem eum tra-
didit, illis fignum dedit, dicens : Quem ego ofculatus fuero,
&c. quæ fupra. Cantabrig. Qui autem tradebat eum, dedit
eis fignum, dicens: Quem ofculatus fuero, &c. Græc. 'O
δὲ παραδιδιὲς αὐτὸν, ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον, λέγων· “Ὃν ἂν
pixйC, &c. Lucif. Cal. 1. de non parc. in De. del. p. 237.
f. Qui autem tradidit eum, dedit eis fignum, dicens: Quem-
cunque ofculatus fuero, &c. ut fupra. Ambrof. in Pl. 35.
col. 769. e. & 771. d. Quem ofculatus fuero, ipfe eft, te-
nete eum. Juvencus l. 4. p. 75. d.

Signa fequebantur Juda promiffa furentis :
Ofcula nam pepigit fefe contingere Chrifti,
Quo facilè ignotum caperet miferabile vulgus.

. 49. Sic habent Mfs. S. Germ. Corb. S. Gar. & Maj.
Mon. Itidem Clarom, præter hoc, Habe Rabbi, Cantabr,

Et continuò acced. ad Jefum, dixit: Habe Rabbi, &c. Græc.
Xaipe Pabbi, &c. Lucif. Cal. 1. de non parc. in De. del.
P. 237. f. Et confeftim accedens ad Jefum, ait: Ave Rabbi. Et
ofculatus eft eum. Similiter Ambrof. 1. 10. in Luc. col. 1518.
b. Et ofculatus eft eum. Juvencus 1. 4. p. 75. d.
Ille ibi diffimulans blanda cum voce falutat:
Attigit & labiis Jufti miferabilis ora.

. 50. Mfs. Corb. 2. & Clarom. Cui dixit Jefus : Amice, ad quid (Clarom. ad quod ) venifti? &c. ut in Vulg. Sic etiam Germ. ambo, Corb. 1. & Maj. Mon. ad quod venifti? S. Gat. Cui dixit Jefus : Amice, ad quod venifti, fac. Tunc, &c. Cantabrig. Dixit autem illi Jefus : Ad quod venifli, amice ? Tunc accedentes, immiferunt manus in Jefum, &c. Græc. O δὲ Ἰηᾶς εἶπεν αὐτῷ· Ἑταῖρε, ἐφ ̓ ᾧ πάρε; Τότε προσελθόντες, ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν Ἰην, &c. Mis. plures Tapt, quomodo legendum cenfet Cafaubonus. Lucifer Cal. 1. de non parc. in De. del. p. 237. f. Dixit illi Jefus: Ad quid venifti, amice? Tunc accefferunt, &c, ut in Vul gata. Juvencus 1. 4. p. 75. d.

[ocr errors]

Continuò Chriftus: Totum complere licebit,
Huc veniffe tuo quacunque eft caufa paratu.
Injecere manum turba, Chriftumque prehendunt.

. 51. Mfs. S. Germ. 1. & Corb. 2. ritè conveniunt cum
textu Colb. ficut etiam S. Germ. 2. nifi quòd ad auriculam
ejus, addit dexteram. Clarom. exemit glad. Juum, & per-
cufit..... abfcidit auric. ejus. Cantabrig. extendens manus,
ejecit gladium fuum, & percuffit fervum princip. facerdotis,
Sabftulit ejus auriculam. Corb. 1. S. Gat. & Maj. Mon. ut
in Vulgata. Græc. Καὶ ἰδὲ εἷς τῶν μετὰ Ἰηοδ, ἐκτείνας τὴν
xetex, awéówαCe Tùr........... narážas Tor....... apeïner duty
TO WTOV. Copt. addit Tò deior ex Lucæ c. 22. . 50. Lu-
cif. Cal. 1. de non parc. in De. del. p. 237. vel 239.
f. ad
verbum concinit cum textu Colb. Hilarius in Matth. 26.
col. 745. d. ait: Unus autem ex his qui erant cum eo, gla-
dium exferens, fervo principis facerdotum aurem abfcidit. Ju-
vencus 1. 4. p. 75. d.

14

Tunc è difcipulis unus, fulgente machæra,
Occurrit vatis famulo, fublatus in iram,
Tempore excifam rapuit vi vulneris aurem.

Genef.

9.6. Apocal 13.10.

. 52. Mf. Cantabrig. nil differt à textu Colb. nifi quòd hab. dicit ei, pro ait illi. Corb. 2. Converte gladium tuum in loco fuo: omnes enim, qui accipiunt gladium, & gladio utuntur, gladio peribunt. Clarom. omnes enim, qui gladio utuntur, in gladio peribunt. S. Germ. 2. S. Gat. & Maj. Mon. omnes enim, qui acceperint glad. in gladio peribunt. Ita quoque in Græco eft: quidam tamen ferunt xaμbávorτες μαχαίραν, non λαβόντες ; plerique etiam, αποθανῶνTa, pro ultimo άToxvтal. S. Germ. 1. Lat. omnis enim, qui gladio percutit, gladio peribit. Corbeienfis primus ut in Vulgata; cui etiam fuccinit Lucifer Calarit. 1. de non parc. in De. del. p. 237. vel 239. f. at 1. 2. pro S. Athan. P. 209. g. legit: Converte gladium tuum in loco fuo: omnes enim, qui accipiunt gladium, gladio peribunt, Tertul. 1. de corona mil. c. II. p. 292. b. dicit gladio periturum, qui gladio fuerit ufus. Hilar. in Matth. 26. col. 745. e. Eique Dominus ait: Converte gladium tuum in locum fuum: omnes enim, qui gladio utuntur, gladio peribunt. Ambrof, 1. 3. of

VULGATA NOVA.

53. An putas, quia non poffum rogare patrem meum, & exhibebit mihi modò plufquam duodecim legiones angelorum?

Ifai. 53. 54. Quomodo ergo implebuntur Scripturæ, quia fic oportet fieri?

10.

Thren.

20.

55. In illa hora dixit Jefus turbis : Tanquam ad latronem exiftis cum gladiis & fuftibus comprehendere me : quotidie apud vos fedebam docens in templo, & non me tenuiftis.

56. Hoc autem totum factum eft, ut adimplerentur Scripturæ prophetarum. Tunc difciMarc. puli omnes, relicto eo, fugerunt. 14.50.

Luc. 22.

54.

57. At illi tenentes Jefum, duxerunt ad Caipham principem facerdotum, ubi Scribæ & fe

Joan. niores convenerant.

[blocks in formation]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

58. Petrus autem fequebatur eum à longè, ufque in atrium principis facerdotum. Et ingreffus intrò, fedebat cum miniftris, ut videret finem.

59. Principes autem facerdotum, & univerfum concilium, quærebant falfum teftimonium adversùs Jefum, ut eum morti traderent:

60. & cùm multi falfi teftes acceffiffent, non

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

fic. to. 2. 114. d. Reconde gladium tuum: omnis enim, qui gladio percufferit, gladio ferietur. Auguft. 1. 22. cont. Fauft. to. 8. 402. e. Reconde gladium: qui enim gladio ufus fuerit, gladio cadet : & l. de agone Christ. to. 6. 259. b. ait : Non dixit Dominus: Qui occiderit gladio, gladio morietur: fed, Quigladio ufus fuerit, gladio morietur: paulò fup. legit: qui enim gladio percufferit, gladio morietur : & l. 2. de ferm. Dom. in m. to. 3. 226. a. omnis, qui percufferit gladio, gladio morietur. Auctor quæft. ex utroque T. q. 104. col. 100. a. omnis enim, qui accipit gladium, gladio peribit. S. Pacian. ad Sympronian. fi quis gladio occiderit, gladio morietur. Juvencus l. 4. p. 75. d.

[ocr errors]

Olli Chriftus ait: Gladium tu ponito nofter: Nam quicunque ferox confidit vindice ferro, Hunc jufti fimilis ferri vindicta manebit.

ས། “

. 53. Mr. Corb. 2. Aut non putas me poffe modo rogare patrem meum, & exhibebit mihi plufquam duodecim millia angelorum? Clarom. Aut putas non poffe me modò rogare patrem meum, & exhibebit mihi plufquam duodecim millia legiones angelorum? S. Germ. 1. An putas, quia non pofim rogare... exhibebat mihi modò plufquam duodecim millia legiones ang. S. Germ. 2. An putas non poffe me modò rogare... exhibebit mihi plufquam duodecim legiones ang. S. Gat. quia non poffum modò rogare, &c. ut in Vulgata. Maj. Mon. quia non possum ego rogare, &c. Cantabrig. Aut putas, quia non poffum modò rogare..... & adfiftet mihi plus xii. legiones angelor. Græc. Η δοκεῖς ὅτι ο δυνάμαι ἄρτι παρακαλέσαι τὸν και παρατήσει μοι πλείες ή δώδεκα λεγεώνας ( al. λεγεώvwv) alyxwv; Tertul. de pat. c. 3. p. 199. a. alludens ait: Ille, cui legiones angelorum, fi voluiffet, uno dicto de cælis affuiffent, ne unius quidem difcentis gladium in ultorem probavit. Hilar. verò in Matth. 26. col. 745. d. Qui juris fui babebat adversùm traditores advocare duodecim millia legionum angelorum: rurfum in Pf. 53. col. 94. c. ait Domino duodecim millia legionum angelorum potuiffe in tempore paffionis affiftere. Hieron. in Ifai. 5o. to. 3. 360. c. An putatis, quia non poffum rogare patrem meum, ut exhiberet mihi modò plufquam duodecim legiones angelorum? Orof. I. contra Pelag. p. 456. c. An putas non poffe me modò rogare patrem meum, & exhibebit mihi plufquam duodecim legiones angel. Juvencus l. 4. p. 75. d.

An ego non poffum cæleftia caftra vocare,
Et patris innumeras in prælia ducere turmas?
Sedulius presb. carm. 1. 4.

.....

Nec enim vindi&a Tonanti

Conveniens humana fuit, qui millia patrem
Angelicas fibimet legiones pofcere poffet
Plus duodena dari, &c.

. 54. Mf. Corb. 1. textui Colb. congruit ad verbum. S. Germ. verò ambo, Corb. 2. Clarom. S. Gat. Vulgatæ. Cantabrig. Quomodo ergo complebuntur Scriptura, quia, &c. Grzc. Πώς εν πληρωθῶσιν αἱ Γραφαι, ὅτι, &c. al. πληρωCorral. Orof. 1. cont. Pelag. p. 456. c. Sed quomodo complebuntur Scriptura, quia fic oportet fieri? Juvencus 1. 4. P. 75. e.

Sed Scriptura meis complenda eft debita rebus.

. 55. Mr. S. Germ. 2. confonat cum textu Colb. deleto uno ad me, poft veniftis. Item Cantabrig. Corb. 2. & Maj. Mon, habent: Quafi ad latronem veniftis cum, &c.

Sic etiam Clarom. & S. Gat. fed initio ferunt, dixit Jefus ad turbas. Corb. 1. & S. Germ. 1. ut in Vulgata ; cui etiam Græc. favet. Hilar. in hunc loc. 746. a. ait: Turba autem omnis adversus Dominum gladiis armata procefferat. Juvencus 1. 4. p. 75. e.

Vos autem firico quid me comprendere ferro,
Fuftibus & gladiis concurritis? en ego vobis
Occurro (al. Occurram,) templi media qui femper in,

arce

Vobifcum refidens docui, nec talia quifquam
Infonuit, tantis circum latratibus audax.

. 56. Mfs. S. Germ. 1. & Corb. 1. Hoc autem totum factum eft, ut implerentur, &c. quæ fupra. Corb. 2. ut adimpleantur, &c. Clarom. ut implerentur; fubinde cum Mfs. S. Gat. & Maj. Mon. Tunc difcipuli ejus omnes, &c. Cantabrig. ut complerentur..... Tunc difcipuli omnes relinquentes eum, fugerunt. Nec abfimile Græcum eft. Tertul. 1. contra Jud. c. 10. p. 143. c. ut Scriptura implerentur de ore prophetarum. Juvencus l. 4. p. 75. e. ultima tantùm reddit : Difcipuli paffim Chrifto fugere relido.

. 57. Mf. Clarom. Illi autem tenentes Jefum, &c. Similiter Corb. 2. cum Cantabrig. fed Corb. addit perduxerunt ad Caipham, &c. Cantabrig, duxerunt ad Caiphan; ultimòque, & feniores congregati funt. S. Germ. 1. S. Gat, ac Maj. Mon. & feniores convenerunt. Corb. 1. & S. Germ. 2. ut in Vulgata. Gr. Oi exear Carles Tor 'Incer, άwńyayor πpos Kaïápar..... oar d..... ourxen Car. Juvencus 1. 4. p. 75. e.

Jamque Caiphaa fteterat Salvator in aula,
Convenere omnes Scribæ procerefque vocati.

. 58. Accinunt Mís. S. Germ. I. & Corb. 1. necnon S. Germ. 2. nifi quòd hic tollit eum, post fequebatur. Corb. 2. & Clarom, ultimò habent:, Et ingreffus intus, fedebat... ut videret exitum rei; S. Gat. & Maj. Mon. finem rei. Cantabrig. Petrus autem fequebatur eum de longe, ufque ad januam principis facerdotis. Et ingreffus intus, fedebat cum miniftris, videre finem rei. Græcè ut in Vulg. & textu Colb. Mfs. tamen quidam carent dur, poft ixexits, fequebatur. Juvencus 1. 4. p. 75. e. eadem fic reddit:

At Petrus longe fervans veftigia, folus
Occultè mæftus fedit cum plebe miniftra,
Extremum opperiens tanto fub turbine finem.

. 59. Mfs. Corb. 2. & Clarom. nil differunt à textu Colb. nifi quòd primus legit contra Jefum, alter, adversùm Jefum. S. Germ. ambo, Corb. 1. S. Gat. &c. ut in Vulgata. Cantabrig. Principes autem facerdotum, & conventiculum totum, quærebant falfum teftim. adversùs Jefum, quatenus mortificarent cum. Grac. Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς, καὶ οἱ πρεσβύτε ται, καὶ τὸ συνέδριον ὅλον... ὅπως ἀυτὸν θανατώσωσι fed & Mis quibufdam abeft of peobúreeg. Apud Hilar. in eund. loc. 746. a. falfi teftes conquifiti. Item apud Juvenc. 1. 4. P. 75. c. p. e.

Ecce facerdotes falfos conquirere teftes

Incumbunt, fiafque volunt contexere caufas;
Quis mortem infonti poffent imponere Chrifto.

*. 60. Mf. Corb. 2. initio habet : & non invenerunt exitum; deinde: & cùm multi falfi teftes acceffiffent, non invenerunt quicquam in eo. Noviffimè autem, &c. quæ fupra. Clarom. fimiliter : & non invenerunt exitum rei : & cùm

« ZurückWeiter »