Abbildungen der Seite
PDF
EPUB
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

VULGATA NOVA.

14. Multi enim funt vocati, pauci verò electi. 15. Tunc abeuntes Pharifæi, conlilium inierunt ut caperent eum in fermone.

16. Et mittunt ei difcipulos fuos cum Herodianis dicentes : Magifter, fcimus quia verax es, & viam Dei in veritate doces, & non eft tibi cura de aliquo: non enim refpicis perfonam homi

num :

17. dic ergo nobis quid tibi videtur, licet cenfum dare Cæfari, an non?

18. Cognita autem Jefus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis hypocritæ ?

19. oftendite mihi numifma cenfus. At illi obtulerunt ei denarium.

20. Et ait illis Jefus : Cujus eft imago hæc, & fuperfcriptio?

21. Dicunt ei: Cæfaris. Tunc ait illis: Red

[blocks in formation]

19. oftendite mihi numifma cenfus. At illi obtulerunt ei denarium.

20. Et ait illis Jefus : Cujus eft imago hæc, & fuperfcriptio?

21. Dicunt ei: Cæfaris. Tunc ait illis Jefus !

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.

ratio, & fridor dentium. Hieron. epift. ad Heliodor. to. 4. p. 2. col. 10. e. Tollite illum, ligatis manibus & pedibus, mittite eum in tenebras exter. ubi erit fletus, & ftridor dentium. Auguft. ferm. 90. to. 5. 489. f. Ligate illi manus 5 pedes, & mittite illum in tenebras, &c. & in Joh. 2. & 9. to. 3. 370. c. 372. a. 591. e. necnon l. 1. cont. adverfar. leg. to. 8. 561. d. 563. f. Ligate illi manus pedes, projicite eum in tenebras exteriores. Donat. in collat. Carthag. p. 486. a. Et dixit rex miniftris fuis: Auferte illum pedibus & manibus, & mittite illum in tenebras exteriores: illic erit ploratio, & ftridor dentium. Auct. op. imp. in Matth. hom. 41. p. 175. d. 176. d. Tunc dicet rex miniftris: Ligate ei manus 5 pedes, & mittite cum in tenebras exteriores: ibi erit fletus, 5 firidor dentium. Juvencus 1. 3. P. 71. h.

Et tunc converfus famulis rex præcipit illum,
Connexis manibus pedibufque, & corpore toto,
In tenebras raptum mox præcipitare profundas:
Illic fridor erit vafti fine fine doloris,

Et femper fletus, &c.

14. Mfs. S. Germ. ambo, & Clarom. textui Colb. confonant; Corb. verò uterque, cum Cantabr. & S. Gat, Vulgatæ, cui etiam Græcum favet. Vulgate pariter fuccinit Iren. 1. 4. c. 36. p. 279. d. necnon Hilarius in Pf. 64. col. 164. c. nifi quod habet: Multi enim vocati funt, fed pauci electi: & in Matth. 22. col. 721. a. Quia multi vocati funt, pauci eledi. Juvencus l. 3. p. 71. h.

Multis nam fæpe vocatis,

Paucorum felix bominum felelio fiet.

. 15. Mr. Corb. 1. Tunc abierunt Pharifæi, & confilium fecerunt ut in fermone eum caperent. Corb. 2. cum Claromont. Tunc abierunt Pharifæi, & confilium fecerunt ut caperent eum in verbo. S. Germ. ambo, S. Gat. &c. ut in Vulgata. Cantabrig. Tunc euntes Pharifai, confilium ceperunt quomodo eum captarent in verbo. Nec abfimile Græcum eft: Mfs. tamen aliqui, loco ouμlénior enaßor, habent ovμl. émoinsar. Et Hilar. in hunc loc. col. 721. c. Tunc abierunt Pharifæi, & confilium fecerunt ut eum caperent in verbo. Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 76. Vulgate affentit: fed infra legit: abierunt, & confilium acceperunt ut eum cap. in fermone. Juvencus 1. 4. p. 71. h.

Talia dicentem confeftim factio frendens
Tentare aggreditur verbis cum fraude malignis.

. 16. Mf. Corb. 1. Et immiferunt difcipulos fuos...... viam Dei in verit, doces, & de nullo tibi cura eft: non enim accipis perfonam hominum, Claromont. Et mittunt ei difcip. fuos..... & viam Domini in verit. doces, non eft tibi cura de aliquo: non enim refpicis in perfonas hominum. Cantabr. Et mittunt ad eum difcip. fuos..... & viam Dei in verit, doces, & non pertinet ad te de nullo: non enim refpicis ad faciem hominum. S. Germ. 1. Corb. 2. Maj. Mon. S. Gat. & Græc. ut in Vulgata, nifi quòd priores 3. habent personas hominum; Maj. Mon. in perfonam; Græc. is πрóówTor al. deest ɛiç. Ms. S. Germ. 2. nil omnino differt à Vulg. nec etiam Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. at infra, p. 180. b. legit, perfonas bominum. Auctor verò 1. de promiff. p. 2. c. 22. p. 147. c. Magifter, fcimus quia in veritate doces, & nullius perfonam accipis. Juvencus 1. 4. p. 71. h.

Certum eft veridicum.te nunc venisse magiftrum,
Nec quemquam metuens, Domini veftigia fervas.

. 17. Mfs. S. Germ. 1. & Clarom. concordant cum textu Colb. mutato uno dare, cum dari. Corb. ambo, hoc prætermiffo priori, dic ergo nobis, fubdunt: quid tibi videtur, licet tributum ( Corb. 2. cenfum) dari Cafari, aut

non? A Cantabrig. etiam abeft iftud, die ergo nobis ; sequitur verò : quid tibi videtur, licet dare cenfum Cafari, aut non? Sangerm. 2. delet tantùm nobis ; cætera ut in Vulgata. Græc. eidem Vulg. refpondet ad verbum. Apud Tertul. 1. de idol. c. 15. p. 244. a. rogatur fimiliter, præftanduf ne effet cenfus Cafari, an non. Apud Hilar. in Matth. 22. p. 721. d. an reddi tributum Cafari oporteret. Apud Ambrof. 1. de bened. Patr. c. 8. col. 524. b. licet tributum dari Cafari, an non? Apud Hieron. 1. 3. in epift. ad Tit. to. 4. 433. f. licet Cæfari dare tributum, an non? Apud Rufin. 1. 2. de bened. Patr. p. 20. c. dic nobis, licet cenfum dare Cæfari, aut non? Ap. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. dic ergo nobis quid tibi videtur, licet cenfum da→ ri Cæfari, aut non? Auctor l. de promiff. p. 2. c. 22. p. 147. c. poft hoc ult. de . præced. 5 nullius perfonam accipis, fubdit: licet tributum dare Cafari, an non? fortè è Lucæ c. 20. . 21. 22. Juvencus l. 4. p. 71. h.

Dic ergo, an liceat noftræ diffolvere genti
Cafaris urgentis femper fub lege tributum.

. 18. Itidem Mfs. S. Germ. duo, S. Gat. &c. Sic etiam Corb. 1. & Clarom, nifi quòd ifte habet dixit, pro ait; ille delet vocem ult. hypocrite. Corb. 2. Cognovit autem Jefus nequitiam eorum, & ait: Quid me tent. bypocrita ? Cantabrig. Sciens autem Jefus malitiam eorum, dixit: Quid me tent. hypocrita? nec refragatur Græcum. Hilar. in hunc loc. col. 721. d. Qui interna cogitationum fecreta cognofcens, afferri fibi, &c. quæ infra. Ambr. 1. de bened. Patr. c. 8. col. 524. b. & epift. 7. col. 781. b. Quid me tentatis hypocrita? Similiter Auctor 1. de promil. p. 2. c. 22. p. 147. c. cum Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. Ap. Juvenc. 1. 4. p. 72. a. ita :

Ille fed infpiciens favi penetralia cordis,

Cur tentatis, ait, nunc me concludere verbis?
Fallacis mentis prodit (al. perdit ) fallacia fru&um.

. 19. Similiter habent Mfs. S. Germ. cum Corb. Clarom. S. Gat. &c. & Græco. Solus Cantabrig. legit : oftendite mihi denarium cenfus. Qui autem obtulerunt ei denarium. Tertul. de idol. c. 15. p. 244. a. ait: monetam oftendi fibi Dominus poftulavit. Hilar. in Matth. 22. col. 721. d. afferri fibi denarium juffit. Ambrof. 1. de bened. Patr. c. 8. col. 524. b. & epift. 7. col. 781. b. oftendite mili numifma cenfus. Itidem Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. e. 177. a. fubjunctís his quæ fupra. Auctor 1. de prom. p. 2. c. 22. p. 147. c. adferte mihi numifma cenfus. At illi adtulerunt ei denarium. Juvencus 1. 4. p. 72. a. hunc verficulum non reddit.

. 20. Concinit Mf, Corb. 2. ficut etiam S. Germ. 2. & Claromont. detracta conjunct. Et, ante ait. Corb. 1. Ait illis Jefus : Cujus eft hæc imago, aut fuperfcriptio? S. Germ. 1. fuprafcriptio? Cantabrig. Dicit eis Jefus : Cujus imago hac, 5 infcriptio? Græc. Kai néyi aurais Tíros ǹ sixcor αUTH, Eyexph; quidam ipfo initio delent Kai, alii verò addunt Ins, fequenti aurois. Tertul. I. de idol. c. 15. p. 244. a. ait : Et de imagine, cujus effet, requifivit. Hilar. in hunc loc. col. 721. d. Et quafivit cujus infcriptio effet, forma. Ambrof. I. de bened. Patr. c. 8. col. 524. c. Cujus eft imago, & fuperfcriptio? Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. e. Et ait illis Jefus, &c. ut in textu; infra tamen, 177. a. tollit nomen Jefus. Auctor 1. de prom. p. 2. c. 22. p. 147. c. Et Dominus : Cujus eft imago, fuperfcriptio? Juvencus l. 4. p. 72. a.

Afpicite in nummum, fculptique numifmatis ara.

. 21. Mf. S. Germ. 2. Dicunt : Cafaris. Tunc ait illis Jefus, &c. ut in Vulgata. Clarom. Dicunt ei: Cafaris. Tunc dixit illis Jefus, &c. Sic etiam legit Corb. 1. fed ad

[blocks in formation]

E M. Colbert. Reddite quæ funt Cæfaris, Cæfari; & quæ Dei dite ergo quæ funt Cæfaris, Cæsarì; & quæ funt funt, Deo.

22. Et illi audientes, mirati funt, & relicto eo abierunt.

23. In illa die accefferunt ad eum Sadducæi, qui dicunt non effe refurrectionem: & interrogaverunt eum,

24. dicentes: Magifter, Moyfes dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat fra ter ejus uxorem illius, & fufcitet femen fratris fui.

25. Erant autem apud nos feptem fratres : & primus, uxore ducta, defunctus eft, non habens femen : & reliquit uxorem fuam fratri fuo.

26. Similiter fecundus, & tertius, ufque ad feptimum.

27. Noviffimè autem omnium & mulier defuncta eft.

28. In refurrectione autem cujus erit de septem uxor? omnes enim eam habuerunt.

Dei, Deo.

[blocks in formation]

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUA M.

dit: Reddite qua Cafaris funt, Cafari ; & qua Dei funt,
Deo. Cantabrig. Tunc dicit eis: Reddite qua Cafaris, Ca-
fari ; & qua Dei, Deo. Ita quoque Græc. habet, addito
unov, igitur, verbo Reddite. Sangerm. 1. Corb. 2. S.
Gat. &c. ut in Vulgata. Iren. 1. 3. c. 8. p. 182. e. ait :
Cafari quidem, qua Cafaris funt, reddi jubet ; & quæ Dei
funt, Deo. Tertul. I. de idol. c. 15. p. 244. a. Cùm au-
diffet, Cafaris: Reddite, ait, quæ funt Cafaris, Cæfari; &
qua funt Dei, Deo: fimiliter 1. de fuga in perf. p. 974. a.
necnon 1. de coro. mil. c. 12. p. 293. a. & 1. cont. Gnost.
p. 833. b. deleto uno funt, ante vocem Dei. Hilar. in hunc
Matth. loc. col. 721. d. e. Pharifæi refponderunt Cafaris eam
effe. Quibus ait Cæfari redbibenda effe, qua Cafaris funt ;
Deo autem reddenda esse, quæ Dei funt. Ambrof. 1. de be-
ned. Patr. c. 8. col. 524. c. & epift. 7. col. 781. b. cum
Vulgata confentit: ficut Auctor op. imp. in Matth. hom.
42. necnon Hieron. 1. 3. in epift. ad Titum, to. 4. 433. f.
detracta conjunct. ergo. Auguft. epift. 127. to. 2. 375. f.
& in Joh. 8. to. 3. col. 569. c. 571. d. Reddite Cafa-
ri, qua Cafaris funt; & Deo, quæ Dei funt: itidem in Rom.
13. to. 3. 920. g. & in Pf. 94. & 115. to. 4. 1023. e.
1271. e. at in Pf. 4. col. 15. b. & l. 1. cont. ep. Parmen.
to. 9. 22. a. Vifo nummo, ait: Reddite Cafari, quod Cafaris
eft; Deo, quod Dei eft. Auct. 1. de prom. p. 2. c. 22. p.
147. d. Dixerunt: Cafaris. Reddite, ait Dominus, Cæfari,
que funt Cafaris ; & Deo, quæ Dei funt. Arnob. Afer, an-
not. in Evang. p. 333. e. Reddite que Cafaris funt, Cafa-
ri; qua Dei funt, Deo. Fulg. fer. 10. p. 573. Reddite
Cafari, qua Cafaris funt ; & qua funt Dei, Deo. Juven-
cus 1. 4. p. 72. a.

Cafaris expreffum proprium ( al. promptum ) eft ibi cer

nere vultum:

Solvite nunc illi proprium fub lege tributum ;
Atque Deo proprium legis fervetis honorem.

. 22. Mf. Corb. 2. Illi autem audientes, mirati funt,
&c. quæ fupra. Claromont. His autem auditis, mirati funt,
relicto eo recefferunt. Cantabrig. cum Sangerm. duobus,
S. Gat. &c. Vulgatæ confonat. Sic etiam Corb. 1. nifi quòd
hab. recefferunt, pro abierunt. Græc. Kai axs Cartes étaú-
μασαν, κι ἀφέντες αυτὸν, ἀπῆλθον. Αuct. op. imp. in Matth.
hom. 42. ut in Vulgata. Juvencus 1. 4. p. 72. a. hunc
verficulum tacet.

V. 23. Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. 2. S. Gat. & Claromont. textui accedunt. Itidem Cantabrig. præterquam quòd hab. dicentes, loco qui dicunt ; cui Græc. favet. Corb, 1. leg. negantes refurre&ionem mortuorum ; 0mittit verò feqq. & interrogaverunt eum. Tertul. 1. de præfcr. C. 45. p. 340. b. Taceo, inquit, Sadducæos, qui... aufi funt... refurre&ionem carnis negare, Hilar. in hunc Matth. loc. col. 722. a. In illa die accefferunt ad eum Sadducæi, qui dicunt non effe refurrectionem. Concinit Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. e. 177. e. fubnexis his, & interrogaverunt eum. Juvencus 1. 4. p. 72. a.

Poft, Sadducæi (al. Inde Saducai) tali cinxere latratu. . 24. Mf. Clarom. textui Colb. congruit, nifi quòd hab. filios, loco filium. S. Germ. ambo, Corb. 2. S. Gat. ut in Vulgata. Maj. Mon. dicentes: Magifter, Moyfes mandavit nobis: Si quis mortuus fuerit, & non habens filium, &c. Corb. 1. & dixerunt ei: Magifter, Moyfes dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filios, ut frater ejus uxorem illius accipiat, & fufcitet femen fratri fuo. Cantabrig, dicentes :

[ocr errors]

Magifter, Moyfes dixit: Si quis mortuus fuerit non habens
filios, ut nubat fratri fuo, & excitet femen fratri fuo. Græc.
λέγοντες Διδάσκαλε, Μωσης εἶπεν· Εάν τις αποθάνη μὴ ἔχων
τέκνα, ἐπιγαμβρεύση ὁ ἀδελφὸς αὐτῷ τὴν γυναῖκα αυτό, κα
ενας και σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτῷ al. ἵνα ἐάν τις poft pau
Ιὸ, τέκνον, non τέκνα ; dein, επιγαμβρεύση..... και ανας • al.
iva Ewyaμßpevos. Tertul. I. de monog. p. 954. a. In lege
præcipitur, ut quis fratris fui uxorem fine liberis defuncti in
matrimonium adfumat, ad fufcitandum fratri fuo femen. Au-
ctor op. imp. in Matth. hom. 42. ut in Vulgata. Juven-
cus 1. 4. p. 72. a.

Mofea qui legum pofuit præcepta, jubere :
Si quis conjugium properata morte relinquet,
Pignoribus mediis nondum de germine cretis,
Hujus germano rurfus fociabile vinclum

Deberi, generis pereat ne portio lapfi.

. 25. MI. Corb. 1. Erant ergo apud nos feptem fratres: & primus uxorem duxit, & defunctus eft, non relicto femine : reliquit uxorem fuam fratri fuo. Claromont. Erant ergo apud nos feptem fratres: primus uxorem duxit, 5 mortuus eft, & non habens femen : & reliquit, &c. S. Germ. z. relinquens. Cantabrig. Erant apud nos feptem fratres : & primus nubens, mortuus eft: 5 non habens femen, dimifit uxorem fuam fratri fuo. S. Germ. 1. Corb. 2. Maj. Mon. Vulgatæ refpondent, & Græco. Item Mf. S. Gat. nifi quòd hab. mortuus eft. Eidem Vulgatæ confentit Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. Arnob. Afer verò, annot. in Evang. P. 333. f. legit: Fuerunt apud nos feptem fratres: primus eorum, uxore ducta, non relictis filiis, mortuus eft: & reliquit uxorem fuam fratri fuo. Auguft. quæft. 32. in Matth. to. 3. 245. f. fic contrahit: Fuerunt apud nos feptem fratres: unus, accepta uxore, obiit ; & fecundus, & cateri. Juvencus 1. 4. p. 72. a.

Finibus in noftris feptem germana fuerunt
Corpora: fed major natu, cùm vincula nuptæ
Sumpfit, præceleri cecidit fub acumine mortis.

. 26. Mís. Corb. 1. S. Germ. 2. Clarom. & Cantabr.
Similiter & fecundus, & tertius, ufque ad feptimum; folus
Cantabrig. ufque ad feptem. S. Germ. 1. Similiter fecun-
dus, tertius, 5 ufque ad feptimum. Corb. 2. S. Gat. &c.
ut in Colb. & Vulgata. Græc. Oμolous • NEÚTEOS, a
τρίτος, ἕως τῶν ἑπλά· Μί. 1. τρίτος, καὶ ὁ τέταρτος, &Ca
unde Arnob. Afer, annot. in Evang. p. 333. f. Similiter
& fecundus, & tertius, quartus, ufque ad feptimum. Au-
&
ctor op. imp. in Matth. hom. 42. ut in textu fuperiori.
Juvencus 1. 4. p. 72. a.

Poft, alius frater thalami fine fructibus æquè
Concidit, & cundi jacuere ex ordine fratres;
Unius cunctos fletus gemuere marita.

. 27. Itidem Mfs. S. Germ. 1. Corb, 2. & Clarom. Sangerm. 2. verò, Corb. 1. S. Gat. & Maj. Mon. ferunt, Noviffima autem omnium, &c. Cantabrig. Noviffimè autem omnium mortua eft mulier: cui favet Græcum. Arnob. Afer, annot. in Evang. p. 333. f. & Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. textui Colb. accinunt ad verbum. Juven cus 1. 4. p. 72. b.

Poft, ipfam rapuit gelida inclementia mortis.

. 28. Mfs. S. Germ. 1, Corb. ambo, Cantabrig. Claromont. S. Gat. &c. In refurrectione ergo, &c. quæ in Vulgata. Ita quoque in Græco eft. In Claromont. eam habuerunt, Sangerm. 2. tollit eam, Græci cod. z, addunt 'Xwv.

[ocr errors]

Exod.

3.6.

Marc.

12. 28.

Luc. 10.

25.

VULGATA NOVA.

29. Refpondens autem Jefus, ait illis : Erratis, nefcientes Scripturas, neque virtutem Dei.

30. In refurrectione enim, neque nubent, neque nubentur : fed erunt ficut angeli Dei in cœlo. 31. De refurrectione autem mortuorum non legiftis quod dictum eft à Deo dicente vobis :

32. Ego fum Deus Abraham, & Deus Ifaac, & Deus Jacob? Non eft Deus mortuorum, fed viventium.

33. Et audientes turbæ, mirabantur in do&rina ejus.

34. Pharifæi autem audientes quòd filentium impofuiffet Sadducæis, convenerunt in unum : 35. & interrogavit eum unus ex eis legis do&or, tentans eum :

36. Magister, quod est mandatum magnum in Lege?

VERSIO ANTIQUA

29. Refpondens autem Jefus, ait illis: Erratis, Es M. Colberts nefcientes Scripturas, neque virtutem Dei.

30. In refurrectione enim, neque nubent, neque ducunt uxores : fed funt ficut angeli in cœlo. 31. De refurrectione autem mortuorum non legiftis quod dictum eft vobis à Deo dicente: 32. Ego fum Deus Abraham, & Deus Ifaac & Deus Jacob? Non eft Deus mortuorum, fed vivorum.

33. Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.

34. Pharifæi autem audientes quòd filentium
impofuiffet Sadducæis, convenerunt ad eum :
35. & interrogavit eum unus ex eis legis doctor,
tentans eum, & dicens :

36. Magifter, quod eft mandatum magnum
in Lege?
NOTE AD VERSIONEM ANTIQUA M.

άvтův yuvaïne unde Arnobius Afer, annot. in Evang. p. 333. f. legere potuit, ni mavis è Lucæ 20. 33. In refurrectione ergo cujus eorum erit uxor? nam omnes feptem habuerunt illam uxorem. Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. ut in Vulgata. Hilar, in eundem loc. col. 722. b. c. cujus uxor fit deputanda de feptem. Juvencus l. 4. p. 72. b. Si venient igitur cuncti fub lumina vita Cujus connubiis mulier reddenda refurget?

[ocr errors]

. 29. Ita ferunt Mfs. S. Germ, & Corb, ambo, S. Gar. &c. & Gr. Itidem Clarom. nifi quòd hab. initio, Refpondens Jefus, dixit. Cantabrig. Refpondens autem Jefus, dixit eis: Erratis..... nec virtutem Dei. Iren. 1. 4. c. 5. p. 232. c. Erratis, nefcientes Scripturas, neque virtutem Dei. Similiter Hilar, in hunc Matth. loc. 722. c. necnon Hieron. in Isai. 65. col. 478. d. & Auguft. in Pf. 43. 1o. 4. 376. c. ac 1. de bono viduit. to. 6. 377. b. Item Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. at infra, p. 179. a. d. legit: Nefcitis Scripturas. Philaftr. Brix. de hæref. p. 708. b. Nefcitis Scripturas, & virtutem earum ignoratis. Juvencus L. 4. p. 72. b.

Ollis Chriftus ait : Errori obnoxia pravo
Legibus & jufis Domini mens dura refiftit.

. 30. Mf. Corb. z. textui Colb. congruit. S. Germ. 1. In refurrectionem enim, neque nubent, neque nubentur : fed funt ficut angeli Dei in cœlo. Itidem Corb. 1. præter hoc, In refurrectione. Claromont, cum Cantabrig. neque nubunt, neque nubuntur : fed funt ficut angeli in cælo ; Cantabrig. transfert funt, in finem. Ita quoque in Græco est, adjuncto uno, T8 O:8, ad vocem angeli. Sangerm. 2. S. Gat. &c. Vulgatæ confonant. Tertul. I. de monog. p. 956. a. alludens dicit: In illo avo, neque nubent, neque nubentur: fed erunt aquales angelis: & 1. de refur. carn. P. 592. c. erunt tanquam angeli : & l. 3. adverf, Marc. p. 672. c. erunt enim ficut angeli: vide etiam 1. 5. p. 792. c. & l. 1. ad uxor. c. 1. p. 274. a. Hilar. in Matth. 22. col. 722. d. non nubent, neque nubentur... fed erunt fimiles angelis Dei. Zeno Veron. 1. 1. tr. 5. p. 49. neque nubunt, neque nubentur: fed ficut angeli erunt. Ambrof. 1. 1. de virginit. to. 2. 159. a. In refurrectione autem, neque nubent, neque ducent uxores: fed erunt ficut angeli in cælo: & infra, c. 6. col. 220. c. Qui enim non nubunt, neque ducunt uxores, erunt ficut angeli in cælo: vide pariter in Pf. 118. col. 1227. e. & l. 5. de fide, col. 564. f. & 1. de Spir. S. col. 618. a. Hieron. in Ifai. 65. to. 3. 478. d. In refurrectione enim, neque nubent, neque nubentur: fed erunt fimiles angelorum. Auguft. 1. 1. de fer. Dom. in m. to. 3. 182. d. In refurrectione enim, neque nubent, neque uxores ducent : fed erunt ficut angeli Dei in cælis : & l. 2. col. 208. e. In refurrectione erunt ficut angeli in cælis : item col. 229. b. In refurr. neque uxores ducent, neque nubent: fed erunt ficut angeli in cœlis: rurfus 1. cont. Adim. to. 8. 124. f. non nubent, neque uxores ducent: fed erunt ficut angeli in cœlis : vide etiam 1. 9. de Gen. ad lit. to. 3. 248. d. at in Joh. 3. 387. c. & l. de agone Chr. to. 6. 261. b. habet : fed erum aquales angelis Dei, fortè ex Lucæ 20. 36. Philastr. Brix. de hæref. p. 708. b. Nam in die judicii, non nubent, neque nubentur: fed erunt ficut angeli. Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 176. ut in Vulgata : fed infra, 179. e. legit, neque nubent, neque uxores ducent : fed erunt, &c. fupra, fed funt. Juvencus l. 4. p. 72. b.

Namque fequenda dehinc lata reparatio vita,
Non thalamos novit, non terra gaudia vana:
Sed fimiles levibus Genitoris jufta miniftris

Conftituet regni virtus fublimis in aula.

.31. Mfs. Clarom. & Cantabrig. textui Colb, refpon

dent & Græco. Sangerm. verò ambo, cum totidem Corb S. Gat. &c. Vulgatæ confonant. Iren. 1. 4. c. 5. p. 232. e. De refurrectione enim mortuorum non legiftis quid dictum eft à Deo dicente. Hilar. in Matth. 22. col. 722. e. & in Pf. 137. col. 500. a. non legiftis quod dictum eft vobis à Deo dicente. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. Et de refurre&ione autem mortuorum non legiftis, &c. ut in Vulg. Apud Juvencum l. 4. p. 72. b. nil fimile exftat.

#. 32. Mis. Corb. 1. Claromont. & Cantabrig. concordant ad verbum cum rextu Colbert. Corb, 2. verò, Si Germ. 2. & Maj. Mon. cum Vulgata. S. Germ. 1. & S. Gat. ferunt, Non eft Deus mort. fed Deus viventium. Græc. Ουκ ἔσιν ὁ Θεὸς, Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων a pluribus autem abeft 1. Oós. Iren. I. 4. c. 5. p. 232. e. cum Vulgata concinit ad verbum. Sic etiam Hilar. in Pf. 137. col. 500. a. & in Matth. 22. col. 722. e. at in Pf. 51. & 135. col. 77. c. 484. b. legit : Non eft Deus mort. fed vivorum; fortè è Marco 12. 27. Tertul. 1. de anima, p. 490. c. Deus enim vivorum, non mortuorum, August. in Joh. 11. to. 3. 625. d. ead. habet quæ in textu Colb. Vide Marc. 12. 26. 27. & Luc. 20. 38. Juvencus 1. 4. p. 72. b.

Nec Deus illorum dominum fe ponere mavult,
Qui tetram proni meruerunt fumere mortem,
Sed potiùs vitæ poffunt qui prendere lucem.

. 33. Similiter habent Mfs. S. Germ. ambo, cum Corb. 1. Clarom, verò, & Corb. 2. legunt : Et cùm audiffent turba, mirab. &c. S. Gat. & Maj. Mon. Et audientes Scribæ, mirab. &c. Cantabrig. Et audientes turba, ftupebant fuper doctrina ejus. Græc. Καὶ ἀκέσαντες οἱ ὄχλοι, ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ TA, &c. Juvencus hunc verficulum cum fequenti non reddit.

. 34. Mf. Corb. 2. Pharifai autem audientes quòd filentium impofuit Sadducæis, convenerunt ad eum. Clarom. quòd filentium impofuit Sadducæis, congregati funt adversùs eum. Cantabrig. quia ommutuit Sadducæos, congregati funt ad eum. Græc, ὅτι ἐφίμωζε τις Σαδδεκαίες, συνήχθησαν El Tò duró. Mfs. S. Germ. duo, Corb. 1. S. Gat. &c. Vulgatæ accinunt; ficut etiam Auctor op. imp. in Matth. homil. 42. p. 180. d. Hilar. verò in eundem loc. col. 723. a. legit: Pharifai autem audientes quòd filentium impofuiffet Sadducais, congregati funt adversùs eum ; ut in Claromont. fupra.

. 35. Textui Colb. confonant Mfs. Clarom. & Corb. 2. Sic etiam Cantabrig. nifi quòd loco legis doctor, habet jurifperitus. Corb. 1. S. Germ. 2. S. Gat. &c. ut in Vulgata. S. Germ. 1. delet tantùm eum, post interrogavit : tollit

[ocr errors]

quoque Græcum, fed in fine addit, xeyr, quod omittit Mf. unus, fi Millio fides. Tertul. 1. de carne Chr. p. 546. c. ecce furrexit legis doctor tentans eum. Hilar. verò in Matth. 22. col. 723. a. 5 interrogavit eum unus ex his legis doctor. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 180. c. ut in Vulgata. Juvencus I. 4. p. 72. b.

Ecce alii rogitant, &c.

. 36. Ita ferunt Mfs. S. Germ. duo, totidemque Corb. ac Maj. Mon. Clarom, verò haber: Magifter, quod mandatum maximum eft in Lege? Cantabrig. Magifter, quod mandatum in Lege majus ? S. Gat. quod eft primum mandatum magnum, &c. Græc. nola erroй Megan & Tŵ Nóμw; Hilar. in Matth. col. 723. b. Pharifæi quærunt, quod mandatum effet potiffimum in Lege. Auctor op. imp. in Matth. hom. 42. p. 180. e. ut in Vulgata. Juvencus 1. 4. p. 72.

b.

[ocr errors]

Ecce alii rogitant, qua fit firmiffima Legis
Regula, quod fummum comprendat cætera verbum.

[blocks in formation]

[blocks in formation]

NOTE AD VERSIONEM

[ocr errors]

. 37. Mfs. Corb. duo, S. Germ. 2. & Claromont, non differunt à textu Colb. nifi hoc ultimo, in tota mente tua, pro in omni virtute tua: in Mf. S. Germ. 1. neutrum habetur. In Cantabrig. verò: Dicit ei Jefus : Diligis Dom. De. tuum in toto corde tuo, &c. ut in Vulgata. S. Gat. in tota anima tua, ex totis viribus tuis, 5 in tota mente tua. Maj. Mon. ex tota anima tua. Perantiquum Luxov. Lectionarium: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, 5 in tota mente tua, tota anima tua. Græc. 'O dè 'Inous iter αυτῷ. ̓Αγαπήσεις.... ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ (ε, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυ xã ô ( Mf. I. addit, à a ơn đã ủi cô, cô đã Siavola os al. Xi, pro diavola. Hilar. in hunc loc. col. 723. c. Refpondit itaque primum effe mandatum: Diliges Dom. Deum tuum in toto corde tuo, &c. quæ in Vulgata. Zeno Veron. 1. 1. tr. 2. p. 21. Diliges Dom. D. t. ex toto corde tuo, ex tota anima tua, & ex tota virtute tua. Anonym. apud Cypr. de rebapt. p. 363. a. Diliges Dom. D. tuum in toto corde tuo, in tota anima tua, in tota cogitatione tua. Victor Tun. apud Ambrof. p. 594. c. Diliges Dominum De. tuum ex toto corde tuo, & ex tota virtute tua. Ambrofiaft. p. 227. d. Diliges..... ex toto corde tuo, & ex tota anima tua. August. 1. 2. de Genef. to. I. 680. a. Diliges Dom. D. tuum, &c. ut in Vulg. fimiliter 1. de quæft. to. 6. 13. c. & l. 10. de civit. Dei, c. 3. to. 7. 240. f. præter in toto corde: at in Joh. 5. to. 3. 425. e. cum Orofio, l. cont. Pelag. p. 457. d. Diliges Dom. D. t. ex tota anima tua, & ex tota mente

ex toto corde tuo

[ocr errors]

( Orof. virtute) tua. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 182. c. Diliges Dom. D. t. in toto corde tuo, in tota anima tua. Auct. quæft. ex utroque T. q. III. p. III. f. Diliges Dom. D. t. ex toto corde tuo, 5 ex omni virtute tua. Juvencus l. 4. p. 72. b.

Ille indefeffus nulli refponfa negabat:

Sublimem cæli Dominum devotio cordis
Diligat, &c.

. 38. Itidem Mfs. S. Germ. Corb. & S. Gatiani. Claromont. verò, & Maj. Mon. legunt : Hoc eft magnum, & primum mandatum. Cantabrig. Hoc eft primum, & magnum mandatum. Ita quoque in Græco eft; al. й meydan, και πρώτη Μ. 1. delet μεγάλη; al. hab. μεγίση. Hilar. in Matth. 22. col. 723. e. Hoc eft magnum, & primum mandatum. Auguft. 1. 2. de Gen. to. 1. 680. a. cum Auctore op. imp. in Matth. hom. 42. p. 181. d. Hoc eft primum, maximum mandatum. Juvencus l. 4. p. 72. c. Eft ifthac virtus firmiffima Legis. A pluribus verò Patribus prætermittitur hic verficulus.

[ocr errors]

. 39. Mfs. Clarom. Cantabrig. & S. Germ. 2. Secundum autem fimile huic, &c. S. Germ. I. Corb. duo, S. Gat. fimile eft huic, &c. ut in Vulg. Græc. pola autḥ, &c. al. . Cyprian. 1. de unit. Eccl. p. 199. c. Et fecundum fimile huic: Diliges proximum tuum, tanquam te: fimiliter 1. de exhort. mart. p. 264. a. at l. de orat. Dom. 213. b. Et fecundum fimile eft huic : Diliges proximum tibi, tanquam te ipfum. Hilar. in hunc loc. 723. e. Secundum verò fimile huic, &c. ut in Vulgata. Apud Tertul. 1. contra Pfych. p. 983. a. Diligam Deum, & proximum mihi. Zeno Veron. 1. 1. tract. 2. p. 21. cum Orofio, l. contra Pelag. p. 457. d. Et fecundum fimile buic: Diliges proximum tuum, &c. Anon. apud Cypr. 1. de rebapt. p. 363. a. Et diliges proximum tibi, tanquam te. Julius Firm. 1. de err. prof. religion. c. 29. p. 176. h. Et fecundum fimile buic : Diliges proxim. tibi, tanquam te. Auguft. 1. 2. de Gen. to. 1. col. 680. a. cum Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 181. e. ut in Vulgata, ad verbum: idem Auguft. in Joh. 5. to. 3. 425. e. necnon Victor Tun. apud Ambrof. P. 594. c. Et diliges proximum tuum, tanquam te ipfum. Itidem Ambrofiaft. p. 227. d. detracto verbo diliges. Ap.

Juvencum 1. 4. p. 72. c.

Confimile eft ifti: Magno teneantur amore

Ad jus fraternum jufta penetralia mentis.

. 40. Ita ferunt Mfs. Corb. 2. S. Germ. 2. & S. Gatiani. Corb. 1. Et in his duobus mand. univerfa lex pendet, &c. S. Germ. 1. & Clarom. tota lex pendet, &c. Maj. Mon. pendet tota lex, &c. Cantabrig. totum verbum pendet, &c. Græc. ὅλος ὁ νόμος, καὶ οἱ προφῆται κρέμανται al. ὅλος • vóμos xрéμalas, oi, &c. Tertul. adv. Pfych. p. 983. a. In his enim duobus præceptis tota lex pendet, & propheta. Accinunt magno confenfu Cypr. 1. de unit. Ecclef. p. 199. c. & l. de exhort. mart. p. 264. a. Julius Firm. 1. de erro. prof. relig. p. 176. h. Auguft. quæft. 33. in Matth. to. 3. 245. f. & in Joh. 4. ibid. 419. c. 425. e. necnon Anonymus ap. Cypr. 1. de rebapt. p. 363. a. nifi quòd priores tres tollunt conjunct. enim. Zeno Veron. 1. 1. tr. 2. p. 21. legit pariter: In his duobus præceptis pendet omnis lex, propheta. Rurfum Auguft. 1. 2. de ferm. Dom. in m. to. 3. 231. b. d. In his autem duobus præceptis, inquit, non tantùm ait lex pendet, & propheta; fed etiam addidit, tota lex, 5 propheta; Mfs. 10. omnes propheta: hunc etiam vide 1. 2. de Gen. to. 1. 680. a. Hilarius in hunc loc. col. 723. e. cum Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 182. d. & Auctore q. ex utroq. T. q. III. p. III. d. necnon Ambrosiast. p. 227. d. In his duobus mandatis tota lex pendet, propheta. Anon. apud Ambr. to. 2. col. 3. b. In his duobus univerfa lex pendet, propheta. Juvencus l. 4. p. 72. c.

His etenim geminis dependent omnia juffs.

. 41. Itidem Mfs. S. Germ. Corb. Clarom. S. Gat. &c. folus Cantabrig. Collectis autem Pharifæis, &c. Græc. Zurnyμérer de Tŵr, &c. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 182. e. ut fup. in textu. Juvencus hunc verficu

lum tacet.

. 42. Similiter habent Mfs. S. Germ. 1. Corb. I. Clarom. Cantabrig. S. Gat. &c. & Græc. Solus Sangerm. 2. extremò legit : Dicunt ei omnes: David. Corb. 2. cujus filium dicunt? David. Hilar. in hunc loc. col. 724. a. Requirit quid illis videretur Chriftus; cujufnam filius futurus effet. Qui refponderunt: David. Ambrof. 1. 5. de fide, to. 2. 568. e. cum Vigilio Tapf. 1. 3. de Trin. Quid vobis videtur de Chrifto? &c. ut in Vulg. & textu Colbertino. Auguft. in Joh. 10. to. 3. 615. a. ait illis: Quid vobis videtur de Chrifto? cujus filius eft? Refponderunt fecundùm opinationem fuam: David: & in P. 33. to. 4. 212. a. cujus filium effe dicitis Chriftum? Et refponderunt: Filium David. Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 182. e. Quid vobis vid. de Chrifto? cujus filius eft? Refponderunt: David. Juvencus 1. 4. p. 72. c.

Sed vobis cujus foboles ventura videtur
Chriftus, quem cuncti fpondent in facla propheta?
Refpondent illum Davidis germine nafci.

Levit.

19. 18.

Marc.

12.31.

[ocr errors]

. 43. Concinunt Mfs. S. Germ. I. Corb. 2. Clarom. Cantabr. S. Gat. &c. Corb. 1. hab. Ait illis Jefus : Quomodo, &c. quæ fup. Similiter in Sangerm. 2. hoc excepto. vocat eum in fpiritu Dominum, dicens: Græc. Aéys autois Πῶς ἐν Δαβίδ ἐν πνεύματι Κύριον αυτὸν καλεῖ, λέγων al Aers aurois o 'InCs. Hilarius in hunc loc. col. 724. a. Quibus ait: Quomodo in fpiritu Dominus à David nuncuparetur, qui ejus filius futurus effet; 5 quomodo ab eo didum effet, &c. Ambrof. 1. 5. de fide, to. 2. 568. e. Ait illis Jefus: Quomodo ergo David in fpiritu vocat eum Dominum, dicens. Auguft. in Joh. 10. to. 3. 615. a. Refpondit eis: Quomodo ergo David in fpiritu dicit eum Dominum, dicens: & in Pf. 33. to. 4. 212. a. Et ille: Quomodo ergo David in fpiritu vocat eum Dominum, ubi ait: & in Pf. 109. 1230. a. Quomodo ergo David in spiritu di

Pfalm.

109. I. luc. 20.

42.

VULGATA NOVA.

44. Dixit Dominus Domino meo : fede à dextris meis, donec ponam inimicos tuos fcabellum pedum tuorum ?

45. Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus eft?

46. Et nemo poterat ei refpondere verbum: neque aufus fuit quifquam ex illa die cum ampliùs interrogare.

VERSIO ANTIQUA.

44. Dixit Dominus Domino meo: fede à dex- Ex Ms. Colbert. tris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedibus tuis ?

45. Si ergo David in fpiritu vocat eum Do-
minum, quomodo filius ejus eft?

46. Et nemo poterat refpondere ei verbum :
neque aufus eft quifquam ex illa die interrogare
eum ampliùs.
NOTÆ AD VERSIONEM ANTIQUA M.

cit eum Dominum? & in Pf. 10. col. 58. c. Si filius Da-
vid Chriflus eft, quomodo in fpiritu vocat eum Dominum,
dicens. Leo M. ferm. 28. p. 83. c. Quomodo illum Domi-
num fuum David in fpiritu vocat, dicens. Auct. op. imp.
in Matth. hom. 42. p. 182. e. Et dixit eis: Quomodo ergo
David in fpiritu Dominum eum vocat, fi filius ejus eft?
& infra: Et quomodo David eum in fpiritu Dominum vo-
cat? Juvencus 1. 4. p. 72. c.

Profequitur Chriftus: Cur illum dicere David
Divino flatu fcriptum eft, Dominumque Deumque,
dein è . 45.

Quod proprio patrem non aquum eft dicere nato.
V. 44. Mf. Clarom. extremò hab. donec ponam inimicos
tuos fub pedibus tuis? Cantabrig. fubtus pedes tuos? San-
germ. & Corb. ambo, necnon S. Gat. Vulgatæ refpon-
dent, & Græco. Mfs. tamen plures loCO UTOTONIN TOY
πολῶν (ε, ferunt ὑποκάτω τῶν ποδῶν σ8. Hilar. in hunc
loc. col. 724. a. cum Vulgata confentit; ficut Ambr. 1.
5. de fide, to. z. 568. e. & S. Leo ferm. 28. p. 83. c.
At Auguft. in Pf. 10. to. 4. 58. c. & in Pf. 109. col.
1230. a. Dixit Dominus Dom. meo: fede ad dexteram meam,
donec ponam inimicos tuos fub pedibus tuis: fimiliter in Pf.
33. col. 212. a. nifi quòd habet, omnes inimicos tuos : &
in Joh. 10. to. 3. 615. b. fede à dextris meis, donec po-
nam inimicos tuos fub pedibus tuis ?

#.45. Mfs. S. Germ. 2. cum Corb. 2. S. Gat. & Maj.
Mon. concordant cum textu Colb. Ita quoque Cantabrig.
deleto ultimo eft. Clarom. Si ergo David in fpiritu vocat.....

I.

"T

quomodo ergo filius ejus eft? Græc. Vulgatæ confonat: Mfs.
tamen plerique addunt & @rsúμari, ad David. Item Hi-
lar. in Pf. 138. col. 504. e. Si David in fpiritu vocat eum
Dominum, quomodo dicitis, quòd filius ejus eft? Ambrof.
1. 5. de fide, to. 2. 568. f. Si ergo David in fpiritu vo-
cat eum Dom. quomodo filius ejus eft? & 1. 3. de Spir. S.
col. 687. b. Si enim David in fpiritu vocat eum, &c. &
1. de apol. Dav. col. 715. e. Si David Dominum illum
vocat, quomodo ejus filius eft? Auguft. in Pf. 33. & 109.
to. 4. 212. a. 1230. a. Si ergo David in fpiritu vocat, &c.
ut in textu. Itidem Vigil. Tapf. 1. 3. de Trin. rurfumque
Auguft. in Joh. 10. to. 3. 615. b. nifi quòd hab. in spi-
ritu dicit, non vocat.

. 46. Mf. S. Germ. 1. Et nemo poterat refpondere ei
verbum: neque aufus fuerit quifquam, &c. ut in Vulga-
ta. S. Germ. 2. Nemo poterat refpondere ei unum verbum :
neque aufus fuit, &c. Clarom. neque aufus eft, &c. ut in
Vulgata. Cantabrig. neque aufus eft aliquis ex illa bora
interrogare eum ampliùs. Corb. duo, S. Gat. &c. ut in
Vulgata ad verbum: nec abfimile Græc. eft, nifi quòd
proxime ponit επερωτῆραι, interrogare, poft vocem ἡμέρας,
pro qua Mfs. quidam hab. weas. Ambrof. 1. 5. de fide,
to. 2. 568. f. Et nemo poterat ei refpondere verbum. Auguft.
in Pf. 33. to. 4. 212. a. Et non potuerunt illi refpondere.
Auct. op. imp. in Matth. hom. 42. p. 182. d. Et nemo
poterat refpondere ei verbum : neque aufus eft quifquam ex
illa hora eum ampliùs interrogare. Juvencus 1. 4. P. 72. c.
Talia Salvator: cuncti obftupuere filentes.

CAPUT XXIII.

VULGATA NOVA.

Unc Jefus locutus eft ad turbas, & ad
difcipulos fuos,

2. dicens: Super cathedram Moyfi federunt
2. Efd. Scribæ, & Pharifæi.
8.4.

Luc. II.

46.

Act. 15.

10.

3. Omnia ergo quæcunque dixerint vobis,
servate, & facite : fecundùm opera verò eorum
nolite facere dicunt enim, & non faciunt.
4. Alligant enim onera gravia, & importa-

I.

VERSIO ANTIQUA.

Tune Jefus locutus eft ad turbas, & ad Ex Mf. Colbert. difcipulos fuos, 2. dicens: Super cathedram Moyfi federunt Scribæ, & Pharifæi.

3. Omnia ergo quæcunque dixerint vobis, fervate, & facite fecundùm autem facta eorum nolite facere dicunt enim, & ipfi non faciunt.

4. Alligant autem onera gravia, & importa

NOTE AD VERSIONEM ANTIQUAM.
. I. Concinunt Mfs. S. Germ. Corb. Clarom. S. Gat.
&c. Solus Cantabrig. habet: Tunc locutus eft Jefus turbis,
& difcipulis fuis. Ita quoque ap. Hilar. in hunc loc. 724. d.
ficur in Gr. Auct. verò op. imp. in Matth. hom. 43. textui
Colb. favet, & Vulgatæ. Apud Juvenc. 1. 4. p. 72. c.
Ille fed accitâ credentum plebe, profatur.

*. 2. Itidem Mfs. Corb, ambo, Clarom. S. Gat. &c. ficut etiam S. Germ. z. & Cantabr. nifi quòd hi duo ferunt Super cathedra. S. Germ. 1. Super cathedra Mofi; Græc. Ἐπὶ τῆς Μωρέως καθέδρας. Iren. 1. 4. c. 12. p. 241. b. Super cathedram Moyfi federunt Scribæ, &c. Accinit Hilar. in Pf. 1. 2. & 138. col. 18. e. 28. b. 508. c. & in Matth. 23. col. 724. d. Item Ambrof. in Pf. 43. col. 913. f. & Auct. op. imp. in Matth. hom. 43. nifi quòd prior fcribit Moyfis, alter Mofi. Auguft. in Joh. 1. 10. & 21. to. 3. 327. d. 604. e. 814. f. Scribæ, & Pharifai cathedram Moyfi fedent: & ep. 208. to. 2. 775. g. fuper cath. Moyfi fedent fimiliter haber 1. 2. de ferm. Dom. in m. to. 3. 233. c. & l. cont. Adim. to. 8. 134. e. Item Anaftaf. II. ep. 2. Conc. to. 4. 1281. a. Scribæ, & Pharifai fuper cathedram Moyfi fedent. Vide Tertul. 1. de monog. p. 955. a. Juvencus l. 4. p. 72. c.

Afpicite Scribas fublimi fede fuperbos.

. 3. M. Corb. 2. cum Clarom. Omnia ergo quæcunque..... fervate, & facité : fecundùm falla verò eorum ne feceritis (Clarom. nolite facere :) dicunt enim, 5 ipfi non faciunt. S. Germ. 2. fecundùm verò opera eorum nolite facere: dicunt enim, & non ipfi faciunt. Cantabrig. Omnia ergo que dixerint vobis, facite, & cuftodite: fecundùm opera ansem, &c. ut in Vulg. Eidem Vulgate S. Germ. 1. Corb.

1. S. Gat. &c. confonant ad verbum. Accinit pariter &
Græc. nifi quòd ad vobis, addit Tupeir, fervare; deinde
TиpsÏTE, TOLETTE, &c. fed al. deeft rupei. Iren. 1. 4. c. 12.
p. 241. b. Omnia itaque quæcunque dixerint vobis, cuftodite,
5 facite: fecundùm autem opera eorum nolite facere: dicunt
enim, non faciunt. Hilar, in Pf. 1. n. 5. col. 18. e. Quæcun-
que

dixerint vobis, facite: quæ autem faciunt, facere nolite:
& in Pf. 2, n. 2. col. 28. b. Omnia ergo quæcunque dixe-
rint vobis, fervate, & facite : fecundùm verò facta eorum no-
lite facere: & in Pf. 138. col. 508. c. d. Omnia ergo qua-
cunque dicunt vobis, facite, & obfervate: fecundùm autem
opera eorum nolite facere: dicunt enim, & non faciunt.
Ambrof. in Pf. 43. col. 913. f. Omnia ergo quæ dicunt vo-
bis, fervate, 5 facite : fecundùm opera eorum nolite facere:
quæ enim dicunt, non faciunt. Auguft. in Joh. 1. 10. &
21. to. 3. 327. d. 604. e. 814. f. necnon l. 3. de ferm.
Dom. in m. 233. c. & l. 2. cont. ep. Parmen. to. 9. 30. e.
36. a. 39. c. 42. a. Quæ dicunt, facite: quæ autem faciunt,
facere nolite, &c. ut in Vulg. & 1. cont. Adim. to. 8. 134.
e. Qua dicunt, facite : fed qua faciunt, facere nolite: di-
cunt enim, & non faciunt: ita rurfum epift. 208. to. 2.775.
g. fed cum hoc, quæ autem faciunt ; cui poftremo loco
accinit Anaftaf. II. epift. 2. Conc. to. 4. 1281. a. Gildas
verò Sap. caftig. in Eccl. ord. p. 718. f. ut in Vulgata.
Itidem Auctor op. imp. in Matth. hom. 43. p. 182.
infra tamen, 183. d. legit: fecundùm verò facta eorum no-
lite, &c. Juvencus 1. 4. p. 72. c.

[ocr errors]

Hi quacunque docent, juftum eft comprendere cordis
Obfequio; maculas ipforum temnite vita.

e.

4. Textui Colb. accinit Mf. Corb. 1. ficut etiam S.

« ZurückWeiter »