M. Fabii Quintiliana institutionis oratoriae libri ducdecim ad fidem codicum manu scriptorum

Cover
Teubner, 1854
0 Rezensionen
 

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Beliebte Passagen

Seite 105 - delicatas räderet, verebamur. Qua ratione se Lucretius4 dicit praecepta philosophiae carmine esse complexum; namque hac, ut est notum, similitudine utitur: Ac veluti pueris absinthia taetra medentes Cum dare conantur, prius oras pocula circum Aspirant mellis dulci flavoque liquore, et quae sequuntur. Sed nos veremur, ne parum hic libers mellis et
Seite 223 - tarnen dignitate Catilinam, gratia Galbam. Maius minoris, pro Milone, 12 Negant, intueri lucem esse fas ei, qui a se hominem occisum esse fatealur. In qua tandem urbe hoc homines stultissimi disputant ? nempe in ea, quae primum iudicium de capite vidit M. Horalii, fortissimi viri, qui nondum libera
Seite 266 - Pluribus autem nominibus in eadem re vulgo utimur; quae tarnen si diducas, suam quandam propriam vim ostendent. Nam et urbanitas dicitur, qua quidem significan video sermonem praeferentem in verbis et sono et usu proprium quendam gustum urbis et sumptam ex conversatione doctorum tacitam eruditionem^ denique cui contraria sit
Seite 263 - nos hae, de quibus loquor, imagines prosequuntur, ut peregrinan, navigare, proeliari, populos alloqui, divitiarum, quas non habemus, usum videamur disponere, nee cogitare sed faceré : hoc animi vitium ad utilitatem non transferemus? At hominem occisum queror; non omnia,31 quae in re praesenti accidisse credibile est, in oculis habebo? non percussor ille subitus erumpet? non expavescet circumventus?
Seite 40 - numero E utebantur, hi Syllae, Galbae. Est in hac quoque parte Lucilii praeceptum, quod quia pluribus explicatur versibus, si quis pa20rum credet, apud ipsum in nono requirat. Quid? quod Ciceronis temporibus paulumque infra, fere quotiens S littera media vocalium longarum vel subiecta longis esset, geminabatur, ut caussae, cassus,
Seite 72 - ut quisque erit Ciceroni simillimus. 21 Dúo autem genera máxime cavenda pueris puto : unum, ne quis eos antiquitatis nimius admirator in Gracchorum Catonisque et aliorum similium lectione durescere veut; fient enim horridi atque ieiuni ; nam ñeque vim eorum adhuc intellectu consequentur et elocutione, quae turn sine dubio erat optima sed nostris
Seite 41 - U et 0 litteris scripserunt, quia subiecta sibi vocalis in unum sonum coalescere et confundí nequiret; nunc U gemina scribuntur ea ratione, quam reddidi; neutro sane modo vox, quam sentimus, efficitur. Nee inutiliter Claudius Aeolicam illam ad hos usus litteram adiecerat. Illud nunc melius, quod
Seite 224 - Illae quoque fabellae, quae, etiamsi originem non ab Aesopo acceperunt, (nam videtur earum primus auctor Hesiodus) nomine tarnen Aesopi maxime celebrantur, ducere ánimos soient praecipue rusticorum et imperitorum, qui et simplicius, quae ficta sunt, audiunt, 'et capti voluptate facile iis, quibus delectantur, consentiunt. Siquidem et Menenius Agrippa plebem cumpatribus in gratiam traditur reduxisse nota illa de membris
Seite 80 - iudicantium, qui maiorem habere vim credunt ea, quae non habent artem, ut effringere quam aperire, rumpere quam 2 solvere, trahere quam ducere putant robustius. Nam et gladiator, qui armorum inscius in rixam ruit, et luctator, qui totius corporis nisu in id, quod semel invasit, incumbit, fortior ab his vocatur; cum interim et hic frequenter suis
Seite 69 - si quis earn per gradus augeat, quod lex, quod publica, quod ad religionem deum comparata sit. Ea quidem, de quibus quaeri solet, communia omnibus. Aut enim de iure dubitari35 potest eius, qui rogat, ut de P. Clodii, qui non rite creatus tribunus arguebatur ; aut de ipsius rogationis, quod est varium, sive non trino forte nundino

Bibliografische Informationen