Swinegel-GeschichtenW. Süsserott, 1901 - 102 Seiten |
Häufige Begriffe und Wortgruppen
anner apen äwer äwerst baben bäten benaut blot bröcht Buddel büst dacht dat hei dauhn ditmal dorbi dörch dorüm dorup dunn egel enen fohrte föll Frölen furts gahn gaud geiht girn glik grad groten güng hadd hei hadd sick hei hadd hei sick hei unner Herr Weibisch hest hett heww ick höll hülp Hunn hürte irst juch Jung Karnickel Kopp Kordula kreg lachte laten leiw Lock lopen lütt maken Mecklenburg mihr Möhme mök möt müßt nahsten naug nicks Ogen Olsch örre rümmer säd de Swinegel säd hei sall säuken Schäun schöt schriete seggen seggt sick tau sihr sinen Snut stünn süll sülwst sünd süß Swin Swinegelsch Tachs tau Hus tau sehn Tauleht taum taurüg tausam twei ümmer un dat Vaddersch Voß vull ward wedder wider woll wull wüßt
Beliebte Passagen
Seite 89 - Föhr (Furche) un ick inner andern, un von baben (oben) fang wi an to loopen. Nu hast du wieder nicks to dohn, as du stellst di hier unnen in de Föhr, un wenn de Haas up de andere Siet ankummt, so röpst du em entgegen: ,Ick bün all (schon) hier...
Seite 88 - O mien Gott, Mann«, füng nu den Swinegel sien Fro an to schreen, »büst du nich klook, hest du denn ganz den Verstand verlaaren? Wie kannst du mit den Haasen in de Wett loopen wollen?« »Holt dat Muul, Wief«, seggt de Swinegel, »dat is mien Saak. Resonehr nich in Männergeschäfte. Marsch, treck di an un denn kumm mit.
Seite 91 - Acker, Raps un Weit un Rogg, un deelwis all recht schön uplopen. Dat hadd up de apen Rüümd düchtig ript, un as de Sünn an 'n Haben rüp kern un dörch de Dak brök, bunkert de Wisch ; man richtig froren hadd dat noch nich.
Seite 91 - Zrnden geiht um .^) 7llt was in 'n Harwst kort nah Martini. De Morgen was dakig, un de Nurdost blös scharp un kolt awer Sat un Brak.
Seite 96 - ... Swinegel in dat Water. Dat hülp nu nich, de Swinegel müßt sick nu woll wedder apen maken un up 't Swemmen verlaten, wull he nich up de Städ versupen, wurtau he gor keen Lust hadd.
Seite 96 - Görgel af, kümmst du nich ruter un kannst nich mihr swemmen, denn versüM du. Süh mal, das ist die Natur der Sache, mein Iunge! Nu weißt du, woran du büst, un kannst dauhn un laten, wat du wist, mi sall't glik vel wesen. Wo de oll Krei dor uv de Wid sick woll freut, wenn de Braden vor sei irst gor is?
Seite 91 - Blöder, de dor noch anseten, segen so leg un elennig ut as Waddick un Weihdag un as Lüd, de nich lewen un nich starwen kanen.
Seite 91 - Hewen ruv kem un dörch den Dak brök, blinkt de Wisch ; man richtig froren hadd dat noch nich. Doch...
Seite 48 - Witwenschinner?" rep hei un trampste up, denn so lang dat mit Würden güng, was hei ümmer de irste Kirl an de Sprütt.
Seite 96 - Voß güng em nah dicht bi dat Water un wist em sin scharpen Tähn. So swümm de Swinegel woll tein Minuten in dat Margellock uv un dal.